DERİN

"Film gecesi"

Sabah neyse ki herkesten önce uyanarak her sabah yaşadığımız olayı yaşamak zorunda kalmadım.Berna daha uyuyordu.Büyük ihtimalle annem ve babam da uyuyorlardı.
Yani uyanık olan bir tek ben ve Seloş vardı.Merdivenleri yavaş yavaş indim.Mutfaktan sadece tıkırtılar geliyordi.Tahminim doğruydu bir tek biz uyanıktık."Günaydın Seloş". "Günaydın kuzucum.". "Bugün kahvaltıyı ben hazırlıycam". "Emin misin?". "Evet". Ben böyle diyince Seloş kenara çekildi.Ama önce bizimkileri aramam gerekiyordu.Telefonumu kaptığım gibi Can'ı aradım.Ben açmıyacak sanarken sonunda açmıştı.Ama sesi çok uykulu geliyordu.Demek ki daha uyuyorlardı."Efendim". "Naber". "İyi sen". "İyi.Hadi kahvaltıya gelin.Ben hazırlıyorum.". "Tamam geliriz". "Çok geç kalmayın". "Tamam". "Öptüm bay". "Bay". Telefonu kapatır kapatmaz kahvaltı hazırlamaya başladım.

:::::::::::::

Herşey hazırdı.Masaya son tabakları da koyarken zil çalmaya başladı.Geldiler.Hemen kapıyı açtım."Hoşgeldiniz". "Hoşbulduk". Hepsine tek tek sarıldım.Ama Aras hariç."Derin Berna nerde". "Uyuyor.Sen uyandır.Mutlu olur.Rüzgar biliyorsun ki sana karşı ilgisi var.". Rüzgar da gülümseyerek
"Tamam" dedi ve yukarı çıktı.Aras'ın
hiç gülmediğini fark ettim.Can'ı dürttüm"Aras'ın nesi var?". "Dünden beri böyle.Sen Poyraz'a enişte dedin ona da Aras dedin ya ona bozuk"
"Ciddi misin?". "Evet". "Ama o da beni sinirlendirdi.Resmen beni önemsemediğini söyledi.". "O sana takılıyor biliyosun". "Ama bunu ciddi bir şekilde söyledi". "Peki". Aras hala ne koşuyordu ne de gülüyodu.Bu kadar alınacağını düşünmemiştim.
Ben bunları düşünürken Berna ve Rüzgar gülerek indiler"Neye gülüyorsunuz". "Hiiiç". "Pekala.O zaman hadi sofraya". Herkes yerine geçmişti. Aras'ın gerçekten üzüldüğünü fark ettim.Bende bu küslüğe bir son vermem gerektiğini anladım."Enişte bak senin sevdiğinden yaptım.Olmuş mu?". Aras önce bir etrafına baktı kime diyorum diye.Ona baktığımı görünce kocaman gülümsedi."Çok güzel olmuş.Ellerine sağlık". Sonunda herkesin yüzü gülüyordu.Biz sohbet ederken kapı çalmaya başladı.Berna koşarak kapıya gitti."Ben bakarım". Biraz zaman geçtikten sonra tekrar yanımıza geldi."Abla bir abi geldi seni soruyor"
Hemen ayağa kalktım.Ben kalkınca Buse,Aras ve Can da kalktı.Kapıya doğru hızlı adımlarla yürüdüm.
Karşımda Burak vardı."Yine mi sen?"
"Derin gerçekten affet.Çok pişmanım"
"Hayır.Affetsem ne yazar ki.Benim sevgilim var.Sen koş Neşe'nin yanına git.". "Sevgilin kim ?". "Tanıştırıyım Can". Biz böyle konuşmaya devam ederken bizi merak eden herkes gelmişti.Kimse Burak'ı tanımıyordu.
"Tanıştırıyım beni en yakın arkadaşımla aldatan Burak". Herkes şok olmuştu.Burak baya üzüldü.Zaten istediğimde en az benim kadar üzülmesi."Geri gelicem Derin.Bu iş burda bitmedi.". "Ay çok korktum.".
