Merdina

6 ~ Fallon - Volle Maan

Hooi, dankje voor het lezen van al mijn hoofdstukken! Dit hoofdstuk gaat weer over Fallon. Tips en votes zijn altijd welkom, ook als je nog leuke ideeën hebt hoor ik dat graag. Veel plezier met lezen xo.

P.S: De dagboek stukken zijn niet heel belangrijk, dat is meer een samevatting van het vorige hoofdstuk over die persoon. Anders raak je misschien in verwarring met Nathalie en Fallon.

--------------------------------------------------------------------------------------------------

Lief dagboek,

Met school ben ik op een of andere plek met school. Jammer genoeg zit ik nog steeds op Bonaire dus kan ik niet ontsnappen van mijn stomme familie. Het is best mooi alleen er gebeurde net weer iets, ik bestuurde namelijk het water! Verder is het wel heel leuk en gezellig!

Om half 12 gaan de lichten uit en liggen de meeste meisjes die bij mij in de slaapzaal liggen al in bed. Mijn buik knort als een gek, terwijl ik in de avond best veel heb gegeten.

'Het is volle maan vannacht.' Zegt een meisje. 'Ik zou niet naar buiten gaan want dan eten de weerwolven je op.'

Een paar meisjes lachen.

'Het licht gaat uit.' Zegt een lerares die onze kamer komt binnen lopen.

De meiden die nog niet in bed lagen gaan in hun bed liggen en de lerares loopt onze kamer weer uit. Na een paar seconden gaat het licht uit. Iedereen klets nog even maar na een tijdje is het doodstil in de slaapzaal.

Ik kan niet slapen en kijk naar buiten. Ik zie de volle maan en opeens lijkt alles om mij heen niet meer te bestaan. De maan geeft en rustgevend effect op mij en ik loop geruisloos naar buiten. Alle leraren en leraressen zijn ook al aan het slapen dus hebben ze niks door.

Ik ga buiten op een bankje zitten en kijk gehypnotiseerd naar de maan.

Ik schrik op uit mijn gedachten als een jongen uit zijn slaapzaal loopt. Ik kijk hem aan zonder over ook maar iets na te denken. De jongen kijkt me verschrikt aan.

'Fallon, wat doe jij hier zo laat buiten?' vraagt hij.

Ik denk na en weet niet wat ik moet antwoorden. Wat doe ik hier eigenlijk? Waarom ben ik buiten terwijl de rest al ligt te slapen? Ik ben een lange tijd stil en kijk goed naar de jongen. Ik zie dat het Bram is.

'Ik weet het niet.' Zeg ik na een tijdje. 'Ik wou naar de maan kijken.'

Bram kijkt me een beetje vreemd aan.

'Ga naar binnen.' Zegt hij.

Ik schud mijn hoofd.

'Ga alsjeblieft naar binnen.' Zegt hij weer. 'Anders doe ik je nog pijn.'

'Ik wil buiten blijven en naar de maan kijken.' Zeg ik.

'Ik moet gaan.' Bram loop weg.

Nog even blijf ik zitten maar dan begin ik te lopen in dezelfde richting als Bram net liep. Alsof hij een spoor heeft getekend die ik moet volgen loop ik hem achterna.

Na een tijdje zie ik Bram in het bos staan met een paar andere mensen. Ik kan hem niet goed zien, maar het lijkt alsof zijn hele gezicht behaard is. Ik verstop me achter een bosje.

'Ik ruik iets.' Zegt een meisje.

Shit! Denk ik. Ze ruikt waarschijnlijk mij. Ik voel mijn hart razendsnel kloppen.

De andere snuiven hun neus. Iemand komt mijn kant op gelopen. Een behaarde jongen met lange scherpe nagels en puntige tanden staat voor me. Hij ziet er angstaanjagend uit.

'Wie ben jij?' Vraagt hij.

Ik geef geen antwoord maar blijf stokstijf staan. Het lijkt alsof al mijn spieren verlamd zijn. Ik kijk hem bang aan.

'Wie ben jij!' Vraag hij deze keer bozer. Hij gromt als een wolf als hij dat zegt.

De andere komen ook mijn kant op gelopen, waaronder Bram. Bram is ook behaard en heeft lange nagels en scherpe tanden. Net zoals die ander jongen.

'Fallon?' Zegt Bram. 'Wat doe jij hier?'

'De maan vroeg het.' Zeg ik. Het was niet de bedoeling dat ik dat zei, maar het kwam er automatisch uit.

'De maan?' Zegt een jongen. 'Zal ze een zeemeermin zijn?'

Een zeemeermin! Ik ben geen zeemeermin!

'Wat?' Vraag ik. 'Ik ben geen zeemeermin. Die dingen bestaan geeneens.' Ik begin overstuur te raken. Bram legt beschermend zijn hand op mijn schouder, maar die schud ik er vanaf.

'Ga weg!' Roep ik. 'Ik ben geen zeemeermin of wat dan ook en ik weet niet waarom jullie hier zijn en waarom jullie er zo uitzien maar ik ga!'

Ik ren weg naar het verblijf. Ik ben super misselijk en ga naar de wc. Ik moet overgeven. Ik geef een gil als ik zie dat ik bloed overgeef maar er komt niet meer uit dan een piepje. Bram is me achtervolgd en komt achter me staan. Ik barst in huilen uit.

'Wat gebeurd er met me?' Zeg ik. Ik word duizelig en val op de grond in de harige armen van Bram.

--------------------------------------------------------------------------------------------

Zaterdag zet ik het nieuwe deel (over Nathalie) erop xo