Secrets (one direction adoption fanfiction)

hoofdstuk 9

FOTO VAN BROOKLYN AAN DE ZIJKAND!!

(BROOKLYN POV.)

Mijn benen zijn rond liam's middel geslagen en mijn hoofd is in zijn schouder begraven terwijl mijn armen rond zijn nek rusten. Hij draagt mij naar beneden om te ontbijten. Zijn warme armen laten me bijna weer in slaap vallen todat hij me neer zet op een koud aanrecht waardoor er kippenvel op mijn armen komt te staan. "Wat wil je als ontbijt?" vraagt liam terwijl hij voor zichzelf brood uithaald. Ik haal mijn schouders op. "Heb niet zo'n honger" "Toch moet je wat eten van me" zegt hij en pakt een appel. "Als je deze op hebt is het goed" zegt hij en ik knik en neem een hap. Hij glimlacht even naar me en gaat dan op een van de barstoelen naast het aanrecht zitten. "Zou je het leuk vinden om de vriendinnen van zayn louis en mij te ontmoeten?" vraagt hij en neemt een hap van zijn brood. Meteen word ik weer gespannen. "Je hoeft echt niet bang te zijn voor ze. Het zijn enorm lieve meiden die geen vlieg kwaat doen" zegt hij en ik knik. Als liam het zegt zal het toch wel goed zijn? "morgen" zegt een slaperige louis die binnen komt lopen. We begroeten hem allebei terwijl hij op de barkruk naast liam gaat zitten. "Uhm liam? ik denk dat ik ga douchen" zeg ik en hij knikt. Ik loop naar boven en kom op de overloop harry tegen. Ik geef hem een kleine glimlach en hij kijkt me met nogsteeds een bezorgde blik aan. "I ik hoorde je vanacht gillen. ben je oke?" vraagt hij en ik knik. "Gewoon een nachtmerrie, maar liam was er" zeg ik en hij knikt. "Ik wou naar je toe komen maar li was er al naartoe gelopen" zegt hij en ik knik. Dan doe ik iets wat ik mezelf nooit had zien doen. Ik sla mijn armen om Harry's middel en leg mij wang tegen zijn borstkas zover ik daarbij kom. "Bedankt" zeg ik en ik voel hem zijn armen strak maar alsnog voorzichtig om me heen slaat. "Altijd babygirl, altijd" zegt hij en drukt een kus op mijn kruin. we laten elkaar los en ik zie hem glimlachen. "Ik ga douchen" zeg ik en geef hem voor de eerste keer in mijn leven een oprechte glimlach. Ik loop naar mijn kamer en pak mijn enige setje kleding dat ondertussen ook al enorm verstelen raakt en loop ermee naar de badkamer. Ik doe de deur achter me opslot en leg de kleding op de bad rand. Ik kleed me uit en stap onder de douche. Ik laat het warme water over mijn lichaam stromen en meteen ontspannen mijn spieren. Ik was mijn lichaam en mijn ogen vallen op de littekens op mijn lichaam. Mijn blik valt op de grond en een traan loopt over mijn wang. Net als ik denk weer gelukkig te worden, komt mijn verleden weer om de hoek. Het is niet eerlijk! Waarom moet dit bij mij gebeuren?! Ik spoel me af en stap uit de douche. Ik droog me af en doe mijn kleding aan en merk dat er gaten in zitten. Dan zullen hun vriendinnen meteen denken dat ik een of ander zwerf kind ben. "Brooklyn ben je bijna klaar? De meiden zullen er zo zijn" hoor ik liam vanaf beneden roepen. "Bijna klaar" zeg ik en borstel mijn haar met een oude borstel van zayn die hij me gegeven had. Ik loop naar beneden en zie alle 5 de jongens op de bank zitten. "Help me herinneren dat we je mee nemen shoppen" zegt louis als hij me ziet en ik kijk hem vragend aan. "Waarom zou dat moeten?" vraag ik terwijl ik naast niall ga zitten. "Er zitten gaten in je broek en je shirt is veelste kort geworden" zegt hij en ik bekijk mijn kleding. Ja. hij had gelijk maar ik wil niet dat ze hun geld verspillen aan mij. "Je hoeft echt geen geld te verspillen aan mij, ik doe hier nog wel een tijdje mee" zeg ik en ik zie hem grinniken. "Babe je bent nu onze dochter we besteden zoveel geld als we willen aan je" zegt hij waardoor ik grinnikend mijn hoofd schud. Die lach verdwijnt al snel als de deurbel gaat. Verpest het niet brooklyn, verpest het niet....