"မင္းဆိုးတာငါသိတယ္၊ဒါေပမဲ့..ဒီေလာက္ႀကီးကေတာ့
မင္းမလြန္ဘူးလား။ဟိုက မင္းရဲ႕ငယ္ပါကိုတစ္ခ်က္တည္း
အျပတ္မကုတ္ပစ္လိုက္တာကံေကာင္း..."
ခ်န္ေယာင္းမင္းသားမွာညီငယ္ျဖစ္သူဝူေယာင္းမင္းသားအား
အေဆာင္ေတာ္ထဲထည့္ကာေအာ္ဟစ္ဆူပူႀကိမ္းေမာင္းေနေတာ့သည္။ဝူေယာင္းမင္းသားကခ်န္ေယာင္းနဲ႔အက်င့္မတူ ။အလွအပႀကိဳက္ကာအေပ်ာ္အပါးလိုက္စားသည္။မေန႔ညကသူ႔ကိုဘယ္သူေျမႇာက္ေပးလိုက္လည္းမသိ။ေရသူထီးကိုကန္ထဲကဆြဲထုတ္ကာလူေျခေျပာင္းေစၿပီးအေဆာင္ေတာ္ထဲဆြဲသြင္းကုတင္ေပၚတင္ေစသည္။ေရသူထီးက လည္းမခံေအာ္ဟစ္ငိုယိုရင္းခုခံလာတဲ့အျပင္ဝူေယာင္း၏လက္အားတစ္စဆီျဖစ္ေအာင္ဆြဲကုတ္လိုက္သည္မို္႔အေျခအေနမွာပို
ဆိုးလာၿပီးနန္းေတာ္တစ္ခုလံုးအုတ္ေအာ္ေသာင္းနင္းျဖစ္ရ
ေတာ့သည္။
"ဒဏ္ရာက အရမ္းနာတာ၊အစ္ကိုေတာ္...ဒီေရသူထီးရဲ႕
လက္ေတြကိုျဖတ္ပစ္ရမွာ"
ဝူေယာင္းမင္းသားက က်ိတ္မႏိုင္ခဲမရဆိုလွသည္။
ဒီေရသူကအင္မတန္လွၿပီးလူပံုလည္းေျပာင္းႏိုင္သည့္မို႔
နန္းေတာ္ေရာက္ကတည္းဝူေယာင္းမင္းသားစိတ္ဝင္စားခဲ့
သည္။ထို႔ကဲ့သို႔ေသာ..ေရသူလွလွေလးအေပၚတပ္မက္
ခဲ့ၿပီးမေန႔ညကအေဆာင္ေတာ္ထဲေခၚသြင္းကာလက္တည့္
စမ္းမိပါမွ...ထိုေရသူ၏ျပန္လည္တိုက္ခိုက္ျခင္းကလက္တစ္
ခုလံုးစုတ္ျပတ္သတ္သည္အထိခံလိုက္ရသည္။အခုေတာင္..
အေကာင္းဆံုးဒဏ္ရာက်က္ေဆးေတြထည့္ထားသည့္တိုင္
အနာက ေသြးစိမ့္ထြက္ေနၿပီးတစ္စိမ့္စိမ့္နာေနတုန္းပင္။
ကိုယ့္အျပစ္ကိုယ္မသိဘဲေရသူေလးအားအတင္းအျပစ္ေပး
ခိုင္းေနေသာညီျဖစ္သူအားခ်န္ေယာင္းမင္းသား မေက်
နပ္သလိုၾကည့္ေပးလိုက္သည္။
"ငါ ကမင္းအစ္ကိုျဖစ္ေနလို႔ေတာ္ေသးတာေပါ့။မေတာ္လို႔
တစ္ျခားလူေတြဆိုရင္မင္းရဲ႕မေကာင္းသတင္းေတြအား
လံုးက ၿမိဳ႕အျပင္ေတာစြန္နယ္ဖ်ားထိေရာက္ၿပီးေလာက္ၿပီ။
အခုေတာင္..ဒီေရသူက မေတာ္တဆလြတ္ၿပီးမင္း
အေဆာင္ထဲရန္႐ွာတာလို႔မနည္းဖံုးဖိထားရတယ္။
ေနာက္ၿပီး...မင္းကိုထိရဲတဲ့ေရသူကိုလည္းႀကိမ္ဒဏ္အခ်က္
ငါးဆယ္ေပးၿပီ ကန္ထဲျပန္ လႊတ္ခိုင္းထားတယ္။ဘယ္သူ
ေမးေမး...မင္းေျဖတတ္ပါေစ"
