တောလမ်းလေးကသစ်ပင်များဖြင့်ခပ်အုပ်အုပ်။ မိုးတိမ်များကကောင်းကင်ပေါ်တွင်အုပ်လွှမ်းနေတာ မကြာခင်ခဏအချိန်အတွင်းပြိုကျတော့မယ့်ပုံပေါ်သည်။ ကင်ဆော့ဂျင်ကောင်းကင်သို့မော့ကြည့်ရင်း ရာသီဥတုအခြေအနေအားခန့်မှန်းကြည့်၏။ ဒီမိုးတိမ်များကအလွယ်တကူပျောက်ကွယ်သွားမည့်ပုံမပေါ်။ အတော်ကြာတဲ့အထိတိတ်မည်မဟုတ်မှန်းရိပ်မိသဖြင့် နီးစပ်နာတည်းခိုခန်းတစ်ခုတွင်ခဏနားခိုရမည်။ ကင်ဆော့ဂျင်ဆုံးဖြတ်ချက်ချလို့အပြီးမှာပဲ မိုးပေါက်တစ်စက်နှစ်စက်ကသူ့မျက်နှာပေါ်သို့ကျကာ မေးမှတစ်ဆင့်မြေပြင်သို့စီးကျသွား၏။ မြင်းဘေးနားမှာချိတ်ထားသော ဝါးခမောက်လေးအားကောက်ဆောင်းလိုက်သော်လဲ မိုးရေကိုသိပ်ပြီးမကာကွယ်နိုင်။ ကင်ထယ်ယောင်းကလဲမိုးရွာသဖြင့် သူ့မြင်းမှဆင်းကာ လှည်းထဲသို့ဝင်လာလိုက်သည်။
"ရှစ်ဖုကောမလာဘူးလား?"
"လာလို့မရဘူးလေ.. ဆရာတွေကမြင်းလှည်းကိုစောင့်ရှောက်ရတာ"
"ဒါပေမယ့်မိုးရေတွေထဲမှာ.. နေမကောင်းဖြစ်မှာပေါ့"
"အကိုက? နေမကောင်းဖြစ်စရာလား သူ့ခံနိုင်ရည်ကငါတို့ထပ်တောင်သာသေးတယ်။ အလွန်ဆုံးနေမှနှာမွန်ရုံပဲ။ ...ငါလဲသူ့ကိုပြောလို့ရရင်အထဲလာဖို့ခေါ်တယ်ပြောမရလို့သာ"
"..."
ဂျွန်ဂျောင်ကုပြတင်းပေါက်ကနေ ကင်ဆော့ဂျင်အားငေးကြည့်နေသည်။ မိုးရေများကြားထဲတွင်အကာအနေနဲ့ဝါးခမောက်တစ်ခုတည်းသာစောင်းကာမြင်းစီးနေသော ကင်ဆော့ဂျင်ရဲ့ပုံရိပ်မှာအထီးကျန်ဖို့ကောင်းသည်ဟု ဂျွန်ဂျောင်ကုမြင်မိ၏။
"ဘယ်သွားမလို့လဲ?"
ဂျွန်ဂျောင်ကုမြင်းလှည်းပေါ်မှဆင်းသွားတာမြင်တော့ ကင်ထယ်ယောင်းမေးလိုက်သည်။
"ရှစ်ဖုဆီ"
ထီးတစ်ချောင်းယူရင်း ကင်ထယ်ယောင်းရဲ့မြင်းပေါ်တက်စီးကာဂျွန်ဂျောင်ကု ကင်ဆော့ဂျင်အနားသို့ရွှေ့သွား၏။
"..."
ရုတ်တရက်သူ့အပေါ်သို့ထီးတစ်ချောင်းအုပ်မိုးလာသဖြင့် ကင်ဆော့ဂျင်လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ဂျွန်ဂျောင်ကုဖြစ်နေသည်။
YOU ARE READING
ချယ်ရီရယ်ကိုယ်ရယ် မလိုမုန်းထားတဲ့သူတွေရယ်
أدب الهواةChinese Xianxiaတွေအရမ်းကြိုက်တော့လေဝတ္ထုကောင်းကောင်းတွေလိုက်ရှာရင်းနဲ့နောက်ဆုံးအားမလိုအားမရဖြစ်ပြီးကိုယ့်ဟာကိုယ်ပဲရေးလိုက်တော့တယ်ပေါ့နော် '3 OTPဖြစ်တဲ့KookJinကိုတော့အဓိကထားပြီးရေးထားပါတယ်။ စာဖတ်သူတွေစိတ်ကြိုက်ဖြစ်အတတ်နိုင်ဆုံးကြိုးစားရေးထားပါတယ်နော...
