Multimedia: Hakan temsili
Selamm. Nasılsınız?
Umarım hepiniz iyisinizdir.
İyi okumalar...❤
Öğrendikten ve sevdikten sonra daha çok acı çekersin.
-Victor Hugo
-9.BÖLÜM-
--
08.07.1993
Sevgili Günlük;
Bugün sabah restorandan izin aldım. Patron dışarıdan sert görünse de aslında vicdanlı birisiymiş. Babamın öldüğünü duyunca çok üzüldü. Üç gün izin ve biraz da avans para verdi... ama ne aldığım para ne de bu dünya zerre umurumda değil. Babamı istiyorum!
Hani sevdiklerinizin kıymetini onlar yaşarken bilin derler ya, ben babam hayattayken onun kıymetini bildim. Peki o zaman, neden hâlâ canım yanıyor? Sanırım onunla yaşayamadıklarıma üzülüyorum, bu yüzden canım yanıyor...
Daha bir gün olmasına rağmen çok özledim. İyi değilim, günlüğüm. Annem ne yemek yiyor ne uyuyor, ne yapacağımı bilmiyorum. Ama bir an önce toparlanmamız lazım. Ne kadar istemesem de güçlü durmak zorundayım. Annem için...
Vedaları sevmem hatta nefret ederim günlüğüm. Vedalar hiç kolay değil, gidenin arkasından acı çekmek çok kötü. Ama en zor olanı bence ölen birine veda etmekti. Babama hâlâ veda edemiyorum fakat artık zamanı geldi.
Babacığım, ne kadar kabul etmesi zor olsa da biliyorum, sen artık yoksun... Geceler sensiz çok karanlık, çok üşüyorum baba. Sen öldün, bir tek sen de değil çocukluğum da seninle birlikte öldü. O küçük kız çocuğu Leyla değilim artık. O küçük kızı sana emanet ediyorum...
Annem senin bana emanetin, ona çok iyi bakacağım babacığım. Gözün arkada kalmasın. Ve söz veriyorum babacığım, her zaman senin gibi güçlü olacağım. Yorgun da olsam asla sevdiklerime belli etmeyeceğim, kan da kussam kızılcık şerbeti içtim diyeceğim. Çünkü sen hep öyle yapardın...
Cennette bir gün görüşürüz, babacığım...
Hoşça kal günlüğüm.
--
11.07.1993
Sevgili Günlük;
Bugün izin sürem dolduğu için tekrar çalışmaya başladım. Yorucu bir gündü doğrusu, aklım hep annemdeydi. Babamda sonra kendine zarar verir diye çok korkuyorum. Ona elimden geldiğince yardım etmeye, konuşmaya çalışıyorum fakat ağzını bıçak açmıyor. Sanki sessizlik yemini etmiş gibi...
Ne yapmalıyım günlüğüm?
Akıl alıp, danışacağım kimse de yok ki. Annem kendini günlerdir perişan etti. Ölünün arkasından bu kadar ağlamak da iyi değil demişti, komşumuz Banu abla. Yoksa ölen kişi rahat edemezmiş. Ama annem onu da dinlemiyor.
Gidip ona biraz yemek yedirmeye çalışacağım. Yoksa böyle giderse bir yerlerde yığılıp kalacak.
Hoşça kal günlüğüm.
ŞİMDİ OKUDUĞUN
Sonsuz Karanlık
AkcjaBen, özgürlüğü kısıtlanmış bir güvercindim. Ben, şiddet gören bir kadındım. Ben, babası tarafından satılmış küçük bir kızdım. En önemlisi de ben, hayalleri ve umutları olan bir insandım... Fakat artık sonsuz karanlığa mahkum edilmiştim ve buradan...
