"Sofya-chan?" Hafif dürtülmeler beni uykumdan ayırıp gözlerimi açmaya teşvik etti.
"Hm? Deku?" kafamı masadan kaldırıp gerindim.
"Gece uyumadın mı?"
"Maalesef. Tüm gece birşeyler bulmak için uğraştım."
"Peki ipucu var mı?"
"Emin değilim. Spor festivalini izledin mi Todoroki birinci olmuş Bakugou hiçbir kayıtta yok. Ayrıca bazı benlikleri de araştırdım. Eğer sadece ikimiz hatırlıyorsak bunun bir nedeni olduğunu düşünüyorum. Belki de birinin benliği onu tüm dünyaya unutturdu. Fakat bu yinede neden sadece bizim hatırladığımızı açıklamıyor" elimi saçlarıma götürüp gerginlikle geriye çektim.
"Ağk bu karmaşıklık ve belirsizlik sinirlerimi bozuyor"
Deku önce sessiz kaldı biraz sonra yanımdan kalkarak kantine kahve almaya gideceğini söyledi ve sınıftan çıktı. Evet kahve iyi gelebilirdi başım çatlıyordu zaten. Ayağa kalktığımda telefonumun yere düştüğünü gördüm üstümde olduğunu unutmuştum. Onu yerden alıp açılan ekranına baktım. Bir anda elimde titrediğinden irkilmiştim.
Şaşkınca arayan kişiye baktım.
"Melissa-san?" Neden beni arıyor ki şimdi?
Telefonu açıp kulağıma yaklaştırdım.
"Alo?"
"Merhaba Sofya-chan. Nasılsın?"
"İyiyim sen nasılsın?"
"Bende aynı. Üzgünüm okul saatin de seni rahatsız ediyorum ama küçük bir ricam olacaktı"
"Sorun değil ayrıca elimden gelen birşeyse seve seve yardım ederim"
"Bunu duyduğuma sevindim. Aslında yeni bir icat üzerinde çalışıyordum da ve yüksek miktarda ısı gerekiyor bunu ateşinle sağlaya bilirmisin?"
"Tam olarak ne kadar yüksek?"
"Yaklaşık 5600° derece"
".. o kadarını yapabilirmiyim emin değilim.. bu çok yüksek bir rakam"
"Ah peki.. anlıyorum rahatsız ettiğim için üzgünüm. Ren-kun'a selamı mı iletirsin"
"Bir dakika bekle"
"Um? Ne oldu?"
"Tam olarak hayır demedim yani gerçekten sana yardımcı olmak istiyorum. İstersen deneye bilirim"
"Gerçekten mi? Bunu yaparmısın?"
"Tabii ki ayrıca Ren'e selamını kendin iletmek istersen numarasını veririm"
"Ö-öyle demek istemedim.. yani şey ne konuşucam ki onla sadece selam vermek garip olur" dedi utangaç bir sesle.
"Emin ol o devamını getirecektir merak etme"
"Bilemiyorum.."
"Sofya-chan geri döndüm" Dekunun sesiyle kapıya baktım.
"Tamam Melissa-san yarın yola çıkıcam görüşürüz" dedim ve telefonu kapattım.
Uzattığı kahveyi alıp sandalyeme oturdum.
"Yarın I adasına gidiyorum"
"Neden? Birşey mi oldu?"
"Hayır Melissa-san yeni icadı için yüksek derecede ateş enerjisine ihtiyacı olduğunu söyledi bende yardımcı olmak için gidicem"
"Ah anladım"
"Gelmek istermisin?"
"B-ben mi?"
"Evet. Sorun edeceğini sanmıyorum"
ŞİMDİ OKUDUĞUN
~İkiz Alevler~
RandomAnnesinin benliğini yani akıl okuma gücünü miras aldığı için arkadaşları tarafından dışlanan bir kız, 15 yaşına girdiği gün aniden ölen babasının benliğini kontrol dışı kullanır ve yanlışlıkla önce üvey kardeşini sonra ise üvey babasını öldürür. Kı...
