blonde & brunette [hyunin]

|2.3|

•Jeongin's POV•

Hyunjin boy aynasının karşısında kravatını bağlarken yatak başlığına yaslanmış bir şekilde onu izliyordum. Dizlerimi kendime çekmiş ve kollarımı göğüsümün üzerinde birbirine dolamıştım. Olabildiğince mutsuz ve alınmış bir şekilde görünmeye çalışıyordum ancak bu hal ve hareketlerim aynanın karşısında kendini inceleyen sevgilimin pek umurunda değil.

"Seni asla affetmeyeceğim, biliyorsun değil mi?" dedim mırıldanarak. Öfkem dinmiş olsa da hala içimde kırıntılarını saklıyordu.

"Yine aynı konuyu tartışmayalım lütfen Jeongin. Ayrıca sana her şeyi ofisten kontrol edebileceğini söylediğimde sen kabul etmedin, hatırlatırım."

"Çünkü istediğim şey bu değil. Beni ufak şeylerle oyalayamazsın."

Aynada son kez kendine baktıktan sonra arkasını döndü ve yanıma doğru ilerledi. Bir garsona göre fazla dikkat çekiciydi. Kimse onun orada öylesine bir çalışan olduğuna inanmayacaktı.

Onu baştan aşağı süzmemden hoşnut bir sırıtma ile yanıma oturdu. "Seni mutsuz görmeyi sevmiyorum Jeongin. Beni seni düşündüğüm için suçlamanı da."

"Sevmediğimiz şeyleri yaşayabiliyormuşuz demek ki. Ben de birileri tarafından sevdiğim işi yapmama engel olunmasını sevmiyorum."

İç çekti ve oturduğu yerden kalktı. Kolundaki saate baktı ve, "Geç kalacağım. Çıkmam gerekiyor." diye mırıldandı. "Sevdiğin yemekleri hazırlattım. İstersen başka bir şeyler yapmalarını da isteyebilirsin. Eğer plan istediğimiz gibi giderse gece yarısında burada olmuş olurum."

Kafamı sallamakla yetindim sadece. Benden bir cevap alamayınca kafasını belli belirsiz salladı ve odadan çıkmaya yeltendi. Alt dudağımı ısırdım. Ondan bu şekilde ayrılmak doğru gelmiyordu. Oturdupum yerden kalktım ve arkasından kollarımı bedenine sardım sıkıca. "Dikkatli ol, tamam mı?" dedim yüzümü sırtına yaslarken. Sesim boğuk çıksa da beni duyabilirdi

"Olacağım. Endişelenme," Elimi tutup dudaklarına yaklaştırdı ve küçük bir öpücük kondurdu. "Ben gelene kadar uyuma. İstediğin diziyi izlemeye devam ederiz."

"Tamam."

Bedeninden ayrıldığımda bana döndü ve bu sefer dudaklarım üzerine öpücük kondurdu. "Uslu ol."

Kafamla onu onayladım ve el salladım. Gülümeyip odadan çıktığında kafamı dolaba doğru çevirdim. Koştum ve bir hışımla dolabın kapağını araladım. Hyunjin onu evde hiçbir şey yapmadan bekleyeceğimi sanıyorsa gerçektem yanılıyordu.

•

•Hyunjin's POV•

"Planın üzerinden tekrar geçiyorum; Siz paparazzi taklifi yapıp etrafı sararken ben garson gibi etrafta dolanacağım. Ryujin Noah'ın yanına gidecek ve birlikte takılmaya ikna edecek. Saat tam on olduğunda Ryujin Noah'ın Yeji de Oliver'ın içkisine hap koyacak. On beş dakika içinde kendilerinden geçecekleri için acele etmeniz gerek. Tamamen baygın olduğundan emin olduktan sonra odadaki telefondan mutfağı çaldırıp içki söyleyeceksin. Ben de gelip şifreyi kıracağım." Bakışlarımı beni dikkatle dinleyen Hyunjae ve Yeji'ye çevirdim. "Oliver sizi tanıdığı için onun yanında siz olacaksınız. Bir problem olduğunda mesaj atın."

"Tamam, Hyunjin. Hepimiz biliyoruz her şeyi." Ryujin cep aynasına bakarak rujunu tazelerken konuştu. Aramızda yüzü gülen tek kişi oydu. Herkesin bir derdi vardı ve benimki evde beni bekleyem sevgilimdi. Onu getirmediğim için kesinlikle mutlu değildim, ama burada olup tehlikede olmasını da istemezdim. Noah'ın adamları için birini öldürmek işten bile sayılmaz.