I Lied, I Love You

Chapter 3- The Handsome Mental Escapee..?

Chapter 3- The Handsome Mental Escapee?

(Breanne's POV)

**********

"Breanne, Sino sya?" Bulalas na tanong ni Trish na mula sa kung saan ay bigla na lang sumulpot, nagpalipat lipat ang tingin sa amin habang nakanganga at kulang na lang tumulo ang laway dahil sa kagwapuhan ng lalake.

Is this how a broken hearted person should act? Tulo laway? But anyway good thing na dumating ka Trish. I owe you this one at dahil dyan quits tayo sa pagpapapunta mo sa kin dito.

May naiisip akong magandang idea. With that an evil smile flashed on my face.

Wala akong kasalanan sa lalaking ito, wala din akong kinalaman sa locket na sinasabi nito, pero kung maka-asta parang siguradong sigurado ito na nasa akin talaga ang locket---that's one thing i hated the most, being accused on something i did not do---- it's unforgivable!  At dahil sa sobrang inis ko sa pagiging arogante nito naisipan kong hayaan itong isipin na nasa akin ang LOCKET saka ko sya tatakasan, para lalong umusok ang ilong nito sa galit.

"So what? hindi naman kami magkikita muli eh" Sumilay ang pilyang ngiti sa kanyang mga labi ko dahil sa isiping iyon. Hhhmmm bagay lang yan sa mga aroganteng katulad mo!

"Ah, Trish buti dumating ka, I don't know this guy, He's just following me around like crazy, asking me something I don't know...I'm scared Trish, He must be crazy or something, kaya ayokong magpupunta sa ganitong lugar eh" Saka ako nagkunyaring takot na takot.
"Napanood ko pa naman kanina sa TV na may nakawala daw isang gwapong lalaki sa mental"

"Seriously? Breanne, itong gwapong ito oh my!" Napatakip pa sa bibig na sambit ni Trish.

Nakita ko ang pagnganga at ang pagbalatay ng galit sa gwapong mukha nito. His jaw clenched again.

Still handsome though.

"What the heck are you-----...!!!"

"Let's go Trish, It's dangerous here"
Pagkasabi nun ay hinila ko na sya sa kamay

"But he's handsome I dont think he's a bad-----...-"

"let's just go!"  Hiklas nya dito.

"Ampunin na lang natin sya Breanne" Sa pagitan ng pagtakbo'y sabi ni Trish.

"Gaga!" Sabay batok dito.

"Aray!"

Naiwan ang lalaking nakanganga dahil sa galit at pagkabigla

"Hey...! Hey...!.. Come back!......you little!!!!!!! Sigaw nito.

Nang makalabas na kami ng bar binitiwan ko ang braso ni Trish at saka tumawa ng tumawa habang hawak ang aking tiyan. Naalala ko kase ang ekpresyon ng mukha ng aroganteng lalake kanina.

"T-Te--Teka lang nga Breanne, wh-what's wrong with you? wh-why are we running? and why are you laughing like crazy?"  Pabuhol buhol na tanong nito habang nakatukod ang mga kamay sa tuhod nito.

Tumigil ako sa pagtawa at ginulatan ito.

"We're being followed by a mental escapee, doesn't that mean we should run?"

"Then why are you laughing?"

"a-ah..eh...naalala ko lang yung mga kalokohang pinag- gagawa ni Luffy" Na ang tinutukoy ay ang bidang karakter sa One Piece. Wala na akong ibang maiisip na alibi. Ayaw ko namang aminin dito ang totoo dahil sigurado babalik at babalik ito sa loob. Sa laki ba naman ng tama nito sa utak eh.