Uzaktan Uzaktan.. | Kerem Aktürkoglu

2.2

-Ece'den-

Burnuma gelen iğrenç hastane kokularıyla midemin bulandığını hissettim. Gözlerimi açmaya gücüm yetmiyordu sanki. Arda'nın ve bir yabancının konuşmasıyla bilincim yavaş yavaş yerine geliyordu.

"Dediğim gibi, fazla stresten olmuş birşey. Çok dikkatli olunması gerekiyor. Düşük riski var. Lütfen moralini yüksek tutmaya özen gösterin. Yoksa erken doğum bile gerçekleşemeden bebeğinizi kaybedebilirsiniz."

Duyduğum cümlelerle kendimi zorlayarak gözümü açtım. Uyandığımı fark edince doktor olduğu üstündeki beyaz gömleğinden belli olan adam ve Arda hemen bana döndü.

"Ece hanım iyi misiniz? Nasıl hissediyorsunuz kendinizi?"

Korkuyla bana soru soran doktora döndüm.

"Bebeğim yaşıyor değil mi? Ona birşey olmadı? Hâlâ benimle değil mi?"

Doktor sakin bir şekilde konuşunca tüm dikkatimi ona verdim.

"Lütfen sakin olun Ece hanım. Bebeğiniz yaşıyor ve gayet sağlıklı."

Derince nefes alıp elimi karnıma koydum. Hâlâ benim bi parçam olmasının sevinciyle gözümden bir damla yaş düştü.

"Eşinize söyledim ama sizede söyleyeyim. Önümüzdeki 4 ay sizin için ve bebeğiniz için zor geçebilir. Kendinize çok dikkat etmeniz gerekiyor. Sizi üzen herşeyi hayatınızdan çıkarın lütfen. Ve bebeğinizi düşünüyorsanız asla hiçbir şeye kafanızı takmayın. Tekrardan geçmiş olsun."

Doktor odadan çıkınca Arda kenardaki sandalyeyi sedyemin yanına çekip oturdu. Sorar gözlerle bakınca konuştum.

"Sizi üzen şeyleri hayatınızdan çıkarın diyor. O halde ilk seni çıkarmam gerekiyor hayatımdan."

Arda göz devirip konuştu.

"Seni üzdüğüm falan yok. Sen ve karnındaki bebek için elimden geleni yapıyorum. Daha ne istiyorsun."

Sinirle yerimde doğrulup sessiz ama hırslı bi şekildeki konuşmaya başladım.

"Eğer o lanet gün beni çağırmış olmasaydın şuan bebeğim ve babası mutlu bi aile kurmuştuk. Hayatımı mahvettin sen benim."

"Ece beni sinirlendirme. Ben olmasam bebeğini büyütecek bi baba bulamazdın. O futbolcu bozuntusu hamile olduğunu duyunca seninle evlenir miydi sanıyorsun? 5 ay önce yaptığı gibi, önce birlikte olup seni kullanırdı, sonrada çekip giderdi. Sende gayrimeşru çocuğunla ortada kalırdın. Benden başka hiç kimse de sevdiği kadının eski sevgilisinden olan çocuğunu sahiplenmek istemezdi."

Duyduğum cümlelerin haklılığı canımı yakarken daha şiddetli ağlamaya başladım.
Hıçkırıklarım arasında konuştum.

"Kimseyi istemiyorum ki ben. Annede olurdum babada olurdum ben kızıma. Hiç kimseye ihtiyacımız yok bizim."

Arda sinirle ayaga kalktı. Elini yüzünü sıvazlayarak sakinleşmeye çalıştı. Kapının yanına geçip işaret parmağını üstüme doğru sallayarak tehditvari bir şekilde konuştu

"Orusbu mu denilseydi lan sana? Kes sesinide şükret bana. Babasız çocuğunla herkesin diline mi düşseydin? Kabul etsende, etmesende ben artık senin kocanım. O şerefsiz herifin çocuğunun da resmi olarak babası olacağım. Sende artık beni seveceksin. Bu konu burda kapandı."