-Ece'den-
Gözlerim kapalıydı ama etrafımdaki sesleri biraz biraz duymaya başlamıştım. Doktor olduğunu tahmin ettiğim kişi konuştu.
"Vücudu çok yorgun düşmüş, psikolojik olarak da tetiklenmiş. Çok dikkat edilmesi gerekiyor. Bol bol dinlensin. Birde 2 hafta sonra lütfen kontrole gelsin."
Selda'nın onaylamasıyla kapı sesi gelmişti. Bilincim tamamen açıldığında ağrıyan göz kapaklarıma rağmen gözlerimi açtım. Bunu fark eden Ayça hemen konuştu.
"Ece'm iyi misin bitanem."
Yerimde dogrulmaya çalıştım ama başım dönünce tekrar uzanmak zorunda kaldım. Selda kolumdan tutup düzgünce yatmama yardımcı oldu.
"Kızım yeni uyandın daha, pat diye kalkılır mı öyle?"
"Noldu bana? Niye burdayım?"
"Bizde bilmiyoruz ki nolduğunu. Evine geldik kapıyı açmadın. Ses gelmeyince korkup bahçe tarafındaki balkon kapısından girdik. Koltukta baygın yatıyordun. Hemen alıp buraya getirdik. Doktor stres ve yorgunluktan dedi."
Ayça'nın söylediklerinden sonra biraz düşündüm. Aklıma magazinde gördüğüm şeyler gelince şakaklarımı ovalamaya başladım. Öyle birşey olmamıştır. Yorgunluktan bayılınca halüsinasyon görmüşümdür. Korkarak kızlara baktım.
"Birşey sorucam ama doğruyu söyliceksiniz."
Selda ve Ayça önce birbirine baktı. Sonra Selda boğazını temizleyip konuştu.
"Sor."
"Kerem ayrıldığımıza dair bir post atmadı değil mi? Hatta portekizede gitmedi? Biz hâlâ sevgiliyiz onunla? Siz telaşlanmasın diye çağırmadınız onu, yoksa gelirdi değil mi? Bayıldığım için kabus gördüm değil mi?."
"Ece güzelim sonra konuşsak bunları? Şu hastaneden bi çıkalım herşeyi baştan sona konuşuruz."
"Sonra falan konuşmayacağız herşeyi anlatacaksınız. Bu amına koduğumun gecesinde neler yaşandı. Kerem niye sessiz sedasız gitti. Niye ayrıldık diye postlar attı. Niye beni heryerden engelledi. Bunların hepsini anlatıcaksınız."
Ayça yanıma gelip elimi avuçları arasına alıp bir anne edasıyla konuştu.
"Bizde senin bildiğinden fazlasını bilmiyoruz ki güzelim. Sen biliyorsundur diye düşünmüştük ama yanılmışız."
"Biz ne zaman çıkacağız burdan."
"Serum bitince çıkabilirsiniz dedi doktor."
"Ne kadar var serum?"
"Az kaldı. 15 dakikaya biter. N'oldu ki?"
"Barışı, Berkanı, Yunusu ve Tuğçeyi arayın. Yarım saate hepsi benim evimde olacak. Kim ne biliyorsa anlatacak. Bide bana biriniz telefonunu versin."
"Tamam ben arıyorum bizimkileri." Selda'nın telefonunu alıp dışarı çıkmasıyla Ayça'ya ters bakışlar attım.
"Ne ya? Niye öyle bakıyorsun?."
"Barış sana birşey anlattı mı? Doğru söyle."
Teslim olmuş gibi ellerini kaldırıp konuştu.
"Yok valla. Aradım sordum ama birşey bilmediğini söyledi."
ŞİMDİ OKUDUĞUN
Uzaktan Uzaktan.. | Kerem Aktürkoglu
Fanfiction'Öyle uzaktan uzaktan, hiç konuşmadan.. Nasıl da bağladın beni?.. Bu kitap, Göksel'in 'Uzaktan' şarkısından esinlenerek yazılmıştır.
