ප්‍රේමය නමින්!

Chapter 17

මුහුදු හුළග ඇගේ වැදීගෙන ඈතට යද්දී කාලෙකින් නොදැනුනු සැහැල්ලුවක් ඇග පුරා දුවද්දි අභිමන් අතේ තිබ්බ මල් මිටත් ගුලි කරගෙන මුහුදු වැල්ලේ ඉස්සරහට ඇවිදන් ගියා..

නොනැවති රැල්ල ඇවිත් වෙරළ සිපගෙන ඈතට යන හැටි අභිමන් බලන් හිටියා.තමන් ඉන්න දිහාවට එහායින් මිනිස්සු මුහුදේ සෙල්ලම් කරන විදිහ, රැල්ල පාගන්න දුවන මිනිස්සු , ඈතට වෙලා මුහුද දිහා බලන් මුනිවත රකින මිනිස්සු හවස මුහුදු වෙරලේ පිරිලා හිටියා..

අභිමන් ඉස්සරහෙන් ඇවිදන් යද්දි , පිටුපස්සරහෙන් එන හසරැල් , කිනිහිර කතා කර කර ආවත් මුහුදු හුළං අස්සෙන් කියන දේවල් මොකුත්ම පැහැදිලි ව අභිමන්ගෙ කන් දෙකට ඇහුනේ නෑ..ඒ නිසා අභිමන් දිගටම ඇවිදන් ගියා..

" අර පැත්තට යමන්!..මිනිස්සු නෑ ඒ පැත්තේ , නිදහස්!"

"හා..මන් අභිමන් එක්කන් එන්නම් උබ යමන්!"

කිනිහිර හසරැල් ගෙන් බෙදිලා අභිමන්ව අල්ල ගන්න අභිමන්ගෙ පස්සෙන්ම කතා කර කර ගියාට අභිමන් කිනිහිරට වඩා දුරින් හිටිය නිසා අභිමන්ට කිනිහිරගෙ කට හඩ ඇහුනෙ නැති තරම්!..

" අභිමන්!..."

කොහොම හරි දුවලා ගිහින් කිනිහිර අභිමන්ගෙ අතකින් අල්ලලා නවත්ත් ගත්ත නිසා අභිමන් එහෙම්ම නැවතුනා..ආපස්සට හැරිලා බැලුවම රූපේ ටිකක් වෙනස් උනු කිනිහිර කෙනෙක්ව දැක ගන්න ලැබුනම අභිමන් ටිකක් වෙල කිනිහිර දිහා බලන් හිටියා..

මුහුදු හුළගට නලලට වැටිලා තියෙන අකීකරු කෙස් රොද වල් , රැලි වැටිලා තියෙන වළස් දළඹු Eyebrows , වේලිලා තියෙන තොල් , උඩ බොත්තම් නොදාපු ටී ෂර්ට් එකට වැඩියෙන් පේන කිනිහිරගේ උරහිස් , පපුව!..කිනිහිරට වෙනම ලස්සනක් වගේම කඩවසම් පෙනුමක් ගෙනල්ලා තිබුනා..

"අභිමන්!!.."

"ආහ්?!"

"මන් ගොඩක් කතා කරා ඇහුනෙ නැද්ද?!"

අභිමන් නෑ කියන්න දෙපැත්තට ඔලුව වැනුවා.

"හසරැල් අර පැත්තට ගියා..එන්න අපිත් යන්!"

"හා!"

අභිමන් කිනිහිර එක්ක ආයේම ඇවිදන් ආව දිහාවෙන් විරුද්ද පැත්තට ඇවිදන් යන්න ගත්තේ කකුල් දෙකට පෑගෙන මුහුදු රැලිත් එක්ක..අභිමන්‍ට මතකයි අවසාන පාරට මුහුද බලන්න ගිහින් අහුවෙලා පුංචි හොදටම චූටී අභිමන්ට වේවැලකින් තලපු විදිහ..
දැන් අවුරුදු ගානක් ගෙවිලා ගිහින් , අභිමනුත් දැන් ලොකු වෙලා..දැන් ඉන්නේ අභිමන් වේවැලෙන් ගහන පුංචි ලග නෙවෙයි..පියාඹන්න අත්තටු දීපු කිනිහිර ලග..