(🆉)
ဘာမဟုတ္တဲ့ စေနာက္မႈေလးဟာ ညပိုင္းမွာေတာ့ ပိုမိုျပင္းထန္လာ၏.။
စိတ္ေကာက္ေနတဲ့ Jungkookဟာ ကေလးေတြကို အခန္းထဲသိပ္ၿပီးတဲ့အခါမွာေတာ့ အခန္းထဲကို စူေအာင့္ေအာင့္ ဝင္လာသည္..။
ဗိုက္ပူေလးကေတာ့ ေရမိုးခ်ိဳးၿပီး Lotionေတာင္ လူးေပါ့ အရင္ကဆို Jungkookက ကူေပးေပမဲ့ အခုေတာ့ ေကာက္ေနသည္ေၾကာင့္ မလူးေပး ေဆးလိပ္တစ္လိပ္ကိုင္ကာ မီးညိွေနေလတယ္..
"အဟြတ္ အဟြတ္ Jungkook Taeမွာကေလး႐ွိတယ္ေလ ဘာလို႔ေသာက္ေနတာလဲ..?"
မတ္တပ္ထရပ္ရင္း အနားေလ်ွာက္လာကာတားေတာ့ ျပန္ေျပာလုိက္တဲ့စကားေၾကာင့္ အ့ံၾသသြားသလို ရင္ထဲနင့္ခနဲ..
"မလိုခ်င္ဘူးမလား ႐ွိမလာမဲ့ကေလးအတြက္ပူမေနနဲ႔ "
ဘယ္ေလာက္ပဲေကာက္ေကာက္ အခုလိုေျပာတာေတာ့ လြန္တယ္လို႔ထင္တယ္..
"Jungkook~.."
"ဘာလဲ? ကြာေပးမယ္ေလ အဲ့တာလည္း ဖ်က္ခ်လိုက္ေတာ့ "
သူ႔မ်က္ႏွာကို တည့္တည့္ႀကီးစိုက္ၾကည့္ကာ တည္တည္ႀကီးေျပာလာတာေၾကာင့္ မ်က္လံုးအဝုိင္းသားေငးၾကည့္ုၿပီး ဗိုက္ေပၚတင္ထားတဲ့လက္က အလိုလိုတင္းၾကပ္သြားတယ္..
မ်က္ရည္ေတြက ခဏေလးနဲ႔ ေဝ့တက္လာၿပီး စိတ္ထဲမွာ ဝမ္းနည္းမႈက ႀကီးစိုးလာေလတယ္..
"အာ..တကယ္ပါပဲ."
ေ႐ွ႕ဆက္မဲ့စကားက ထပ္မထြက္လာေတာ့..
Jungkookမွာလည္း Taehyungရဲ႕ပံုစံကိုျမင္မွ အသိစိတ္ဝင္သြားသလို ရင္ထဲထိတ္သြား၏။
သူစကားမွားသြားၿပီဆိုတာ သိလိုက္တဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ ေနာင္တရၿပီး ျပန္ေခ်ာ့ဖို႔ျပင္ေတာ့သည္..။
"Tae..ကိုယ္ေျပာခ်င္တာက."
စကားမဆံုးေသး အခန္းထဲမွ ထြက္သြားေလတဲ့ ပူတင္း.
"အား..Jeon Jungkookေရ ေသလိုက္ေတာ့ ေသသင့္တယ္ ဘယ္လိုလုပ္ ဒီစကားထြက္ရဲတာလဲ..ဟာကြာ."
ေခါင္းကို အႀကိမ္ႀကိမ္႐ိုက္ရင္း အ႐ူးမူးေရရြတ္ေနသည္..။
တစ္ဖက္က အႁမြာႏွစ္ေယာက္အခန္းမွာ တိုးအိပ္ၿပီး ဝမ္းနည္းမ်က္ရည္က်ေနတဲ့ Taehyung..
YOU ARE READING
My Life{Completed}
FanfictionJeon Jungkook & Kim Taehyung "Taeအတြက္ အဖိုးတန္ေလးေတြကိုေတာ့ ခ်န္ထားေပးလို႔ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ Jungkook..." "ဟန္ေဆာင္တဲ့စကားေတြၾကားမွာ ကိုယ္ႏွလံုးသားငိုေႂကြးေနတာကို Taeျမင္ႏိုင္ရင္သိပ္ေကာင္းမယ္" "Taeအတွက် အဖိုးတန်လေးတွေကိုတော့ ချန်ထားပေးလို့ကျေးဇူးတင်ပ...
