Sumilir 26

36.7K 3.1K 166
                                        

"Closingan."

-Anindya Nasywa Ayudisha-

🌺

Assalamu'alaikum warahmatullahi wabarakatuh

Ingkang sepisan, kula badhe ngaturaken agunging pangapunten dhumateng sedaya ingkang ngentosi criyos menika. Minggu kala wingi kula saweg sakit lan mboten saged nggalihaken bab criyos menika, ugi awal siyam menika ingkang kathah kegiatan wonten griya ingkang ndamel rumit panggalih kula. Saestu mboten wonten niat kangge nyepelekaken criyos menika.

Nomer kalih, kula badhe ngaturaken sugeng nglampahaken ibadah siyam kagem ingkang nindakaken. Mugi-mugi sedaya ibadah kula lan panjenengan ingkang kula lan panjenengan tindakaken wonten sasi suci menika keparing ganjaran ingkang sak kathahing banyu wonten ing segara. Kagem ingkang mboten siyam, sumangga kula lan panjenengan wiwit war takjilan kagem kaping kalih asal ampun mruput-mruput. Wanci jam tiga panjenengan-panjenengan sampun siap wonten ngajenging tiyang dodol gorengan ingkang enggal bikak lapak, sawentawis kula ingkang siyam saweg wonten masa kritis.

Sampun cekap,
mbok bilih wonten kekiranganipun kula nyuwun agunging samudra pangaksami.

Wassalamualaikum warahmatullahi wabarakatuh

Terjemahan sesuai keyakinan masing-masing ya😉
Soalnya aku bukan orang yang ahli bgt pake bahasa krama

🌺

Iklan sirup yang mulai berseliweran di televisi dan trend sosial media yang sudah mulai mengungkit kembali berbagai tingkah laku antar generasi di bulan ramadhan tahun lalu menjadikan satu minggu terakhir bisa makan siang menjadi sudah begitu berbeda.

Semua tiba-tiba menjadi serba penutupan. Seperti yang Nindya lakukan saat ini. Sejak pagi tadi Cia sudah menyuarakan keinginannya untuk jajan mie ayam di seberang kantor sebagai makan siang.

"Kamu mau apa, Nin?" tawar Cia yang hendak memesan.

"Mie ayam biasa aja, Mbak." Suara kursi plastik saling berderit. Beberapa orang lainnya ikut duduk dalam satu meja kayu panjang.

"Sek lain ora ditakoni, Ya?" tanya Tama. Berkat waktu yang tinggal menghitung hari menjelang puasa, Tata pun libur membawa bekal dan menerima semua ajakan makan siang yang ada.

"Halah, udah hafal, Mas!" Cia menyebutkan semua pesanan pada penjual dan ikut duduk di samping Nindya.

"Beberapa hari lagi, es teh ini akan jadi istimewa," komentar Irgi saat seorang perempuan dengan jilbab segi empat yang kiranya adalah anak dari si penjual meletakkan enam gelas ke meja.

Semua orang pun kompak menyebar gelas itu kepada yang memesan.

"Ini jeruk panasnya."

Melihat gelas dengan kepulan asap yang tampak panas itu membuat semua orang terdiam dan saling memandang satu sama lain, kecuali Cia yang sudah tahu.

"Sapa sing pesen jeruk panas?" tanya Bima yang tampak tak terima akan hal itu.

Galih, laki-laki yang tepat duduk di samping Bima lantas berdecak kesal akan kehebohan itu. "Aku," balasnya.

"Menyalahi kodrat ini," imbuh Nindya sambil tertawa. Ia menggeser jeruk panas itu ke hadapan Galih.

"Tumben, Lih," tambah Tata.

"Masuk angin mau bengi aku, Mas."

"Story nya aja udah kayak orang ditinggal nikah," goda Silvia setelah sejak tadi sibuk mengoperasikan ponselnya.

Sumilir [Selesai | Lengkap]Tempat cerita menjadi hidup. Temukan sekarang