Love that we only know (COMPLETE)

Chapter 5 "Crush?!"

MIRA POV.

Maaga akong nagising dahil mamamasyal daw kami today!

"Good morning ma, morning tita!" bati ko. Nakita ko sila mama na nagpreprepare na ng breakfast.

"Oh! Mira, ang aga mo ata" 

"Di bale po, maglalakad lakad nalang  muna ako sa labas"

"Okay umuwi ka rin before breakfast hah"

"Sige po" paalam ko.

"Take care, bye!"

Lumabas na agad ako ng bahay

Hmm...pupunta nalang muna ako sa favorite park ko.

"It's 12:51,when I though my feelings were gone,I'm lying in my bed thinking of you again!"

12:51? Wow! Favorite song ko pa talaga hah! Pang pa Goodvibes HAHAHA

"And the moon shine so bright and and I gather dry this tears tonight"

"Cause you moving on and I'm not that strong to hold on any long---"

"Sorry.."  

Umayos ako sa pagkakatayo at tinignan kung sino ang nabunggo ko.

"Kierth?" 

"Oh? Mira Jane ikaw pala, anong ginagawa mo dito?" tanong niya.

"Don't call me in my full first name, just MIRA!" pagtataray ko.

"HAHAHA! sorry. Tara upo muna tayo dun sa bench" sabi niya at ngumuso sa isang bench sa right side nitong kalsada.

"Saan ka galing?" he asked nang makaupo na kami.

"Wala, naglakad lakad lang ako. How about you?" tanong ko din. Bigla naman siyang tumawa kaya kumunot ang noo ko.

"Pinuntahan ko yung isang pinsan ko,  dito din sila nakatira"

"Mira.. " tawag niya sakin.

"Hmm? " sagot ko pero di ko siya nilingon.

"How are you?" he asked. 

I looked directly to him.

"Me? Of course I'm fine!"

"You didn't mind what the consequence of what you did to Sean?" tanong niya ulit.

"Why would I?"

"Because you didn't know what he can do"

"I can handle my self, Kierth" tumayo na ako at tumalikod, maglalakd na sana ako nang bigla niya hawakan yung wrist ko, tumitig ako doon at di nagsalita.

"Sorry" paumanhin niya at binitawan ako.

"Nagaalala lang ako" he said in sincerely tone. Tinignan ko siya at ngumiti.

"Don't worry" I said then smile at him.

Tumalikod na ako at tuluyan ng lumakad palayo.

Bumagal ang lakad ko at sinapo ang dibdib ko dahil sa lakas ng kabog nito, anong problema ko?

***

"Nandito na po ako"

"Oh! Mira! kain na tayo, mamamasyal pa tayo diba" masiglang sabi ni kuya.

"San ka galing, ate?" tanong ni Marion pagkaupo ko. I smiled at him.

"Naglakad lakad lang ako diyan sa labas"

"Next time, I will join you, para makapasyal din naman ako dito sa village natin" nakangiting sabi niya.

"Sure" 

"O siya, sige kumain na tayo" tita said then we start eating out breakfast.

"Ate! come! Aalis na tayo"  sigaw ni Marion sa labas ng room ko.

"Coming!" sigaw ko din at agad ko ng sinuot yung converse ko at kinuha yung slingbag ko tyaka lumabas ng kwarto.

"Oh? our princess is coming!" nakangiting sabi ni kuya ng makita akong pababa ng hagdanan.

"Alright, everyone is already here, let's go!"

"Where we go first?" kuya asked "Little sis-Mira?" he asked me.

"Okay lang ako kahit saan" sagot ko habang nililibot ko yung paningin ko sa mall,

"Marion?"

"Arcade?" 

"I think that's a good idea" pag sang ayon ko

"Well? let's go!" aya ni mama at sumakay na kami sa elevator.

 
"Bump car lang po ako" paalam ko at pumunta na sa may ticket machine.

Pagkalabas nung ticket agad kong kinuha at pumunta sa bump car field. Agad kong kinuha yung color white and blue na car at agad na sumakay. Pinaandar ko yun ng sobrang bonggang bilis at inikot sa field, buti nalang konti lang yung nag bubumpcar. Prineno ko yung kotse pero may car pala sa likod ko na nabangga at muntik ko nang ikahulog.

"Ano ba miss?!" 

"I'm sorry, hindi ko sadya" kalmadong sabi ko.

"Sorry? Duh! Muntik mo na kaming mapatay for whoever sake! ang tanga mo kasi!" maarteng sabi naman nung babaeng kasama niya. 

What did she say?

"Wait! What did you said? Muntik ng mapatay? Ako tanga? bump car lang yan kung hindi ka tanga, nagmamaarte ka lang!" inis na sabi ko at sabay tumalikod na---

"Ano ba?" angil ko. Bigla nalang ako hinawakan sa braso ng lalaking kasama niya.

"Ang tapang mo ah!" sabi niya at halatang galit yung boses niya. 

"BITA--"

"Bitawan mo siya" 

Napahinto ako at napatingin sa direksyon ng pamilyar na boses. 

"At sino ka naman?" tanong nitong lalaking may hawak sakin. 

It's Sean.

"Wala ka ng pake dun" sabi niya at tinanggal yung kamay nung lalaki sa braso ko.

"Let's go, Mira" hinila niya na ako palabas ng field at naglakad na kami paalis.

Napansin ko ang magkahawak naming kamay at tinignan yun ng matagal. Pagdating namin sa ground floor binitawan niya narin ako.

"Sa susunod, be careful" sabi niya at naglakad na palayo, pero bigla siyang huminto at tumingin sakin.

"Nice to see you, Mira Jane!" then he smirked.

What? Paano niya nalaman ang pangalan ko?