CHAPTER 2

2.8K 101 2
                                        

Lezlhiana's

"A-Allen." I silently call his name pero blankong expression lang ang sinabi niya sakin. I know. Alam ko ang meaning ng ganyang tingin niya sakin.

"I came here to talk as a businessman." sabi niya at saka siya umupo sa couch na nasa harap lang ng table ko.

Tumayo naman ako at saka umupo sa couch na nasa harap niya.

"So, ano kailangan mo? Why do you want to meet me?" kalma kong sabi. Pumunta siya dito as a businessman so, para patas, kakausapin ko siya na parang businessman.

"I just want to hear a final words from you."

"Final words?" kunot-noo kong sabi sa kanya.

"Kung hindi mo itatake-over ang Rominita, might as well offer the president position to Almira. Hindi ako sanay maging shareholder sa isang kumpanya na walang presidente. So, what's your answer?" he said with a blank expression sabay ngisi. Nakakalungkot lang dahil iba ang pananalita niya towards sakin.

"Im sorry but... now is not the right time." I said and flash my smile.

"Then, the decision is over. Let Almira take over the Rominita."

No. Hindi ako papayag. I know she's been a vice president for 6 years pero wala akong tiwala sa kanya.

"I'm against it."

Nagulat ako nang bigla siyang humagalpak sa tawa. Ano bang nakakatawa? Seriously, si Allen ba tong kausap ko?

"Hindi ka bagay maging presidente ng Rominita. Bakit? Una, you're weak and second, you're scared. Mahina ka kasi sa ganito palang usapan, hindi mo kayang idefend ang sarili mo. Hindi mo nga manlang masabi ang dahilan kung bakit hindi mo kayang itake ang President position. Dyan ka magaling, diba? Ang magtago ng dahilan. And last, you are scared kasi wala kang tiwala sa mga kaya mong gawin. Dyan ka rin magaling diba? Walang tiwala sa sarili miski sa ibang tao, wala kang tiwala." he ends with a smirk.

This man. What's with those harsh words? Kanina ko pa madiin na kinakalmot ang couch dahil sa mga sinasabi niya. "Get o--"

"I hate those kind of woman. A woman who is scared and weak." He said and made an eye contact with me. "It really sucks to imagine."

Okay. That's it. I'll take this as his revenge. Tatanggapin ko kung ano ang tingin niya sakin. He thought na anak ko si Tim. Okay. I'll take that role.

"Fine." I response at saka ako tumingin sa kanya. "It's true na hindi ko pa itatake-over ang Rominita but, I'll recommend someone who will take my position."

Tinaasan niya ako ng kilay. "Sino naman?"

"It's the father of my child,.. Adrian Galvez." I finally said at kita ko naman sa kanya ang pagkagulat niya.

"Adr--"

"Una kasi sa lahat, I'm not scared and I'm not weak. Hindi pa kasi ako prepared kaya hindi ko pa muna itatakeover ang Rominita. Pangalawa, isa ka lang hamak na shareholder dito sa kumpanya ko kaya wala kang karapatan na sabihan ako kung ano ang dapat kong gawin. I've been spending my life in New York for 9 years. Anong akala mo sakin? Bobo? Mr. Emilia, I know my every actions."

He didn't made an eye contact. Akala mo kasi kung sino. Tumayo ako. "And lastly, this are my final words."

Bigla siyang tumingin sakin pero hindi ko mabasa kung ano ang nasa isip niya ngayon. Sinimulan niya to so tatapusin ko. Ningitian ko siya. "I'm talking to you as a business woman. We're only tangled through business deals."

Aalis na sana ako nang nilingon ko ulit siya. "Gusto ko pa sanang makipagtalo sayo pero mawalang galang na, natutulog si Timothy sa loob so ayokong istorbohin ang tulog ng anak ko. Mind leaving from this room." I said at saka ako naglakad papunta sa hagdanan.

ENDLESS JOURNEY OF LOVEMga kuwentong kahuhumalingan mo. Tumuklas ngayon