Trapped.

6☾

"Wat?! Er komt geen begrafenis?!" Roep ik vol verbazing. "Mama wilde er niet voor betalen... Hij is gecremeerd." zegt Noah teleurgesteld. "En er komt niet iets van een herdenking ofzo...?" Ik voel me boos worden. "ZE IS NIET EENS THUIS OM HIER ONS TE STEUNEN. WAAROM REGELT ZE GEEN GOED AFSCHEID VOOR ONS." schreeuw ik door de kamer. "Ja dat weet ik ook wel." snauwt Noah terug. Ik zucht. Ik ben verdrietig en boos tegelijk. Waarom heb ik zo'n slechte moeder. Er lopen tranen over mijn wangen. "Waarom haat mama ons zo." vraag ik aan Noah. "Chloe, mama is gewoon te druk met Andrew om ons te verzorgen." "HIER ZIE JE NOU WEL, JE NEEMT HET WEER VOOR HAAR OP. ZE IS ONZE MOEDER ZE MOET ONS VERZORGEN EN PAPA. DAT IS HAAR MAN." schreeuw ik boos naar Noah. "JA MAAR DAT DOET ZE NIET EN ANDREW IS DE REDEN." Ik zucht op dit soort momenten ben ik helemaal klaar met Noah. Ik loop weg naar de keuken. Daar pak ik wat eten en ik bel Finn.

"Hoi Finn, heb je zin om af te spreken?" vraag ik. "Hee Chloe! Ja natuurlijk zal ik naar je toe komen?" hoor ik Finn zeggen. "Nee, laten we afspreken in het park, Noah doet weer kut." "Oh okee ik kom eraan!" "Ik zie je zo doeg!!" Ik hang op en trek mijn jas aan. Ik wil mijn schoenen pakken als ik iemand voor me zie staan. Noah. "Noah doet kut?" citeert hij. Ik zucht en trek mijn schoenen aan. "Chloe praat tegen me." zegt hij zuchtend. "Ik ga naar het park met Finn, doei." Ik hoor Noah zuchten. Ik doe de deur open en hoor Noah nog roepen: "Doe voorzichtig Chloe en bel me als ik je moet ophalen." UGH ik ben geen klein kind meer. Met mijn oortjes in loop ik naar het park. Finn staat al op me te wachten. Ik loop naar hem toe en geef hem een knuffel. Ik vond het toch wel fijn dat hij mijn broer had gebeld. "Chloe moet je niet thuis zitten met Noah in plaats van ruzie maken." Ik kijk naar mijn outfit, een chilloutfit achja het boeit me vrij weinig dat mensen me zo zien. "Ik begon niet met ruzie maken Noah deed dat." Finn reageert niet. We gaan ergens zitten terwijl we wat praten over school. "Trouwens Chlo, wanneer is de begrafenis?" Ik zucht en kijk naar beneden. "Er komt geen begrafenis..." Ik stop even en voel de boosheid weer opkomen. "Er komt geen begrafenis omdat mijn achterbakse moeder dat niet voor ons wilt regelen. Hij is gecremeerd. Zonder enig overleg." Finn kijkt moeilijk maar zegt dan: "Ik snap niet zo goed waar je moeder mee bezig is... Wat denkt ze wel niet..." Dat laatste fluistert hij. "Het erge is nog wel dat mijn vader niet gecremeerd wilde worden. Hij zou worden begraven, op het familie graf." "Meen je dit Chloe, je moet echt naar de politie dit is echt niet okee. Volgens mij kan ze dit niet zomaar doen." "Het punt is dat ze dat wel kan, in mijn vaders testament staat aangegeven dat mijn moeder alles regelt met betrekking tot de begrafenis." Ik zucht. Mijn vader wilde een begrafenis, waarom gunde ze hem die niet. Ik krijg de laatste tijd geen hoogte van mijn moeder... Waar is ze allemaal mee bezig. "Hallo Chloe, luister." Finn wappert voor mijn gezicht met zijn hand. "Wat..." vraag ik afwezig. "Ik vroeg of je een tijdje bij mij wilde komen wonen. Mijn ouders zijn er toch niet en met een telefoontje kan ik het vast wel regelen." Ik staar Finn verbaasd aan. Dat is de perfecte oplossing. "Echt waar?!" "Ja hoor! Het is best kut om elke dag alleen te wonen als pap en mam op zakenreis zijn... Dit is de perfecte oplossing voor beiden." Ik vlieg Finn om zijn hals. "Oooo Dankje dankje dankje!" Ik kijk hem blij aan. "Chlo het is niks ik ben al lang blij dat je hierdoor gelukkig wordt!" Ik ben zo blij, dit is echt het liefste wat iemand voor me had kunnen doen. "Ik ga naar huis en pak al mijn spullen, dan ga jij ook naar huis en bel je je ouders!" zeg ik vrolijk. "Top plan." Finn lacht naar me en we staan op. Ik knuffel hem. "Doeg Finn tot zo!!" Finn zwaait nog even en dan loop ik naar huis. Ik ben zo blij dat ik bij hem kan wonen voor een tijdje. Even afstand van mijn familie en even niet denken aan het verlies van mijn vader. Noah ga ik wel missen maar die nodigt maar een vriend uit.

Ik open de deur van mijn huis en stap naar binnen. "HOI NOAH." Roep ik naar boven. "Hoi Chloe..." Hoor ik Noah roepen vanuit de woonkamer. Ik loop naar binnen en zie niet alleen Noah zitten maar ook mijn moeder. En Andrew. "Wat doen ZIJ hier?!" sis ik naar Noah. Noah staart levenloos voor zich uit. "Ga even zitten Chloe." Zegt Andrew nu. Ik negeer hem en blijf naar Noah kijken. "ZITTEN!" gilt mijn moeder door de kamer. "Ik blijf liever staan." zeg ik bot terug. Mijn moeder staat op sleurt me aan mijn arm mee en zet me naast Noah neer. "Zo moeilijk is het niet Chloe." Mijn arm doet pijn maar ik zeg er niks van. "Nou Chloe Andrew en ik moeten even met jullie praten." Ik kijk vuil naar Andrew en hij grijnst terug. "Zoals je vast wel weet is je vader dood. Erg jammer natuurlijk maarja. In ieder geval; ik heb geen geld en zin om voor jullie te zorgen en Andrew ook niet." Ik onderbreek haar. "Dat hoeft ook niet." sis ik naar mijn moeder. "Noah en ik mogen bij Finn wonen." Noah kijkt me hoopvol maar ook vragend aan. "Oh dat is niet nodig hoor..." grijnst mijn moeder. Ik kijk verbaasd, wat dan? "Jullie gaan naar een internaat voor onhandelbare kinderen en ..." Ik hoor mijn moeder praten maar ik luister niet meer. Ik wil niet weg. Ik wil naar Finn. Wat moet ik in zo'n internaat.

Heeeee, dit was hoofdstuk 6 van trapped. Ik hoop dat jullie het leuk vinden! Sorry dat ik gister geen hoofdstuk heb geplaatst. Ik was erg druk en moe. Ik ga vandaag en morgen vooruit werken zodat ik altijd snel een hoofdstuk kan uploaden. Vanavond plaats ik hoofdstuk 7! Zodat jullie toch 2 hoofdstukken in 2 dagen hebben! Een vote zou lief zijn!🌟

Liefs Zara☾