Kapıyı kapattığımda herkes bana üzülmüş gibi bakıyordu."Ne surat asıyorsunuz? Gülün biraz.Hadi daha kahvaltımız bitmedi.". Hepimiz tekrar sofraya oturduk.Bu sefer de Can'ın telefonu çaldı."Efendim". "Tamam gelicem meleğim". Meleğim mi? Herkes en az benim kadar şaşırmıştı.
"Tamam onu da getiricem". "Hadi öptüm.Bay". "Can bu kim meleğim falan". Can gülmeye başladı. "Ne gülüyorsun?". "Sen beni mi kıskandın". "Hayır.Sadece bir aldatılma vakası daha yaşamak istemiyorum". "Kıskandın". "Evet kıskandım.Kim bu Can?". "Kardeşim."
Kardeşin mi? "Senin kardeşin mi var"
"Evet.". "Peki ne dedi.". "Bugün eve gel.Yengemi de getir.". "Yengesi kim be?". "Sen ". "Ben yengesi miyim?"
"Değil misin?". "Öyleyim". Bari hemen kahvaltımı yapıyım da hazırlanıyım."Prenses sende gelmek ister misin?". "Hayır Can abi teşekkürler.Biz bugün Rüzgarcığım ile dışarı çıkıcağız.". Herkesten bir 'ooo'
sesi geldi.". Peki bakalım.Derin sende istersen hazırlan". Başımı sallamakla yetindim.Hemen merdivenleri çıkarak dolabımın önüne geçtim.Kot bir tulum ve içine beyaz bir badi giydim.Makyaj olarak da parlatıcı ve eyeliner sürdüm.Bence bu kadar yeterdi.Beyaz spor ayakkıbılarımıda giydim.Saçımı dağınık bir topuz yaptım ve hazırım.Aşağı indiğimde Can'ın beni beklediğini gördüm.
"Ben hazırım." "Hadi gidelim"
Tam gidecekken arkamı döndüm.Herkes bana baktı."Gençler Berna size emanet.Özellikle de sana Rüzgar". "Tamam". Arabaya bindik.
"Can". "Efendim". "Kardeşinin ismi ne?". "Arzu". İsmini unutmamak için yolculuk boyunca tekrarladım.
Sonunda gelebilmiştik.Kapıyı çok tatlı bir kız açtı."Hoşgeldiniz". İçeri geçtiğimizde 'abii" diyerek Can'ın boynuna sarıldı.Sonra kız bana döndü
Bana da sarıldı.Ben ve Can bir yere Arzu da karşımıza oturdu."Merhaba ben Arzu". "Merhaba ben de Derin"
Can ve Arzu sohbet ederken bende onları dinliyordum.Sonunda konuşmaları bitmiş.Heryer sessizleşmişti."Arzu kaç yaşındasın?"
"17". Sadece gülmsedim."Derin Arzu da senin gibi deli dolu.Hiç durmaz."
"Sende mi öylesin? Çok sessiz birine benziyorsun". "Sen onun öyle olduğuna bakma.Senle yeni tanıştı ya ondan.Sen bide bizim yanımızda gör onu.". "Abi Aras abiyi de çağıralım.Hep birlikte bişey yapalım."
"Olur ama başkalarının da gelmesinde sakınca var mı?". "Kim?". "Derin'in arkadaşları ve kardeşi.". "Tabii gelsinler.". Ben yanlarından ayrılarak bizimkileri aradım.Hepsi gelicekti.
"Ee ne yapıcağız?". "Buldum.Film gecesi yapalım.". "Süper fikir" Ben hemen Aras'ı aradım."Enişte". "Efendim". "Biz şimdi film gecesi yapmaya karar verdik.Onun içinde ne kadar cips,çikolata,kola...Yani ne bulursan al getir.Okey?". "Okey"
"Enişte diye kime diyorsun". "Aras"
"Neden?". "En yakın arkadaşımın sevgilisi". "Hımm".