" කිනිහිර!"
කිනිහිර කුසිය පැත්තට යනවත් එක්කම ඒ පස්සෙන්ම වගේ ආව හසරැල් කිනිහිරට කතා කරගෙනම කුසියට ගොඩ උනා.
"ඇයි?"
අභිමන් ලගින්ම හිටගෙන මොකුත් නොවුනු ගානට හසරැල් දිහා නොබලම කිනිහිර කතා කලා.
" අහන්න දෙයක් තියෙනවා! ටිකක් වරෙන්කෝ!"
" මොනාද ?"
තාමත් කිනිහිර අහක බලන්
" කියන්නම් වරෙන්කෝ!"
" ඇයි ඉතින් මෙතන කියපන්!"
" කිනිහිර වරෙන්!"
හසරැල් ඒ කියන් එතනින් ගියාම කිනිහිර හැරිලා හසරැල් යන දිහා බැලුවෙත් එච්චර හොඳ ඇස් දෙකකින් නෙවෙයි.
" කිනිහිර!"
හසරැල් දිහා බලන් ඉදිය ඒ බැල්ම වෙනස් වෙන්න විනාඩියක් වත් ගත නොවුනේ ඒ ඇහුනු කටහඩ නිසා.
"ඕ අභීමන්!"
" හසරැල් අයියා , ඇයි තරහින් වගේ!"
" දන්නෑ ගිහින් බලමු!.මන් බලල එන්නම්!"
අභිමන්ගෙ කම්මුලකට තට්ටුවක් දාගෙන කිනිහිර එතනින් යනවත් එක්කම ඒ ඇස් වල තිබුනු මෘදු බැල්ම ආයෙම වෙනස් උනා..
මිදුල උණ පදුරට එහායින් තියෙන ගල ලග හසරැල් හිටන් ඉන්නවා දැකලා කිනිහිර සද්දයක් වත් නැතුම් ගිහින් එතනින් හිට ගත්තා.
" ඇයි එන්න කිව්වේ!"
" ආහ් උබ ආවද?"
"හ්ම්!"
" මන් මේ අහන්න යන ප්රශ්න වලට ඇත්තම කියපන් කිනිහිර!"
" බලමු!"
කිනිහිර එතන හිටියෙ හසරැල්ව ගනන් ගන්නේ නැතුම්
" අභිමන්!..අභිමන් කියන්නේ මිස්ටර් පෙරේරගේ පුතෙක් නෙවෙයි නේ?!"
" එහෙනම් කාගෙද?"
ප්රශ්නයකින් තවත් ප්රශ්නයක්
" මම උබෙන්නේ ඇහුවේ?"
" ඉතින් උබනේ කියන්නේ අභිමන් පෙරේරගෙ පුතෙක් නෙවෙයි කියලා.මාත් අහන්නේ අහිමන් එහෙනම් කාගෙ පුතෙක්ද කියලා?"
"කිනිහිර!..පෙරේරගෙ පොඩිම පුතා බැදපු මනුස්සයෙක්!.එතකොට උබ කොහොමද කියන්නේ මේ ඉන්නේ පෙරේරගෙ පොඩි පුතා කියලා?"
YOU ARE READING
ප්රේමය නමින්!
Non-Fiction" මියයාමට කලියෙන් බොහෝ ප්රේමනීය මිනිසුන් පමනක් මුණගැසේවා ප්රේමය නමින්!" Cover Credits: @Zoe_Vantae 💗
