TAKINTILI ÇOCUK

TÇ-4

Ben anneme mesaj yazarken otobüs gelmişti hemen bindik benden iki durak önce Yeşim sonra da ben inmiştim. Koşar adımlarla eve gittim merdivenleri hızlıca çıkıp evin kapısının önüne geldiğimle soluk soluğa kalmıştım çantamdan anahtarı çıkardım kapıyı açıp eve girdim. Eve girdiğimde annemle babamın tartışma seslerini duydum yavaş adımlarla salona doğru ilerledim.

"Saat kaç oldu Aslı? Bu kızın bu saate kadar dışarda olmasına nasıl izin verirsin?"

"Yirmi yaşına gelmiş gezsin, dolaşsın niye bu kadar laf ediyorsun? Şu yaşına kadar babalık etmedin de şimdi eve geç kalmasına mı takıldın?"

Annemle çoğu zaman aynı fikirde olmazdık ama bu konuda ona katılıyordum. Onca zaman babalık etmemiş şimdi gelmiş ahkam kesiyordu. 

"Geldim." dediğimde ikisinin de yüzü bana dönmüştü.

"Neredesin sen?" dedi babam.

"Yeşimle alışverişe çıkmıştık zamanın nasıl geçtiğini fark etmedim. Özür dilerim." dedim.

"Ben dışarı çıkıyorum, sende cezalısın odandan çıkmayacaksın. Aslı bu akşam buna yemek vermiyorsun." dedi ve salondan çıktı.

Kapı sesini de duyduktan sonra evden çıktığını anladık büyük ihtimalle gene içki içmeye gidecekti.

"Şu adamın ağzına niye laf veriyorsun? Beni ne duruma düşürdüğünün farkında mısın?"

Şu an cidden ne laf işitecek ne de annemin ne duruma düştüğünü umursayacak halim vardı.

"O adamın ne söylediği umurumda değil şimdi gelip bana babalık taslayamaz, odama gidiyorum, yatacağım." dedikten sonra salondan çıkıp odama girdim. Tam üstümü çıkartacakken çantamın içindeki telefonumdan bildirim sesi geldi telefonuma baktım. Yeşimden mesaj gelmişti.

Yeşim: Annenler fazla kızdı mı?

Yeşim: Özür dilerim. Bu kadar geç kalmamıza ben sebep oldum.

Alara: Özür dilemene gerek yok kendini suçlama ayrıca kızmadılar merak etme :)

Yeşimle otobüste sohbet etmiştik ona annemin mesajından bahsettiğimde de kendini suçlamıştı. Üzülmemesi için bir şey demedim.

Yeşim çevrim içi.

Yeşim yazıyor...

Yeşim: Bana yalan söylemiyorsun dimi?

Beni nasıl da tanıyor.

Alara: Cidden bir şey olmadı.

Alara: Bir fotoğraf gönderildi.

İnanması için fotoğraf çekip yolladım.

Fotoğraf açıldı.

Yeşim: İyi bari içim rahatladı baban sana kötü bir şey yapar diye korktum.

Alara çevrim dışı.

 Yeşimin son söylediğinden sonra sohbetten çıktım. Aklıma babamla olan kötü anılarım gelmişti.

14 yıl önce

"Serkan yalvarırım yapma dur!"

"Kes sesini be!"

Salondan gelen seslerle boyama yapmış olduğum defteri kenara bıraktım ve odamdan çıktım. Salonun kapısının önüne geldiğimde babamın annemi dövdüğünü görmüştüm. Babama engel olmak için onların yanına gittim.