THE MILLIONAIRE'S WIFE

CHAPTER 35: BREAKING UP

   ❝   BREAKING UP       ❞

  
Ganoon lagi ang ginagawa ko sa kanya sa tuwing papainomin ko siya ng tubig, mabuti't hindi nya yun napapansin.

Samantalang ako, nagsisimula ng manghina, mahihilo at sa nagsimula na akong mag ka rashes, tapos nung isang araw ay nilagnat ako, alalang-alala saakin si Jayden but I always saying na sa pagod lang 'to.

Hindi umepekto saakin ang gamot.

He even convinced me na mag pa check-up ulit pero tumanggi ako, ang kulit nya kaya madali akong nagalit sa kanya.

It's been 1 week simula nung  nalaman kong may syphilis ako, ang sakit lang sa dibdib isipin na bakit nag ka ganito pa ako!?

Hindi na rin ako madalas  lumalabas ng Mansion.

I have 23 days left bago ako mawawala sa mundo.

Wala ring saysay kung ipagpapatuloy ko ang kasal namin ni Jayden kung mawawala lang rin naman ako.

" Mom, May I come in? " Rinig kong katok ni Michael sa pintuan kaya mabilis kong pinunasan ang aking luha.

"Yes dear, hindi 'yan locked " mahina kong sigaw kaya rinig ko ang pag bukas ng pinto.

Nang makita nya ako ay mabilis siyang lumapit saakin at niyakap nya ako, "I'm worried about you Mom, lagi ka na lang napapagod " ngumiti ako sa Kanya't hinalikan ang kanyang noo.

"I'm sorry Baby if pinaworried ka ni Mommy, pasensya ka na ha, don't worry mag rerest na rin si Mommy sa tamang araw"

" Why mom? Bakit naman hindi ka ngayon mag rest? Para hindi ka na mapagod " Inosente nyang tanong saakin.

" Hindi pa oras ni Mommy eh "

" What do you mean Mom? "

" Nothing, don't worry ayos lang ako okay? "

Bigla na lang sumakit ang aking dibdib at nagsimula na namang nagsilabasan ang aking mga luha.

Ang sakit sakit lang, hindi ko na makikitang lumaki ang anak ko. Pero masaya ako, masaya ako dahil kapag mawala man ako ay may alalaang maiiwan si Jayden.

Yun ay si Michael.

"Mommy, stop crying " he said and wiped my tears gamit ang maliit nyang hintuturo.

"I'm not crying baby eh, happy lang si Mommy"  sambit ko at tumayo.

Nagtungo kami sa terrace, may terrace sa likod ng kwarto eh at umupo kami sa upuan na andito, pinaupo ko siya sa aking lap at niyakap patalikod.

"Baby, I have one question "  malungkot kong sambit at pinigilang huwag humikbi.

" Ano po yun Mom? "

" What if mawala si Mommy? Will you cry? "

" What kind of question is that Mommy, opo iiyak talaga ako dahil wala ka.  It's hurt inside Mom kapag mawala ka ayaw kong manyari yun.  " sambit nya, napangiti ako ng mapait at napakagat sa sariling labi.

" Mom, hindi mo naman kami iiwan ni Daddy, right? " Humarap siya saakin at naghintay sa sagot ko.

"Bakit ka ba ganyan Mommy?  I don't know what's happening to — " I cutt him off , nilagay ko ang aking hintuturo sa  nakanguso nyang bibig tyaka nagsalita.

" Well, Mommy will take a rest lang naman. If mommy will gone, don't cry. Just look at the star dahil  andyan lang naman si Mommy, masayang nakatingin sa'yo "  Sambit ko.