အထပ်နှစ်ဆယ်ခန့်ရှိသည့် အဆောက်အအုံ၏ ရှေ့သို့ အနက်ရောင်ကားတစ်စီးသည် အရှိန်ဖြည်းဖြည်းဖြင့် ဝင်ရောက်လာသည်။
ဆင်ဝင်ရှေ့ ကားရပ်သွားသည်နှင့် ရှေ့ခန်းမှ suit အပြည့်အစုံဖြင့် သက်လတ်ပိုင်း လူတစ်ယောက် အပြေးဆင်းလာပြီး နောက်ခန်းတံခါးအား တရိုတသေ လာဖွင့်ပေးသည်။
ထိုအခါ ကားပေါ်မှ ဆင်းလာသူသည် ကြက်သွေးရောင် ရှပ်လက်ရှည်ကို တံတောင်ဆစ်နားထိ ခေါက်တင်ကာ ဝတ်ထားပြီးအနက်ရောင် style pants သည် သူ၏ခြေတံရှည်များနှင့် ပနံသင့်စွာ။
အဆောက်အဦးအတွင်းသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် သူ့အား မြင်သူတိုင်းသည် ခါးညွတ်ကာ အရိုအသေပေးလာကြသည်အထိ အရှိန်အဝါတို့ ထင်းနေသည်။
အဆောက်အဦးအတွင်းရှိ reception နေရာတွင် "JJK" ဆိုသည့် စာလုံးတို့အား အနက်ရောင်အောက်ခံပေါ်၌ ရွှေရောင်ဖြင့် ထွင်းထိုးထားသည်မှာ ဆွဲဆောင်မှုရှိပြီး အရှိန်အဝါလည်း ကြီးဟန်။
"ကြိုဆိုပါတယ် အစ်ကိုလေး"
Reception မှ ကောင်မလေး၏ နှုတ်ဆက်စကားအား လျစ်လျူရှုကာ ဂျောင်ဂု လက်ဖဝါးဖြန့် လိုက်သည့်အခါ ရွှေရောင်နှင့်အနက်ရောင်အား တွဲဖက်ထားသည့် key-cardအား လက်ထဲသို့ တရိုတသေ ထည့်ပေးလာသည်။
ရုံးခန်းထဲရောက်သည့်နှင့် မန်နေဂျာဖြစ်သူအပါအဝင် အခြားလူများလည်း ရောက်ရှိနေသည်ကို ဂျောင်ဂုတွေ့လိုက်ရသည်။
"ဒီနေ့ ကုမ္ပဏီရဲ့ Official နာမည်ရယ်၊ ဆောက်လုပ်ရေး စလုပ်မယ့်ရက်ရယ် ကြေငြာလိုက်"
"အစ်ကိုလေး interview လက်ခံမှာလား"
"ဘယ်သူနဲ့မှ မတွေ့ချင်သေးဘူး"
ရုံးခန်း၏ အလယ်ရှိ ဆိုဖာပေါ်သို့ သွား၍ ခြေတစ်ဖက်ချိတ်ကာ ထိုင်လျက် မန်နေဂျာဖြစ်သူအား ဂျောင်ဂုပြောလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။
သူအနေနှင့် မည်သူ့ကိုမှ တွေ့ချင်စိတ်မရှိသည်ထက် သူ့အစီအစဉ်တွေကို မပျက်စေဖို့ရန်သာ ရည်ရွယ်၍ မတွေ့ခြင်းဖြစ်သည်။
ဂျောင်ဂု၏ ရုံးခန်းသည် အတော်အသင့်ကျယ်ဝန်းပြီး အလုပ်စားပွဲသည် တန်ဖိုးကြီး မြန်မာ့ကျွန်းသားတို့ဖြင့် ပြုလုပ်ထားကာ အထူးမှာယူထားခြင်းဖြစ်ပြီး "JJK" ဆိုသည့် စာလုံးကိုပင် ထွင်းထားသေးသည်။
