Sabah:
"KATSUKİ, SOFYA-CHAN HADİ HALKIN! ŞİMDİ İZUKU GELİCEK"
"İzuku kim ya?"
"Salak Deku'yu diyor"
"Uykum var ya kalkmak istemiyorum"
"Bende"
*Kapı çalar*
"Bak geldi işte, KALKIN DİYORUM SİZEE"
*Deku içeri girer*
"Günaydın Mitsuki-san"
"Günaydın İzuku"
"Kacchan nerede?"
"Sofya ile koltukta uyuyorlar, ben yapamadım bari sen uyandır"
"Sofya-chan ile derken?" Koltuğa ilerler ve gördüğü manzara karşısında ne diyeceğini bilemez.
"K-Kacchan? Sofya-chan?"
Sofya Bakugou'nun üstünde uyuyordu, Bakugou'da sol kolunu ona sarmıştı.
Deku onların yerine utanmış ve kızarmıştı. Bakugou öğrenirse artık bu dünyada olmayacağını bildiği halde fotoğraflarını çekti.
"Ka-Kacchan bu gün antremanım da yardım edeceğini söylemiştin"
Deku'nun bakış açısı:
Mitsuki-san sinirle gelip kalkmaları için tekrar bağırdı yine geçiştirdiklerinde ilk kez benliğini kullandığını gördüm elinde patlama oluşturdu sesten dolayı ikiside irkilerek yere düştü.
Sofya'nın bakış açısı:
"BUDA NEYDİ?! YOKSA VİLLİANMI SALDIRDI?!"
"NEREDE LAN SİKTİĞİM KÖTÜSÜ"
"İki saattir kalkmanızı söylüyorum"
"O patlamayı sizmi yaptınız?" Şaşkınca sordum.
"Evet, çünki başka çare bırakmadınız bana çabuk elinizi yüzünüyü yıkayın ve kahvaltıya gelin"
"Tamam"
Yarım saat sonra: Kahvaltı biter ve salonda konuşmaya başlarlar.
"Deku sen neden gelmiştin?"
"Kacchan antremanımda yardım edecekti ayrıca sanada geçmiş olsun demeye geldim. Olanları duydum gerçekten senin adına çok üzüldüm. Yardımcı olabileceğim bir şey varmı?"
"Yok düşünmen yeterli, teşşekkürler"
*Bu sırada Mari-san gelir*
ŞİMDİ OKUDUĞUN
~İkiz Alevler~
De TodoAnnesinin benliğini yani akıl okuma gücünü miras aldığı için arkadaşları tarafından dışlanan bir kız, 15 yaşına girdiği gün aniden ölen babasının benliğini kontrol dışı kullanır ve yanlışlıkla önce üvey kardeşini sonra ise üvey babasını öldürür. Kı...
