Secrets (one direction adoption fanfiction)

hoofdstuk 25

(NIALL POV.)

Ik word wakker met brooklyn rustig slapend in mijn armen. Ik glimlach en klim voorzichtig uit mijn bed. Ik loop door de bus naar de kleine keuken en maak voor mezelf wat ontbijt. Ik zet de tv zachtjes aan zodat niemand wakker wordt en begin mijn ontbijt te eten. "Morgen" zegt een slaperige Harry die gapend aankomt lopen terwijl hij een hand door zijn haar haalt. "hey" zeg ik en ga door met eten. Niet lang daarna druppelen de rest van de jongens nogsteeds langzaam binnen. "Jongens, kan ik met jullie praten?" zeg ik en zie ze me verward aankijken. "Tuurlijk, wat is er?" zegt Liam en ik kijk snel even of ik Brooklyn zie. "Brooklyn heeft toch elke keer nachtmerries?" zeg ik en ik zie ze knikken. "Gister avond kreeg ik haar niet wakker en toen ze eindelijk wakker werdt kreeg ze een soort astma aanval" zeg ik en zie de jongens een beetje schrikken. "Ze zei dat ze bang was dat we haar terug gingen brengen" zeg ik en ik hoor ze zuchten. "Ze weet toch dat we dat nooit zouden doen?" zegt Louis verward. Ik haal mijn schouders op en het is een tijdje stil. We draaien om als we voetstappen horen en we zien Brooklyn staan met een nerveus gezicht. "kom even bij ons zitten Brooklyn, we moeten denk ik even praten" zegt Harry voorzichtig, bang de indruk te wekken dat hij boos is. Ze lijkt een beetje te ontspannen met het horen van Harry's stem. Zonder een geluid te maken gaat ze op de bank zitten. "Waarom zou je denken dat we je terug zouden brengen?" zegt Liam rustig en kijkt haar bezorgd en vragend aan. Brooklyn houdt haar blik op de grond gericht terwijl ze met haar eigen vingers begint te spelen. Het is even stil todat Brooklyn voorzichtig opkijkt met tranen in haar ogen. "Omdat ik dacht... T toen met dat meisje... ik dacht d dat jullie me d daarom terug wouden brengen" fluistert ze haast maar iedereen in de kamer heeft het kunnen horen. Ik hoor Harry zuchten en de rest lijkt ook een beetje te ontspannen dat het niet de media was die haar zo heeft laten denken. "Dat zullen we toch nooit doen? We houden van je Brooklyn, en dat zal niet veranderen" zegt Louis en trekt haar vanaf zijn plek (op een stoel naast de bank) in een knuffel. Rustig wrijft Louis over haar rug terwijl zij haar hoofd in zijn shirt begraaft. Na een tijdje laten ze elkaar los en trekken Harry, Liam en Zayn haar in een mislukte groepsknuffel waardoor ze begint te lachen. Ze belanden op de grond terwijl Louis en ik toe staan te kijken. "Jullie zeiden dat jullie van me houden, maar houden jullie ook genoeg van me om van me af te gaan en me adem te laten halen?" vraagt ze en de jongens grinniken waarna ze van haar af gaan en Brooklyn omhoog helpen. "Ik ga wel een afspraak maken met de dokter om je te laten testen op astma, oke?" zeg ik en ze knikt. "Maar, waarom negeerde jullie me eigenlijk?" vraagt ze terwijl ze ons weer met een beetje verdriet aankijkt. "We wisten niet wat we moesten doen denk ik, en toen zijn we je denk ik vanzelf gaan negeren. We wisten niet hoe we je straf moesten geven omdat huisarest niet veel anders is dan elke dag nu al is" zegt harry terwijl hij aan zijn nek krabt. "Als we hadden geweten wat het met je zou doen, hadden we het niet gedaan. echt niet" zegt Liam en ze glimlacht. "Maar hoe kwam het dat je ineens zoveel nachtmerries had? Waar gaan ze eigenlijk over?" vraag ik en meteen verstijft ze. "I ik uhm... i ik wil er niet over praten" zegt ze terwijl ze naar de grond blijft kijken. De jongens en ik kijken elkaar even aan voordat Zayn een 'laat haar maar' gebaar maakt en wij knikken. "Ik ga dan even bellen voor die afspraak" zeg ik en daarmee verbreek ik de stilte.

(BROOKLYN POV.)

Toen Niall weg was om te bellen viel er een ongemakelijke stilte tussen ons. "anders chekken we eerst je buik en armen en dan ga je douchen?" stelt Harry voor en ik kijk hem fronsend aan. "Ik dacht dat jullie daarmee gestopt waren? Ik heb het nietmeer gedaan, echt niet" zeg ik en zie de jongens zuchten. "Ik wil het gewoon even chekken, oké? We hebben het net goed gemaakt, ik wil niet weer ruzie" zegt Harry terwijl de jongens naar een andere kamer lopen, waarschijnlijk omdat ze zich buiten dit gesprek willen houden. Harry pakt voorzichtig de onderkant van mijn shirt en kijkt me met een vragende blik aan. Ik zucht en geef toe door mijn armen naast me te laten vallen en Harry mijn shirt omhoog te laten tillen tot je mijn hele buik ziet. "Ze zijn al bijna weg getrokken, volgens mij helpt die litteken créme echt" zegt hij en nu kijk ik ook naar de nog maar ligt zichtbare littekens op mijn buik. Ik glimlach met de gedachtes dat er straks niks meer van te zien is. Hij trekt mijn shirt weer naar beneden en pakt voorzichtig mijn polzen. "ze zijn helemaal weg getrokken!" zegt hij enthousiast en kijkt me met een lach aan. "Ik ben trots op je, ik wist dat je het kon'' zegt Harry en geeft me een kus op mijn voorhoofd. Daarna loopt hij naar god weet waar en blijf ik alleen over op de bank. Ineens was alles weer goed, zouden ze dat doen zodat ik denk dat ze niet meer boos zijn of zijn ze dat ook echt nietmeer? Mischien hebben ze wel gewoon medelijde... ''Zayn?" vraag ik als hij langskomt en hij kijkt vragend om. "Je moet heel eerlijk antwoord geven oke?" zeg ik en hij gaat tegen over me zitten. "Shoot" zegt hij terwijl hij me nogsteeds vragend aankijkt. "Eerst waren jullie nog boos en negeerde jullie me, en nu is alles ineens goed. Het is toch wel echt goed he? jullie zijn nietmeer boos?" vraag ik en kijk hem onzeker aan. Hij grinnikt en ik kijk hem verward aan. "We waren allang nietmeer boos, nadat je je excuses had aangeboden al nietmeer. Maar zoals we al zeiden: het was een soort van je straf, ookal vonden we het moeilijk. Dus nee, we zijn nietmeer boos. Allang nietmeer" zegt hij met een lach en ik kijk met ook een glimlach. "Ik denk dat ik maar ga douchen" zeg ik en sta op om naar de badkamer te gaan. 

Ik weet het is een flut hoofdstuk, maar het is een soort bridge naar de rest van het verhaal en ik wou wat schrijven maar het werd dit Xd als je ideeën hebt wat er in het verhaal kan gebeuren zijn ze altijd welkom en blijf commenten en voten! Ik zit altijd te grijnzen bij lieve comments dus make me smile ;D

Love you all <3 

XX Britt