Secrets (one direction adoption fanfiction)

hoofdstuk 15

(BROOKLYN POV.)

"Dus hij liep daar gewoon naakt rond?" vraag in vol ongeloof aan perrie. Ze knikt terwijl ze weer keihard begint te lachen. De hele middag is ze me verhalen over de jongens aan het vertellen en we liggen de hele tijd strak van het lachen. "Zayn gaat me killen als hij dit hoort" zegt terwijl ze bijkomt van het lachen. "Hij hoeft het niet perse terug te horen" zeg ik met een knip oog waardoor perrie moet grijnzen. "Maar ondanks alle rare en domme acties die ze hebben gehad zijn het hele lieve jongens" zegt ze en ik knik instemmend. "Mag ik je haar een keer doen?" vraagt ze uit het niets terwijl haar ogen op mijn haar zijn gericht. "Uhm denk het?" zeg ik en ik zie haar de woonkamer uitsprinten en hoor haar de trap op rennen. Nieteens een minuut later komt ze beneden met een soort beautycase vol met haar accessoires en nog meer spullen voor je haar. "Oke, kan je met je rug naar mij toe gaan zitten?" vraagt ze en ik doe wat ze zegt en blijf geduldig zitten tot ze klaar is.

"Omg perrie dit ziet er zo stoer uit!" zeg ik terwijl ik de waterval vlecht in mijn haar bekijk. "Het staat je inderdaad super cute! Ik heb zayn trouwens ook ooit leren invlechten dus als je ooit je haar ingevlochten wil hebben kan je ook naar hem gaan" zegt ze terwijl ze achter me in de spiegel gaat staan en ik grijns. "Heeft hij leren invlechten zonder je haar in de fik te zetten" zeg ik nep verbaasd waardoor ze moet lachen. Net op dat moment gaat de bel en gaat perrie naar de gang om de deur open te doen. "Hey babe!" hoor ik zayn zeggen en ik loop de gang op om ze te zien zoenen. "gadver!" zeg ik terwijl ik mijn handen voor mijn ogen sla. Ik hoor ze beide grinniken en ik haal mijn handen voorzichtig voor mijn ogen vandaan. "Dus, je hebt het wel naar je zin gehad zie ik?" zegt zayn terwijl hij een arm om perrie's middel heeft geslagen. "Ik in ieder geval wel" zeg ik en glimlach even naar Perrie. "Maar hoe graag ik hier ook wil blijven, we moeten naar huis liam had het eten bijna klaar zei hij" zegt zayn en ik knik. Ik pak mijn jas en geef Perrie na even twijfelen een knuffel. "bedankt perie, ik heb het leuk gehad" zeg ik en voel haar haar armen om me heen slaan. "Ik ook en als je ooit gek word van die 5 beesten om je heen, ben je altijd welkom" zegt ze en ik hoor zayn grinniken en ik laat perrie los. "Kom kiddo, anders flipt liam omdat we laat zijn"

Iedereen schept op maar ik merk dat de jongens allemaal op mij letten. "wat?" vraag ik terwijl ik ze aankijk. "Waarom eet je niet meer dan dat?" vraagt harry en ik kijk vragend naar mijn bord. "Zo weinig is het toch niet?" vraag ik en ik zie ze met opgetrokken wenkbrauwen kijken. "Brooklyn dat is de hoveelheid voor een 3 jarige, niet voor een 13 jarige" zegt liam tegen me. "M maar ik heb gewoon niet zoveel honger" zeg ik bang dat ze boos worden. "Brooklyn die smoes werkt bij ons niet! Stroop je mouwen op, ik wil je armen zien" zegt Louis streng en mijn ogen worden groot. "W waarom?" vraag ik en kijk ze angstig aan. "Ik wil zien of je nog een beetje normale armen hebt of dat het al vel op bot is" zegt Louis terwijl hij naast mijn stoel gaat staan wachtend tot ik mijn mouwen opstroop. "I ik probeer niet af te vallen! Echt niet!" zeg ik terwijl ik hem bang aankijk. "Waarom vind je het dan zo'n probleem je armen te laten zien!" zegt Liam gefrustreerd terwijl iedereen me strak aankijkt. "I ik.. I..ik" stotter ik terwijl ik een smoes op probeer te brengen maar niks komt. Louis verliest zijn gedult en probeert mijn armen te pakken om de mouwen omhoog te doen maar ik trek snel terug en ren de keuken uit. "BROOKLYN KOM ONMIDDELIJK TERUG HIER!" hoor ik Harry schreeuwen maar ik ren door todat ik op mijn kamer ben en mijn deur opslot heb. Ik laat me op mijn bed zakken en stroop mijn mouwen op. Ik bekijk de sneeën en de littekens die mijn pols sieren. Tranen beginnen te stromen en ik laat mijn hoofd hangen terwijl snikken mijn mond verlaten. Ik hoor iemand op de deur rammen maar ik besteed er geen aandacht aan. "Brooklyn doe die deur open! Nu!" Hoor ik Niall zeggen terwijl hij tegen de deur bonkt. "Ga gewoon weg!" zeg ik maar ik hoor mijn stem breken. "We doen je niks en dat weet je" hoor ik Zayn zeggen maar ik blijf stil. "We hebben een reservesleutel!" hoor ik Louis 'dreigen' maar weer hoe ik me stil. Ik hoor gebonk tegen de deur maar dit keer harder en ik trek snel mijn mouwen naar beneden en vlak daarna begeeft het slot het en staan de jongens in mijn kamer. "brooklyn, waarom ben je aan het huilen?" vraagt liam die bezorgd op me af komt en naast me op bed komt zitten. Snel bedenk ik een smoes die ik maar amper over mijn lippen krijg door het huilen. "J jullie vertrouwen me gewoon niet!" stotter ik terwijl ik mijn tranen afveeg met mijn mouw. "Natuurlijk wel, we zijn alleen bezorgd" zegt Niall die tegenover ons komt zitten. "I ik ben gewoon niet gewend v veel te eten" zeg ik terwijl ik mijn knieën optrek en mijn kin erop leg en mijn armen om mijn benen. "Toch willen we dat je jezelf aanleert meer te eten want je gewicht is veelste ligt" zegt Harry die nogsteeds naast Zayn en Louis staat. "Ik Zal het proberen" zeg ik zacht en voel liam me naar zich toe trekken in een knuffel. "Bedankt" zegt hij en plaatst een kus op mijn kruin. Al snel wordt het een plettende groepsknuffel waarbij ik onderop lig. Ik zie dat mijn mouw omhoog is gegaan en schuif hem naar beneden voordat iemand het kan zien. "Het eten is te koud om te eten nu, pizza bestellen?" stelt zayn voor als we weer normaal zitten en iedereen knikt enthousiast behalve harry, hij lijkt in zijn eigen wereld te zitten. "Ik denk dat ik me even om ga kleden voor de tijd" zeg ik en de jongens gaan een voor een mijn kamer uit. nou, dat was close!