HARABE

70. Bölüm: Kanlı Civciv

70. Bölüm: Kanlı Civciv

Sonsuzluğun o derin boşluğunda yanımda yalnızlık hırkamla gezerken, gördüğüm sonun önünde çırılçıplak bir hâlde durmayı kabul ediyor, hırkayı omuzlarımda indiriyordum.

"Miniğim!"

Hayatımın tek bir anında yalnız olmayışımın yanında, kastığım o yalnızlık dramını ergenliğime veriyordum. Ben, bünyesinde doğru insanları barındıran, zengin bir insandım.

Ateş'in dudaklarından duyduğum sesle koparken, kendimi hemen yanına sakince bıraktım. Kapının çarpılma sesi geldi, göğsümdeki nefes nefese olan atışı düzene sokmak için vaktimin olmadığını bilirken ayağa bir hızla kalkmış, beni salonda karşılayan Bulut'un boynuna atlamıştım.

"Bulut!" Kolları belime sarıldı, bana sımsıkı sarıldığında birbirimizi en son geçen hafta gördüğümüzü hatırlıyordum.

"Hoş geldin kızım, hoş geldin ya! Hoş geldin!!"

Kollarını açtı, Bulut'un kollarından çıktığım vakit Deniz'in koltuk altındaki yerini aldım, dudakları şakağıma değdi. "Hoş geldin, Sena."

"Evet, anladım, hoş geldim!" Dudaklarımdaki şen gülümseme hemen karşımda elleri ceplerinde duran, yüzünün birçok yerindeki ruj iziyle gülümseyen Ateş'i görmemle tuzla buz olurken elim alnıma sertçe çarptı.

Çıkan ses inilti sesime karışınca hızımı alamamış ve canımı yakmıştım, kendimi tokatlama isteğim ise o acıyla birlikte çokça nüksetmiş, dikkatleri üstüme çekmek istemiştim. Ne yazık!

"Ateş... ruj çok yakışmış."

Kaşları çatılan Ateş dudaklarında kendini belli eden kızıllığın yanında, alnından boynuna doğru süzülen dudak izlerinin elbette farkında değildi. "Ne ruju?"

Bulut çenemi kavradı, Ateş'in dudaklarındaki kızıllık benim baştan başa tüm yüzüme yayılırken muzipçe kıvrılan dudaklarıyla birlikte yüzümü Ateş'e çevirdi. Peşi sıra Deniz "Utandırma kızı Bulut," derken Ateş, gördüğü şeyin memnuniyetini yaşadığını belli ederek, açık açık gülümsedi. Sol yanağında, kirli sakallarının üzerindeki ruj izi gamzesiyle birlikte içe göçerken ciğerlerimin beklediği soluk beklendiği yere sekteye uğrayarak vardı.

Ateş'in yanımıza doğru attığı birkaç adım Bulut'un çenemdeki elini indirmesine sebep olurken çehremi göz göze gelme ümidiyle yüzüne kaldırmak durumunda kaldım. Avucu yüzüme kalktığında sıcaklığı yanağımı sardı, ona içimdeki aşkı gözlerimden taşırarak baktığıma emindim. Parmağı dudak çizgimde gezindi, sürterek ilerledi, muhtemelen var olan izleri temizledi. Nefesimin avuçlarına dökülmesine sebep olacak bir yavaşlıkla ona öperken oluşan izleri temizledi. Göğsümdeki atış kalbimi önümüze düşürecek kadar hızlıyken kollarına tutunmak, parmak uçlarımda yükselip ona ve dudaklarına varmak istedim.

Olduğum yerde kalakaldım.

"Yüzünü silelim mi?" diye sorarken sessizce olan benim yanında

Ateş bariz bir sesle cık'ladı. "Yakışmışsa kalsın."

"Ateş..."

"Ben yıllardır bu dudakların tenimde bırakacağı izleri bekledim sevgilim, gebersem sildirmem."

Parmakları dudak çizgimde kalan o bir izi de sildiğinde avucunu çekmiş, avucuma sarmıştı. Eğdiği sırtını dikleştirdiğinde gözlerim boynundaki ruj izini bulduğunda ardı ardına yutkunmak farz gibi bir şey olmuştu.