I Lied, I Love You

Chapter Eight- Favors..

Chapter Eight-  Favors

Liam's POV

**************

"I'm glad that you are back now Chairman Amad0, how was your business trip in japan?" Bungad ko sa matanda pagkapasok sa opisina nito.

"Everything went well but i need to go back there in 1 week time, marami pa kase akong kailangang asikasuhin dun, anyway pinapunta kita dito because i have something important to discuss to you" seryosong sabi nito.

"About what Chairman?" Although I knew that it's all about the locket I still want to personally hear it from him.

"I want you to help me find someone"

Authomatically nagtaas ako ng tingin sa matanda, at tinanong ko sya ng may pagtataka "You mean Zia? That's exactly my plan Chairman Amado i want to ask you a permission to bring back Zia here" alam ko nanang hindi kayang tiisin ni Chairman Amado si Zia, at kahit gaano pa kahalaga ang locket na yun mas mahalaga pa rin si Zia dito.

But to my surprise the old man didn't talk instead he took a deep sigh and handed me an envelope that contains pictures and papers inside "Liam I can't trust anybody more than I can trust you, nung nabubuhay pa ang lolo mo isa sya sa mga taong pinagkatiwalaan ko ng lubusan, kasangga ko sya sa lahat ng bagay but he left too soon, I asked my self how could i ever handle this big company without him? My son doesn't seem to be interested on running this company, all he want is travel around the world and it's so disappointing and---saddenning" he paused and then continued, oldman's eyes filled with sadness.

"good thing that you're here with me, at naisip ko mahal talaga ng lolo mo itong kumpanyang ito dahil iniwan ka nya sa kin. At kahit may sariling kumpanya ang pamilya mo mas pinili mo na ipagpatuloy ang legacy ng lolo mo, kaya sayo ko lang pwedeng ipagkatiwala to, I saw how trustworthy you are, You love this company that me and your granfather built alam kong hindi mo to pababayaan at alam ko din na maasahan kita na itago lahat ng malalaman mo ngayon"

Hindi ko napigilang kumunot ang noo pagbukas ng envelope. Wondered are written all over my face.

Tumango tango naman ang matanda na parang sinasabing what-you-see-real. "So Liam are willing to listen to me?

I just nodded and with that nagsimula na itong magkwento sa akin na may kinalaman tungkol sa mga larawan at mga files na nakita nya sa loob ng envelope.

Habang nagkukwento ang matanda wala akong masabi kundi "what?" "Why" "i can't believe it!" and such.

Halos hindi ako makapaniwala sa mga narinig nya pero alam niya na totoo lahat ng yun dahil sa matanda na mismo nanggaling ang kwento.

"Liam can i trust you with this? At maasahan ba kita? A week from now babalik na ako sa japan at hindi ko alam kung kelan ako makakabalik, depende kung gaano ko kabilis maayos ang dapat kong ayusin dun, Sorry kung masyadong pressure yung inaatang ko sa balikat mo pero wala talaga akong ibang pwedeng lapitan so please bear with me"

Unti unti pa lang nag si sink in sa utak ko ang lahat ng aking narinig galing sa matanda at hanggang ngayon wala pa rin kahit isang salita ang namutawi sa aking mga labi.

"Liam? "

"Yes! I will help you chairman of course i will, nabigla lang talaga ako sa mga nalaman ko pero i swear i'll do my best to fullfil this mission"

Tumango tango ito saka ngumiti sa akin " alam kong di mo ako bibiguin, anyway about Zia, i already knew what happened, you don't have to worry about it, finding that locket is not our priority, we have all the time in world to find it but we will do it after we took care of "that".

"But how about Zia? Is she really ok there? Is it safe for a girl to live in an unfamiliar place? You know chairman, i'm just so worried about her" Di napigilan ang pag aalalang sabi ko.

"I know my granddaughter very well, she is smart, hindi sya mapapahamak dun and besides you know her, she is a person with a pride, asking for her to go back here is just a waste of time because we both know she woudn't listen" The old man said proudly.

"Nag aalala lang po ako sa kanya, hindi sya sanay mag isa, at bago pa lang din sya natututong magtrabaho pano sya mabubuhay dun?

"Matapang na babae si Zia, buo ang loob nya at meron syang dignidad, ibang iba talaga sya sa kanyang mga magulang, she reminded me so much of HIM" sabi ng matanda na may bumalatay na konting lungkot sa tinig.

"I know Zia is a fighter but will she really be ok there? I mean how is she gonna cope up with new environment, new sorroundings and new people to deal with? I can't help but worry"

"Iho, let her discover new things on her own, believe me this will be a big help for her, and she'll learn things from this that will make her matured enough to face this world"

Tumango tango ako, pagkakuwan ay tinapik nya ako sa balikat "iho, have more faith in her will you?"

"Right, Liam have more faith in Zia, she's not a child anymore" mahinang bulong ko sa aking sarili.

Napahanga talaga ako sa matanda, turns that the locket is not that important for the oldman, parang mas ok pa nga dito na nawala ang locket para mas maraming matutunan si Zia sa mundo

Matatanda nga naman, they did not became old for nothing, mas magaling silang mag isip since mas marami silang experiences na pinagdaanan sa buhay.

"So Liam, nag aalala ka pa ba kay Zia hanggang ngayon o medyo nabawasan na? " nakangiting tanong ng matanda.

I felt a bit embarrased for myself because of not trusting my own girlfriend, dahil sa sobrang protective ko nakalimutan ko na may sarili din namang pag iisip si Zia at alam nito ang kanyang ginagawa.

I smiled "thank you, chairman for reminding me to have faith on Zia and ofcourse for trusting me, makakaasa kang gagawin ko ang lahat ng aking makakaya" Pagkatapos nun ay dinampot ko nan ang envelope at saka magalang na nagpaalam dito.

(Breanne's POV) 😜

**************

Grrrrrrrrrrr!

Beastmode ako ngayon, pano ba naman kanina pa ako nakapangalungbaba sa harap ng aking laptop at inis na inis sa bagal nitong magloading, nanonood ako ng bagong episode ng Naruto at nasa part na pa mandin kung saan magkikita sa Sasuke at Naruto pagkatapos ng mahabang panahon. Napaka intense nung tagpo tapos....

Loading.....

Loading....

Loading....

Bwisit!

"Bwisit tong net na to, ang bayad bawal maputol at dapat tuloy tuloy pero ang serbisyo hiyang hiya naman ako, putol putol! Grrr!"

Wala kase si Anne ng mga oras na iyon, inutusan ko na bumili ng ilang piesa na kakailanganin para dun sa isang PC na kailangan kong ireformat.

In short, free akong manood ng anime ngayon, walang magmumutaktak sa akin na tapusin ang kailangang tapusin tapos ayan! ngayon pa bumagal ang net then pag andyan na si Anne saka uli bibilis. Troll eh!

Badtrip!

"Taksil ka!" bulong ko kahit muka na akong tanga.

Sumugalmak ako sa sofa at tumitig sa kisame, sak pumikit at sa pagkagulat ko biglang sumulpot sa balintataw ko ang mukha nung gwapong lalaki sa bar.

Napabalikwas ako saka Kumurap kurap. Hhhmmmp!

"Bwisit! Anong karapatang nyang pumasok sa isip ko?" Inis na bulong ko
" makakain na lang nga baka gutom lang ako" and with that tumayo na ako saka kumuha ng pagkain.

*************