sil baştan | namjin

2| değişim

Sabah gözüne vuran gün ışığıyla uyandı Seokjin. Gözünü açmadan kolunu yatağın sol tarafına doğru uzattı ama hissettiği soğuklukla gözlerini açtı. Pekâlâ bundan hoşlanmamıştı. Dün olanlar aklına doluştu. Bir an önce Namjoon'un gönlünü almalıydı. Bu sefer kolay olmayacağının farkındaydı elbette. Ağza alınmaması gereken şeyler söylemişti ona. Kim bilir nasıl üzülmüştür diye düşündü ve kalbi sızladı. Sevgilisinin kırılgan biri olduğunu biliyordu. Kendisinin onu kırması ise Seokjin'i kahrediyordu.

Bugün tatil günüydü. Acele etmeden yataktan kalkıp odada bulunan banyoya doğru adımlamaya başlamıştı ki bir şey fark etti. Komodinlerin üzerinde bulunan fotoğrafları yoktu. Namjoon'un dün sabahki tartışmadan sonra onları kaldırdığını düşündü.

Banyoda Namjoon'un eşyalarının yokluğunu uyku mahmurluğu yüzünden fark edemedi Seokjin. İşlerini hallettikten sonra merdivenlere doğru yol aldı. Dün akşam bir şey yememişti ve çok açtı. Namjoon ile güzel bir kahvaltı yapmak isterdi ama maalesef şu an yalnız başına yapmak zorundaydı.

Ve uzun bir süre de yalnız başına yapacağından habersizdi.

---------------

Namjoon sabah tuhaf bir hisle gözlerini açtı. Garip hissediyordu. Sanki bir parçası eksilmişti ya da hafiflemişti, bilemiyordu. Bunun üzerinde çok durmadı ve yataktan kalkmaya karar verdi.

Ev arkadaşları için güzel bir kahvaltı hazırlamak istiyordu. Gerçi Yoongi kahvaltı yapmaktan hoşlanmazdı ama Hoseok ile daha fazla vakit geçirmek için masaya otururdu. Namjoon neden onun hâlâ Hoseok'a açılmadığını düşündü ve tebessüm etti. Yakışıyorlardı.

Kısa bir duştan sonra banyodan çıktı. Telefonunu eline aldı. Ekranda gördüğü fotoğrafla ailesini ne kadar özlediğini fark etti. Bir gün mutlaka onları ziyaret etmeliydi. Saat henüz sabah ondu ve bugün kimsenin işi yoktu. Rahat bir şekilde kahvaltı yapabilirlerdi.

Namjoon mutfağa girdi ve pencere kenarında duran lavantaları kokladı. En çok sevdiği çiçekti lavanta. Kokusuna bayılıyordu. Güzel bir sofra kurmaya başladı. İçindeki o tuhaf his ise hâlâ onunla beraberdi.

---------------

Seokjin evde bir gariplik olduğunu nihayet fark etmişti. Namjoon ile olan fotoğrafları yoktu. Onun dün fazla sinirlendiğini düşündü. Eşya sayısında da bir azalma vardı. Namjoon bir değişlik istemiştir diye düşündü. Bazen canı sıkılıyordu ve dekorasyonu değiştiriyordu. Seokjin bunu evden çalışmaya yoruyordu.

Elbette onun işe gidip gelmesini isterdi ama Namjoon dikkat çekiciydi ve Seokjin ona her biri baktığında kafayı yiyordu. Özellikle iş yerindeki sözde arkadaşı Jackson'ın Namjoon'a tavırları hiç hoşuna gitmiyordu. Çok yılışık ve yavşaktı. Namjoon'un onun yanında bir saniye bile durmasını istemiyordu. Bunun için Namjoon'dan eğer mümkünse evden çalışmasını istemişti. Melek kalpli sevgilisi ise elbette onu kırmamıştı. Sonuçta Seokjin onun kötülüğünü istemezdi öyle değil mi? Ama Namjoon onun da bazı insanlarla arasına mesafe koymasını istediğinde abartmış oluyordu. Seokjin kesinlikle çift taraflı düşünemiyordu.

Ne yazık ki artık düşünse bile bir işe yaramayacaktı.

Evden çıktı ve arabasına bindi. Pekâlâ işler gittikçe garipleşiyordu çünkü her arabaya binişinde dikiz aynasına asılı ve onu selamlayan minik Koya'yı görememişti. Onu oraya Namjoon asmıştı. Gittiği her yere sevimlilik katıyordu.

Seokjin onu oradan almadığından emindi. Daha dün akşam bile oradaydı. Şimdi nereye kaybolmuştu? Bu konu hakkında daha fazla düşünmemeye karar verdi. Kontağı çevirdi ve Hoseok'un evine sürmeye başladı. Sonra aklına başka bir fikir geldi. Namjoon'a kesinlikle çiçek almalıydı. O çiçeklere bayılırdı. Aslında onları koparmayı hiç sevmezdi. Dalında severdi. Seokjin saksıda papatya almaya karar verdi. Namjoon'un en çok sevdiği çiçekti papatyalar. Ama kokusunu almayı sevmezdi çünkü ancak kökünden koparılırsa kokardı papatyalar. Ölümü temsil ederdi papatya kokusu. Namjoon onların toprağa bağlı olmasını seviyordu.