Mo.

16-"Misschien kan je bij mij logeren?"

Mam en ik hebben nog heel wat gekletst op skype. ze vertelde me dat haar nieuwe vriend Ricardo noemde en dat hij heel gespierd was. Ricardo is typisch zo'n Cubaanse naam, echt iets voor mam om daar weer een nieuwe vriend te vinden. Maar ik vind het niet erg. Sinds de dood van men vader heeft ze geen man meer gehad in haar leven, alleen dokters uit het ziekenhuis, maar daar had ze geen relatie mee ofzo.

Nina is naar huis en ik zit nu alleen met Cyrill terug op de zetel in de woonkamer. Hij speelt op mijn ps3 terwijl ik meekijk. "Ik heb wel een idee." zegt hij met zijn blik op het racespel. "Je kan mee naar mijn huis als je dat wil?"

Mee naar zijn huis? Bij zijn vader en moeder? Zal ik ze niet tot last zijn dan? Ik bedoel ik ben soms echt heel irritant en misschein mogen ze wel niet...

"Net zoals ik bij jou mocht komen toen ik ruzie had met mijn vader mag jij ook bij mij als je dat wil." Ik denk even na en vind het geen slecht idee. "Ik zorg er dan wel voor dat je veilig bent." zegt hij zacht als hij de ps3 uitzet. Hij komt terug naast me zitten. Hij neemt mijn gezicht vast en ik verdink bijna in zijn mooie heldere blauwe ogen. "Ik wil je hier niet alleen laten liefje." Ik knik toestemment waarna hij zijn lippen op de mijne plant. ZIjn tong glijd terug over mijn lippen, vragend om toestemming voor een bezoekje aan de mijne. Ik open mijn mond en voel een enegry straal door mijn lichaam scheuren als zijn tong de mijne raakt. Ik weet niet voor hoelang we zoende maar het was zoals hemel op aarde.

Hij haalt zijn lippen van de mijne en kruist zijn vingers in de mijne. Ik werp een blik op de klok en zie dat het al 17 uur is. "We moesten je koffers maar eens klaarmaken voor het weekend" zegt hij zacht. We lopen samen naar mijn kamer. Ik loop rechtstreeks naar de badkamer en begin mijn spullen daar in een toiletzak te stoppen en proppen. "Tandpasta, tandenborstel, kam, styletang, shampoo,..." ik som het allemaal zachtjes op. Ik loop mijn kamer in en zie dat men kleding allemaal al ingepakt is.

"Ik heb je kleding al gepakt." Ik geen hem een bedanktje loop naar de koffer, prop er mijn toiletzak in en sluit hem. Alleen dat sluiten verliep niet zo vlot. "Kan je misschien even helpen?" vraag ik vriendelijk. Ik ga op mijn koffer zitten terwijl hij hem in het slot haakt. Als een echte gentle man neemt hij voor mij de koffer mee naar beneden.

Na een lange busrit staan we voor het huis van zijn ouders. Ik ben heel zenuwachtig en loop vol van de stress.