Meet Lucky [COMPLETED]

Chapter 28: She needs you now

LANCE POV

Nasa kwarto ko ako ngayon at abala sa paggawa ng report. Minamadali kasi ito ni Mommy she was about to introduce me on her board members. I was about to present something for the company. Hindi naman kasi maasahan si kuya regarding with this so ako ang nautusan. I looked at the clock 12 MN na. Di pa ako nakakakain halos naubos yata ang maghapon ko dito.Napahawak na lamang ako sa ulo ko parang ngayon ko na naman lang naramdaman ito. Tumayo ako at bumaba sa kitchen.

I opened the fridge and found out that there are left overs. Ininit ko na lang ito at yun na lang ang kinain ko. Nakakatamad magluto wala ngayon ang mga kasambahay. My mom gave them a day off every Sunday.Nang matapos ako ay bumalik na ako sa kwarto. I have to finished this. Hinarap ko muli ang computer at nagsimulang magtype. I was busy typing when my phone rang. Hinanap ko ito nakalimutan ko kung saan koi to naipatong kanina. Sinundan ko ang tunog ng phone ngunit di ko mawari kung nasaan ito. Napakamot na lamang ako sa ulo. Where did I put it? Natapos na ang ring ngunit di ko pa rin ito mahanap.

Naupo muli ako sa harap ng computer di nagtagal ay muling nagring ito. This time nakuha ko na siya pero nag end na yung call.I was about to call back when I heard a soft knock on my door.

“Come in.” sabi ko

Bumukas ng kaunti ang pinto at sumilip dito ang aking kapatid.“Bro alis muna ako. Emergency”  paalam nito. Magtatanong pa sana ako pero isinara niya na ito.

Ano kayang meron? Bakit ganun na lang ang itsura niya at nagmamadali pa. Its 3:00 in the morning. Ang aga naman ng lakad niya. I check out my phone and I figured out na kanina pa pala may tumatawag sa akin and I didn’t expect the caller.

“Micah”

Nakailang miscalls na siya. Nakita ko na may isang message siya.

From Micah:

Lance nasa ospital si Tita. I don’t know what to do. Can you come here at ***** hospital.

Napacuss na lamang ako ng mahina. Bakit ngayon ko lang ito nakita. Naligo ako at nagbihis it don’t take me too long kasi nagmamadali ako. I locked the door and go to the garage. Pinaharurot ko ang kotse ko patungo sa hospital. Buti na lang at konti lang ang sasakyan sa daam agad akong nakarating sa hospital.

Tinanong ko ang isang attending staff sa hospital kung saan ang kwarto ni tita.Agad naman niya itong itinuro sa akin.

Papunta na sana ako sa room ng biglang may mahagip ang mata ko. Nacurious ako. Hindi ako pwedeng magkamali si Micah ang nakita ko. I was take aback and I saw something that makes my heart fall apart. Naramdaman ko ang pagtulo ng luha sa mata ko. I shed the tears and went to the room.

---------------------------------------------------------------------------

LEAN POV

Nakakaawa ang kalagayan niya ngayon. Parang nadudurog ang puso ko habang tinitingnan siya.Alam kong nahihirapan siya. Di ko alam ang gagawin upang mabawasan ang sakit sa puso niya.

Hanggang ngayon ay basa pa rin ang aking damit sa luha niya. Napakabilis ng tibok ng puso ko ng niyakap niya ako kanina. Halos pigilin ko ang aking hininga. Ngunit nagpapasalamat ako at pinagkatiwalaan niya ako sa asandaling yun.

Iniabot ko sa kanya ang aking panyo. Nakita kong pinunasan niya ang kanyang pisngi. Malungkot pa rin ang kanyang mga mata. Namumugto na rin ang mga ito.

“Paano ka pala napunta dito?” tanong nito sa akin habang pilit ang ngiti.

“Tumawag sa akin si Kat.”