24 U/Z

4.2K 44 0
                                        

Uni

💜မြတ်နိုးခွင့်💜

💜အပိုင်း ၂၄💜

မန္တလေးကို သူတို့ရောက်သည့်အခါ  မိုးအတော်ချုပ်နေလေပြီ။ 

"ပွမ် ပွမ် ပွမ်"

အဆက်မပြတ်ထွက်ပေါ်လာသော ကားဟွန်းတီးသံကြောင့် ခြံစောင့် ဦးသော် မှိတ်တုတ်တုတ်လက်နှိပ်မီးလေးကို အားပြုရင်း ခြံရှေ့သို့ ထွက်လာခဲ့လိုက်လေသည်။

"ဘကြီးသော် ကျွန်တော်တို့"

ဘကြီးသော် တစ်ယောက် ဇိုင်းအသံကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ  ခြံတံခါးကို ချက်ခြင်းဖွင့်လာပေးလေသည်။

"နောက်ကျလိုက်တာ လူလေးတို့ရယ်"

"ဟုတ်တယ် အဘ၊ လမ်းမှာ နည်းနည်းကြာသွားလို့ပါ"

စကားအဆုံးတွင် သူ့ ကားလေးကို ခြံထဲသို့ မောင်းဝင်လာခဲ့လိုက်သည်။ ကားမောင်းနေသည့် သူ့ရင်ခွင်ထဲမှာ အိပ်ပျော်နေသော သား နှင့် သမီးရယ်။ သူ့ ပခုံးကို အပိုင်စီးပြီး အိပ်ချင်တိုင်း အိပ်နေသည့် ကြိုးရယ်။ ဒီသားမိသုံးယောက်နှင့်ပင်  ဇိုင်းကမ္ဘာဆိုသော် လူတစ်ယောက်ရဲ့ ဘဝက ပြည့်စုံနေပါပြီလေ အဟွန့်။

နှုတ်ခမ်းကို တွန့်ရုံပြုံးလိုက်ပြီး သူ့ ကားကို ပေါ်တီကိုအောက် ရပ်လိုက်လေသည်။ ပြီးလေမှ ချစ်ဇနီးကို လှုပ်နှိုးလိုက်ရသည်။

"ကြိုး ကြိုး"

"ဟင် ဟင် အိပ်ချင်နေတယ်ကွာ ဦးကလည်း"

အိပ်ပုတ်မလေးက သူ့ထုံးစံအတိုင်း အိပ်ချင်မူးထူးလေသံဖြင့် ပြောလာလေသည်။ ဇိုင်း သူ့ နဖူးကို လက်ဖြင့် အသာခြစ်ပြီး

"အိပ်ပုတ်လေး ကလေးမဟုတ်ဘာမဟုတ်နဲ့၊ မျက်လုံးလဲ ဖွင့်ကြည့်ဦး ၊ အိမ်ရောက်နေပြီ"

"ဟမ် ဟုတ်လား၊ အဲ့ဒါများ အစောကတည်းက မပြောဘူး"

"ဟောဗျာ အဟွန့် အဟွန့်"

ခေါင်းလေးထောင်ကြည့်ကာ ပြူးပြူးပြဲပြဲ သူ့ကို ပြန်ပြီး အလိုမကျစွာ ပြောနေသော ချာတိတ်ကို ကြည့်ပြီး  အသံထွက်ရယ်လိုက်မိသည်။

"ဘယ်နှယ် ချာတိတ်ရယ်၊ ကိုယ့်က မင်းကို မပြောတာလား၊ မင်းက အိပ်ပုတ်လုပ်နေတာလား ပြန်တွေးကြည့်ဦး၊ ကဲပါ အဲ့ဒါတွေထား၊ သားနဲ့ သမီးကို ကိုယ့် ပွေ့ခဲ့မယ် မင်း ကားပေါ်က ဆင်းတော့"

မြတ်နိုးခွင့်Where stories live. Discover now