The main power 💙❤️ || (Complete)

44

"මමා.." කුඩා ළදරුවා ගේ ඇමතීමෙන් ජන්ග්කුක්ගේ හුස්ම නතර වුනා. එයයි එයා බේරගත්ත පුංචි දරුවයි එකම අඳුරු අපිරිසිදු කුටියක හිර කරලා තිබුනා. අවාසනාවට ජින් වෙන කුටියක.

පුංචි දරුවා එයා දිහා බලන් කියපු දේට ජන්ග්කුක්ගේ ඇස් වල කඳුලු පිරුනා.

"මං ඔයාගෙ මමා නෙමෙයි පැටියෝ." ජන්ග්කුක් කිව්වේ දරුවගෙ මූන ආදරෙන් අතගාමින්.

"මමා.." ආයිත් කිව්ව දරුවා ජන්ග්කුක්ගේ බෙල්ල බදාගත්තා. හිනාවුනු ජන්ග්කුක් ආයිත් දරුවව ආපස්සට බදාගත්තා.

"උයා මගේ මමා තමයි. එයාටත් මේ වගේ ලුකු බදක් තිබුනා." ජන්ග්කුක්ගෙන් ඈත් වුනු පුංචි දරුවා කිව්වා.

"ඔ-ඔයාගෙ මමා කෝ දැන්." ජන්ග්කුක් ඇහුවේ කුතුහලෙන්. ඒ දරුවගෙ ඇත්ත ඔම්මාත් ප්‍රෙග්නන්ට් කියලා එයාට තේරුනා.

"මේ ඉන්නෙ." කිව්ව දරුවා ජන්ග්කුක්වම පෙන්නුවම ජන්ග්කුක් හිනා වුනා.

"හරි, එහෙනම් දැන් ඉඳන් ඔයා මගෙ පුතා." ජන්ග්කුක් හිනා වෙලා කිව්වේ දරුවගෙ හිස සිඹිමින්. දරුවත් හිනා වෙලා ජන්ග්කුක්ව බදාගත්තම ජන්ග්කුක් දරුවව එයාගෙ පපුවට ආදරෙන් තුරුලු කරගත්තා.

ඒත් එකපාරටම ළමයා එයාගෙන් ඈත් වුනා.

"මොකද්ද ඒ?" ළමයා මූනත් හකුළන් ඇහුවේ ජන්ග්කුක්ගේ බඩ දිහා බලන්.

"ඕ.. මට පේන විදිහට කාටහරි ජෙලස් වගේ. පුතා දන්නවද මමාගෙ බඩේ ඉන්නවා ජෙලස් කොටි පැටියෙක්." ජන්ග්කුක් හිනා වෙලා කිව්වම ළමයා ජන්ග්කුක්ගේ බඩ ඇල්ලුවා. ඒත් එයා ක්ෂණිකයෙන් අත ඇදලා ගත්තේ පුදුමයෙන්.

"එයා මත ගැව්වා. කලිනුත් ගැව්වා." ළමයා කිව්වම ජන්ග්කුක් හිනා වුනා.

"හේයි ප්‍රින්ස්, ඔයා තාමත් මගෙ චූටි ප්‍රින්ස් තමා පැටියෝ. මේ ඉන්නෙ ඔයාගෙ හියුන් හ්ම්ම්? එතකොට එයා දැන් මගෙ ලොකු ප්‍රින්ස්. ඔයාගෙ අප්පා වගේ ජෙලස් කොටියෙක් වෙන්නද හදන්නෙ හ්ම්ම්?" ජන්ග්කුක් කිව්වේ එයාගෙ බඩ ආදරෙන් අත ගාමින්.

ඉතින් සති දෙකක්ම ගෙවිලා ගියා. දරුවගෙ කතාවෙන් ජන්ග්කුක්ට තේරුම් ගියා එයා අනාථ දරුවෙක් කියලා. ටේහ්‍යුන් නැති පාළුව කාංසිය යම් තරමක් ඒ දරුවා නිසා ජන්ග්කුක්ට නැති වුනා වගේම එයාට සතුටක් ගෙනාවා. ඉතින් කාංසාව, සතුට කියන තේරුම් දෙන හවාන් කියලා ඒ පොඩි දරුවට නම තියන්න ජන්ග්කුක් තීරණය කලේ ඒ දරුවට නම මතක නොතිබුනු නිසා. එයා ආදරේට ඒ දරුවට කතා කලේ වුනී කියලා.