The Address - Joe Sugg

Chapter 15

Voor de resterende tijd besloten we maar een film te kijken. Zo gezegd, zo gedaan. 

Joe en Caspar zitten samen op de bank te kijken en nu ze hebben vertelt dat ze samen zijn, kunnen ze eindelijk met elkaar zitten. Joe's arm ligt om Caspar's middel en Caspar is tegen Joe aan gekropen. Ik probeer me op de film te focussen, maar mijn ogen blijven maar naar de jongens toe flitsen. Het is zo raar om ze samen te zien, ook al heb ik vaak gezegd dat ik het schattig zou vinden, om het nu voor me te zien is het toch nog anders. 

Ik probeer mijn aandacht voor de zoveelste keer bij de film te houden, maar ik heb ondertussen al zoveel gemist dat het nog weinig zin heeft. 

De rest van de film ben ik grotendeels afgezonderd en laat ik mijn gedachten afdwalen naar het gesprek van eerder.

Ik ben erg blij dat ze een relatie hebben, maar ik had het niet verwacht. Het is raar om erover na te denken. Twee jongens die ik al een hele tijd volg, van wie ik iedere video zie, in een relatie zitten. Iets dat niemand heeft opgemerkt. Natuurlijk hadden veel mensen vermoedens, maar het echt weten, dat wist niemand. Ik ken ze nog maar een paar dagen en ze vertrouwen mij al genoeg om het me te vertellen. Het voelt goed om te weten dat ik hun vertrouwen heb gewonnen.

'Chris? Kijk je nog wel?' Ik knipper verbaasd met mijn ogen, zo opeens uit mijn gedachten gerukt, en kijk naar Joe die zich om Caspar heen buigt en me aan kijkt. Caspar's ogen flitsen ook kort mijn kant op, maar verplaatsen zich dan weer naar de tv.

'Nee, ik heb een heel deel gemist en het is niet meer echt het volgen waard. Maar jullie mogen hem gerust afkijken, hoor.' Joe fronst zijn wenkbrauwen, maar gaat weer tegen de leuning aan zitten. Ik haal mijn mobiel uit mijn zak en zie dat het kwart over 10 is. Nog drie kwartier. 

Met een zucht duw ik mezelf omhoog om op te staan en loop naar het aanrecht. Ik denk dat de film nog zo ongeveer een kwartier duurt en in die tijd kan ik wel andere dingen doen. 

'Iemand wat drinken?' Ik open het kastje met glazen en haal er 3 glazen uit, wetend dat de jongens toch wel willen drinken. 

'Cola graag,' zegt Caspar. 

'Voor mij ook,' voegt Joe eraan toe. Ik hurk neer bij de koelkast en haal de fles cola eruit, waarna ik het in de drie glazen schenk. 

'Hebben jullie nog ergens iets van chips?' Vraag ik, terwijl ik de fles cola weer in de koelkast zet. 

'Uhm ja, dat kastje.' Ik sta weer op en open het kastje die Joe aanwees. Ik haal er een zak naturel chips uit, waarna ik een bak uit een ander kastje pak en ik de chips in de bak doe. Ik pak een chipje van de stapel en stop hem in mijn mond, glimlachend door de heerlijke smaak. 

Opeens denk ik terug aan Nederland, waar we totaal ander eten hadden, en ik mis ons typisch Nederlandse eten. Zoals de stroopwafels, de hagelslag, het ontbijt met brood elke ochtend. Het is hier allemaal zo anders, en ook al begin ik er een beetje aan te wennen, het voelt nog steeds niet geheel normaal. 

Ik pak met een zucht twee glazen op en loop naar het tafeltje, waar ik ze op neer zet. Ik loop nog een keer op en neer om de chips en mijn cola te pakken, en laat me weer op de bank zakken als ik het bakje heb neergezet. 

'Wat is er?' Vraagt Joe. Caspar is nog steeds gefocust op de film, maar Joe lijkt er niet meer zo geïnteresseerd in. Ik haal mijn schouders op.

'Ik mis het Nederlandse eten gewoon, typische dingen die ze hier niet hebben.' Ik trek mijn mouwen over mijn handen heen en kijk ernaar. 

'Dingen zoals?' Joe lijkt geïnteresseerd in het onderwerp, terwijl Caspar alleen maar kort naar me kijkt. Ik glimlach bij de gedachte van de smaak van stroopwafels in mijn mond.

'Stroopwafels.' Joe kijkt me verbaasd aan. Hij snapt natuurlijk niks van de Nederlandse uitspraak.

'Wat?' Ik lach hardop. 

'Stroopwafels,' zeg ik opnieuw. 'Het is een soort koekje. Ik weet niet precies hoe ik het uit moet leggen, maar het is heerlijk.' 

'Struupwaffels?' Probeert hij te zeggen. Ik lach en knik. 

'Dat ja, houd het daar maar op.' Joe kijkt me hopeloos aan. Het is zo raar om een taal vloeiend te kunnen spreken en dat de woorden die voor jou zo simpel zijn, voor anderen zo moeilijk kunnen zijn. 

'Ik beloof je dat je ze nog wel een keer kunt proeven, je gaat ervan houden.' Joe glimlacht en lijkt daar mee eens te zijn. Caspar laat zijn hoofd op Joe's schouder zakken en Joe kijkt op hem neer, een glimlach op zijn gezicht spelend. 

Ze lijken zo blij met elkaar. Hoe Joe met zoveel genegenheid naar Caspar kijkt, alsof hij de wereld voor hem is. Het is mooi om te zien hoeveel ze voor elkaar betekenen en hoe goed ze bij elkaar passen. Ik hoop dat het niet lang duurt voor ze uit durven te komen voor de wereld, want hoe kun je hier haat tegen hebben? Ze passen zo goed bij elkaar, daar kun je toch niet tegen haten?

'Dat was een goeie film!' Caspar gaapt en strekt zich uit. 'Zeker de moeite waard.' 

Ik kijk naar de televisie, waar de aftiteling speelt, en neem nog een slokje van mijn cola.

'Inderdaad een hele goeie film,' merk ik op, alsof ik de film heb gezien. Caspar kijkt me met opgetrokken wenkbrauw aan.

'Je hebt hem niet gezien.' 

'Toch was het een goeie film,' zeg ik schouderophalend. Caspar rolt zijn ogen en buigt zich lachend naar voren om zijn cola te pakken en een slokje te nemen.

'We hebben dus nog een half uur, we kunnen een extra lang rondje lopen, maar het is wel kort. Ik weet niet wat we anders kunnen doen,' zegt Caspar, terwijl hij chips pakt en het in zijn mond stopt.

'Ik weet wel dat we eerst deze chips op eten!' Hij pakt nog wat chips en stopt het ook in zijn mond. Joe rolt zijn ogen en kijkt hem lachend aan.

'Vreetzak,' grinnikt hij. 

1061 woorden

Waarschijnlijk gaat er binnenkort een redelijk grote tijdsprong komen, van 2 maanden ofso, DUS BEREID JE VOOR!

Ik heb de laatste week een rare random verslaving aan Shawn Mendes? Het is gewoon creepy... OH JE MOET DIT OOK FF LUISTEREN: 

Troye Sivan vs. Shawn Mendes - Youth In Love (Mashup)

Hierdoor is mn Shawn Mendes verslaving begonnen EN HET IS GEWOON EEN FRICKIN GOEIE MASHUP OKAY

TOEDELSSSSSS