*** (birkaç yıl sonra)
Merhaba,
İlk kez günlük tutacağım.Önce kendimi tanıtmalıyım sanırım.Ben Derin Nikhumb.Hindistan'da -Jaipur'da- yaşıyorum.34 yaşındayım ve bir küçük Johann'ım var.Adım ve soyadım arasındaki çelişkinin de başka bir öyküsü var.Yıllardan beri büyük bir Hindistan hayranı olan biriydim.Her zaman diplomamı alıp Mumbai ya da Delhi'ye uçmayı düşlerdim.Hatta daha çocukken Hindistan'a gidebilme,orada yaşayabilme koşullarını araştırırdım.Aamir Khan'la başladı Hindistan'a bağlılığım.3 Idiots ile.Sonra Taare Zameen Par,Ghajini,Peekay..Ve daha bir çoğu.Gün geçtikçe kendimi bir Hint gibi hisseder oldum.Hindistan'a gitme,oranın havasını soluma isteğiyle deli oluyordum.Sonunda bu hayalim gerçekleşti.Üniversiteye başladığım gibi Hintçe kursuna da başladım.Mezun olduğum gibi uluslar arası çalışma izni sağlayan mavi diplomamla Mumbai'ye geldim.Bir ev tuttum.Unutamayacağım şekilde Kartik'e aşık oldum.Evimin az ilerisinde bir dükkanı ablası ile işletiyorlardı.Aramızda birkaç küçük yakınlaşma olmuş ve ben aramızdaki bağı hissetmiştim.Fakat sonra da Hint kursundaki öğretmenimin kardeşi -o da başka uzun bir hikaye- peşime düştü.O zamanlar sadece yasal bir işle uğraşmadığını biliyordum.Kartik'le az çok sohbetimiz olmuş ve bu olayı öğrendiğinde onların tefeci olduğunu anlatmıştı.Birgün evime kadar takip edildim ve Kartik'in evine gidip ondan yardım istedim.Benim için çok endişelenmişti.Demek Kartik beni önemsiyordu.Sonra birden kendimizi bir otel odasında bulduk.Fikir Kartik'den çıkmış,otelde kalmaya ve ondan kaçmaya başlamıştık.O otele Aamir Khan'ın geleceğini görünce sevinçten çıldırmıştım.Ama Aamir Khan'ın gelmesine günler kala öğretmenimin tefeci kardeşi bizi bulmuş ve Kartik'i kolundan yaralamıştı.Gecenin bir yarısı gözlerimi açtığımda Kartik'le sokak lambasına bağlıydık ve Kartik'in kolundan sızan yara endişelenmeme,Kartik'in elini sıkı sıkı tutup ağlamama yol açmıştı.Onun öldüğünü sanmıştım ve benim yüzümden öldüğünü.Ama ölmemiş,kurşun kolunu sıyırmıştı.O olaydan sonra daha tedbirli olup her gün farklı otelde kalmaya,gittiğimiz yerleri gezmeye başladık.Hem artık çok samimiydik ve bir süre sonra birbirimize aşkımızı da açıklamıştık.Artık mutluyduk.Kimse bizi bulamıyordu ve keyfimiz de yerindeydi.Beraber uyuyorduk.Uyandığımda kollarıyla beni sarmış oluyordu.Bu güzel günler de kısa sürdü.Neden peşimde olduğunu bilmediğim o psikopat Kartik'i kaçırdı ve kendi isteğimle onun ayağına gitmezsem Kartik'i öldüreceğini söyledi.Kartik benim diğer yarımdı.Burada ondan başka kimsem yoktu.Yapacak bir şeyim de yoktu.Dediği adrese gittim ve Kartik'e zarar verilmediğini görmemle ne kadar rahatladığımı tahmin etmişsindir.Koşarak Kartik'in yanına gittim ve elini tuttum.Ve o adam bana ne dedi biliyor musun?Annemin eski bir arkadaşıymış ve telefonunu istiyormuş.Sadece bu.Seve seve verdim fakat onun annemin baş belası olduğunu nereden bilebilirdim?Annemi aradı ve eğer Hindistan'a gelmezse beni öldüreceğini söyledi.O anda defalarca kaçmaya yeltendik.Fakat bir sürü yardımcısı vardı.Her defasında bize engel oldular.Sonra..
I'm backk
ŞİMDİ OKUDUĞUN
Hint Kumaşı
Romansa"Namaste India!" (Merhaba Hindistan!) diye bağırdım kendim duyabileceğim bir sesle.Hayallerim,mutluluğum,HAYATIM burada!Hindistan'da yeni bir yaşam.
