Here
Nililipad-lipad ng hangin ang buhok ko, habang naglalakad ako papunta sa fountain. Malaki ang hardin ng Donya Mondelvalle at isa ito sa lugar na walang katao-tao ngayon. Habang naglalakad ako papalapit kay Dreau na malayo ang tingin pero ng maramdaman ang mga yabag ko ay agad na napalingon sa akin. Tumayo siya kaagad, tumigil ako sa paglalakad. Magkaharap na kami pero nananatili ang distansya sa aming dalawa, hawak ang maliit na papel na binigay ni Eco sa akin na ang tanging nakasulat ay "Please, listen to me,".
"Dreau pumunta ako dito hindi para patawarin ka, kun'di para malaman ang totoo, at mag-uusap tayo pero huwag na huwag mo akong hahawakan," iyon ang sinabi ko bago pa kami mag-simula.
Mabilis ang tango niya at kita ko sa mga mata niya ang paglambot ng titig niya, pinagmamasdan niya ako simula mukha, mga parte ng katawan ko, tila ini-scan kung may masakit ba sa akin o kung may kulang ba sa akin. The way he look at me makes me feel na parang sobrang inantay niya ng matagal na makita ako ulit ng ganito kalapit, kita ko kung paano siya nagtiim bagang.
"I wanna hold you," nabasag ang boses niya at nakita ko ang pamumula sa mga mata niya. Tinatagan ko ang sarili ko, I dont want him to touch my skin, alam ko kung paano ang reaksyon ko sa kanya, mas lalo na pag nahawakan na niya ako. Ayokong unahin ang sariling emosyon.
"Have a seat," sabi niya pagkatapos ng ilang segundo na wala akong sinasabi. Iginiya niya ako sa maliit na kubo, it's the modern look kubo. If we sat here no one will noticed us. Naupo ako kaagad, siya naman sa harap ko. Mesa ang nagpapagitan sa aming dalawa.
"Nawala ka ng ilang linggo pagkatapos mo akong sabihan na huwag kang iiwan," inumpisahan ko na. Tinatagan ko ang pagsasalita ko at pinipilit na huwag maiyak.
"Then when you return, you never mind to look for me, I sang behind Stella's debut that time, and you knew," that's the first issue I told him to begin from the very start.
"I never knew," tinignan niya ako ng maigi, kita ko ang pagsusumamo sa mukha niya. "Yes, I left you, I was looking for your Dad, I wanted to find him, ask him who's behind my Mother's killing, I wanted to give the justice to my Mom para pareho tayong walang iniisip, sinunod ko ang nararamdaman ko Analise, mahal kita at alam kong masakit sa'yo na ipakulong ko ang sarili mong ama, that's why I tried my best to find him,"
Totoo ba ang sinasabi niya?
"Nalaman kong kumanta ka para kay Stella ng marinig ko mismo ang boses mo, believe me I confronted Cynthia right at that moment and she told me that you begged her for the job. Para lang huwag akong mawala sa landas mo,"
Napaawang ang bibig ko. Manager Cynthia? Ginawa niya iyon? He look at me intently. "I fired her right away,"
"Hindi ko kakayanin na may sinumang ibang tao na gagamitin ka para sa pera Analise, and knowing Cynthia she can go beyond everything para makuha ang gusto niya."
I look at him with disbelief.
"She told me that you wanted money so much that's why you're with me, I dont believe her ofcourse, I knew you so much," the way he trusted me kahit halos ipakulong ko na siya. "I knew you Alanise, you're not that kind of woman," kilalang kilala niya ako.
"I ask her to look for you if she wanted the job so much, but she told me I can't find you ever again, hindi ko na siya ulit nakausap simula noon, even Stella,"
Hindi pa rin ako makapagsalita sa mga nalalaman ko.
"Nasa ibang bansa ako habang nagluluksa ka mag-isa sa pagkamatay ng nanay mo, and it's my fault why I never knew about it, gusto kong matapos lahat ng responsibilidad ko bago kita harapin. The concert, I did that abroad not because of the simple concert itself. I knew your Dad is in that country, at ayokong matunugan ako ng kahit na sino na pinahahanap ko siya, even Cynthia,"
"I found your Dad Analise," pagtuloy niya.
"He's dying that time but I managed to make him escape, he's still in London,"
Tumulo ang luha ko. "Hindi siya nakakapagsalita ng matagal na panahon, I tried to find you habang inaantay na gumaling ang ama mo,"
"He's alive?"
Tumango-tango siya.
"He's the only witness I have para mahatulan ang taong nasa likod ng lahat ng 'to."
"Recently, he managed to tell me everything. He took him years, he gave me all the possible evidences that can lead for this person to rot in jail, I wanted to tell you about that, pero you're already accusing me. Sino ba naman ako para hindiin ka sa kagustuhan mong ipakulong ako?"
I saw how painful that is for him. Tumulo ang luha niya at ipinalis niya iyon.
"I failed to protect your brother," aniya. Mas nagsilandasan ang mga luha ko.
"I blamed myself too, kaya hinayaan ko na rin ang sarili ko na idiin mo ako sa pagkamatay niya, kasi kasalanan ko rin naman talaga," nabasag ang boses niya, at nasapo ang mukha niya.
"It hurts a lot Alanise,"
Umiiyak na rin ako habang pinapakinggan ang pag-iyak niya.
"It hurts a lot that I lost you for years, and when I finally saw you, you hated me so much,"
Tumingin siya sakin, his bloodshot eyes still saying how much he longed for me.
"The moment I saw you in that party makes me wanna hug you tight and never let you go again. Pero I saw how angry you are and I understand why you felt that way, that's why I let you, hinayaan kitang magalit sa akin kung 'yon lang ang tanging paraan para makita kita ulit, at marinig ang boses mo ulit,"
Hindi ko namalayan na nasa tabi ko na siya agad. Ang puso ko na matagal ng inaantay ang pagkakataon na ito ay trinaydor na nanaman ako. I felt his hands traces my cheeks, pinunasan niya ang luha ko.
"I'm sorry for not staying with you Alanise, I'm sorry if I didn't do my best to find you," umiiyak siya pero mas nakatuon ang atensyon niya sa pag-iyak ko, na para bang handa siya na kunin lahat ng sakit na nararamdaman ko ngayon.
Siniksik niya ang mukha ko sa dibdib niya at mas lalo akong nanghina at umiyak nang umiyak.
"Ang sakit Dreau," pagsusumbong ko sa kanya.
"Ang sakit ng mga nangyari sa akin," paulit ulit kong sinasabi habang nakayakap ng mahigpit sa kanya. His natural scent that I missed, his breath nararamdaman ko, his heartbeat na ngayon ay nagpapakalma sa akin.
"I don't understand why all of it happened in just a week, my Mom died, Diego was killed, you left.. I don't know what I'm gonna do that time, halos patayin ko sarili ko, hanggang ngayon sariwa ang lahat, hanggang ngayon naaalala ko paano bumagsak kapatid ko sa harap ko, 'yung dugo niya nakikita ko pa rin sa palad ko, ang hirap Dreau," patuloy ako sa pagsusumbong at pag-iyak sa kaniya.
Hinaplos niya ang buhok ko. Dahan dahan na para bang kailangan niya akong ingatan masiyado.
"I'm here now Alanise, I'm never letting you slipped away again," pinatakan niya ng halik ang noo ko.
"We'll go against everyone who tormented us for years,"
"Hindi kana mag-isang lalaban, kasama mo na ako, andito na ako," paulit ulit niyang hinahalikan ang noo ko.
