AMARİS

Bataklık

200 YORUM SINIRI VAR. EMOJİ, SAYI ŞEKLİNDE YORUM ATMAYIN LÜTFEN.

INSTAGRAM HESABI:rozemiyy

Tiktokta yaptınız editlere beni etiketleyebilirsiniz. Hesap adı: günışığı

Bazen bazı çocuklar bataklıkta çiçek açar...

Poyraz birkaç saniye boyunca gözlerini kapatıp açtı. İçersinde bulduğu durumu kabullenmeye çalışıyordu. Küçük kız yüzünü usulca Poyraz'a doğru çevirdi. Cildi, ışığın düştüğü yerlerde parlıyor; çatlamış ve hassas bir görünümde.

Kız battaniyeyi daha sıkı sarıyor, ama bir şey söylemiyor. Poyraz'ın gözleri kızın cildine doğru kaydı. Ne yapacağını bilemiyor gibiydi.

Kendini toparlayarak düz bir ses tonuyla "annen ve baban nerede?"diye sordu.

Kız korkuyla başını battaniyenin altına saklamaya çalışıyor. Titreyen sesiyle "yoklar"dedi.

"Nerede olduklarını bilmiyor musun?"diye sordu.

"Bilmiyorum"dedi.

Poyraz'ın o aklına sadece işte olabileceklerini geldi. "İşteler mi?" diye sordu.

"Hayır"dedi.

"Alışverişe mi gittiler?"diye sordu.

"Hayır"dedi.

"Hastaneye mi?"

Kız bu seferde "hayır"dedi. Poyraz sinirle sol elini saçlarından geçirdi. Hayır kelimesine tahammülü yoktu.

"Bana bakar mısın, annen ve babanla küçük bir işim var. Şimdi bana nereye gitmiş olabileceklerini söyle"dedi.

Kız çatık kaşlarını ilk defa tamamen Poyraz'a doğru çevirdi. Parmaklarıyla yedi sayısını yaparak havaya doğru kaldırdı.

"Bu kadar gündür yoklar"dedi.

"Seni tek başına mı bıraktılar?"

Kız başını olumlu anlamda salladı. Poyraz sol elini cebine atarak çıkardığı telefonundan Cihan'ı arayarak içeri gelmesini söyledi. Birkaç saniyenin ardından içeriye giren Cihan aldığı yoğun rutubet ve toz kokusuna karşı yüzünü buruşturdu.

Poyraz işaret parmağıyla kızı göstererek sinirli ses tonuyla "sadece kız evde tek. Anne ve babasının yedi gün önce gittiğini söylüyor"dedi.

Cihan birkaç saniye boyunca gözlerini kızın üzerinde gezdirdi. "Doğru söylediğine emin misin?" diye sordu.

Poyraz, Cihan'a cevap vermeden önce telefonunu çıkarak birini aradıktan sonra kulağına koydu.

"Kıbrıs Girne Huzur sokak no:7 bu adreste yaşayanların telefon sinyallerini bul"dedi ve telefonu kapatarak cebine koydu.

Cihan ifadesiz gözlerle kıza doğru bakıyordu. Poyraz derince bir nefes alıp verdi. "Ulaşabileceğimiz biri yok mu?" diye sordu.

Kafasını tekrardan olumsuz anlamda salladı. Konuşmaktan korkuyordu. Günlerdir ilaçlarını da kullanmadığı için vücudu çok kötü bir haldeydi.
Birkaç dakikanın ardından Poyraz çalan telefonunu cebinden çıkararak yanıtladı.

"Tamam sen yine arada sırada tekrardan kontrol et "diyerek telefonu kapattı.

"Ne diyor?" diye sordu Cihan.