LAST BROKEN VOW (Broken Vow Trilogy:3)

32: Lance Santibañez

" Rome "

I now close the sketchpad. I was silent for a moment, not able to think clearly. I'm here in the coastal side of the beach. Sitting in one of those big rocks.

I look at the sketchpad in my hands.

This is my sketchpad, but as I scan the pages.. all I see are just her. Si Rome.

Napahinga ako ng malalim. Not able to remember why..why there's this part of me that so obsessed of her?

I don't remember when did I draw these faces. But I just remember how intense the feeling was when I draw these.

It was..full of love, affection...and even obsession.

Hindi ko maalala kung bakit ganun nalang ako kabaliw kay Rome.

I do remember why me and Gio end up together. I was very sure of my identity as I grow up. I like men so that's why I'm gay.

Pero bakit? Bakit yung dalawa sa katauhang nabuo ko ay pawang may gusto sa kanya?

Sino ba siya?

Ano bang nagawa niya sa buhay ko para mabaliw yung mga katauhan ko sa kanya ng ganun ka tindi?

Kaya nangyayari to sa'min ngayon. Kaya kami nasa sitwasyong ito.

It's very hard for me now to leave Rome. I am very determine to stay at her side. Kahit alam ko naman na dapat sundin ko yung totoong ako.

Pero ano na nga ba yung totoo sa sarili ko?

Kung nararamdaman ko na ngayon yung mga nararamdaman nila.

" Lance.. " Natigilan ako at napalingon sa kanya.

Napatayo ako agad at nagtatakang napatingin sa kanya.

Napatingin ako sa paligid. Paano siya nakarating dito nang hindi nasasaktan? Ang tarik ng daan papunta rito saka bakit siya pumunta rito sa ganyang kalagayan? Hindi ba niya naisip na masyadong delikado sa kanya ang sumunod sa'kin dito?

Tiningnan ko siya ng maigi.

She looks even breathtaking in that peach maternity dress of her. Her hair is not tied. Nakalugay lamang ito habang hinahawi ng preskong hangin.

" Bakit ka nandito? Masyadong delikado para sa'yo ang pumunta rito." She never answer me, but instead just walk towards me.

Nang magkaharap na kami ngayon sa malapitan. Saka ko lang napagtanto kung gaano siya mas gumanda ngayong buntis siya.

She's glowing.

Kahit dati ng maganda pero parang bumagay sa kanya ang pagiging buntis. Sabi nila kapag lalo daw gumaganda ang babae kapag buntis, siguradong babae raw ang anak nito.

I can't help myself to feel excited with that. Next month pa namin malalaman yung kasarian ng bata. Naka-schedule siya for ultrasound doon sa siyudad.

Isang beses sa isang buwan ay lumuluwas kami sa bayan upang mamili ng supplies na kakailanganin namin dito.

Ngayon palang hindi na ako makapaghintay malaman yung magiging kasarian ng anak namin.

I am silent again.

What the fuck did my mind said? Ano yung mga nararamdaman ko?

Excited?!

I don't know if this feeling I have right now has been connected to the parts of me that has special feelings for her.

Hindi ko na talaga alam kung may kinalaman ba talaga yung mga nararamdaman nila sa nararamdaman ko ngayon kay Rome.