BLOOD DIARY ( Complete )

16

Unicode

"ဖုန်းလိုင်းတွေမရတော့ဘူး"

လီမင်ဟွာရဲ့စကားကြောင့်ဘုရားကျောင်းထဲလူတွေခေါင်းနပန်းကြီးကုန်သည်။

Jungkook သွားတာတစ်ပတ်ရှိပြီ၊အခုထိပြန်မရောက်သေးသလိုအဆက်သွယ်လည်းမရရှိခဲ့။

တခြားသူတွေအကုန်ပြန်ရောက်လာပင်မဲ့
Jungkookကတော့ပြန်မရောက်သေးချေ။

"ဒါဆို ဘူဆန်က၀င်စီးခံရတော့မှာလား
ဒါမှမဟုတ် ၀င်စီးခံနေရပြီလား!!!"

"‌Namjoon အဲ့တာမီးသတ်ကားသံမဟုတ်လား"

Seokjin ပြောတဲ့စကားကြောင့်သူတို့အားလုံးထိုအသံကိုစူးစိုက်နားထောင်နေမိသည်။

"ငါ မြို့ထဲကိုသွားလိုက်မယ် ကျန်တဲ့လူတွေ အကယ်၍ မြို့ထဲကဒီကိုလာပြီးပုန်းခိုတယ်ဆိုရင်ခေါ်ထားလိုက်ပါ အထူးသဖြင့် ဘုရားကျောင်းကကလေးတွေကို ကာကွယ်ထားလိုက်"

"Dr.Kim"

"ဗျာ...‌ဗျာ"

အတွေးလွန်နေမိတဲ့ Taehyung မှာ Namjoon ခေါ်မှပဲသူ့စိတ်ကဘုရားကျောင်းဆီပြန်ရောက်လာသလိုပင်၊တစ်သက်နဲ့တစ်ကိုယ်စစ်ပွဲဆိုတဲ့အရာအားစာအုပ်ထဲတွင်သာဖတ်ရှုဖူးပြီးပုံဖော်ခံစားဖူးတာ၊တကယ်တမ်းကြုံတွေ့ရမယ်ဆိုတော့အနည်းငယ် Taehyung တုန်လှုပ်မိပါသည်။

' Jeon ခင်ဗျားရော
အဆင်ပြေနေရဲ့လား '

ဒီအခြေနေမှာပထမဦးဆုံးသူတွေးမိတာက Jeon ကိုပဲ၊အကယ်၍ သူသာတစ်ခုခုဖြစ်ခဲ့လို့ Jeon ကို ဆက်ပြီးမစောင့်နိုင်တော့ရင်‌‌ရော Jeon စိတ်ဆိုးမှာလား။

"ကိုယ့်ကိုကိုယ်ကာကွယ် မထိခိုက်စေနဲ့"

Taehyung လက်ထဲကို‌ကျည်နှစ်တောင့်ပါတဲ့သေနတ်အားထည့်ပေးလာတဲ့ Kim Namjoon ၊အဓိပ္ပာယ်ပါတဲ့မျက်၀န်းများဖြင့်ကြည့်သွား၏။

ဘုရားကျောင်းထဲကလူတွေ‌ယောက်ယှက်ခတ်နေတုန်း Jimin နဲ့အတူ၀င်လာတဲ့လူနှစ်ယောက်။

"Jimin!"

"ခေါင်းဆောင်ပြန်ရောက်ပြီလား"

"ဟင့်အင်း အခုထိပဲ"

"Jimin သူတို့က"

"လီယိုပါ ကျွန်တော်က အဲ့ဒီဘက်က Kim Taehyung မလား"