Secrets (one direction adoption fanfiction)

Hoofdstuk 13

(BROOKLYN)

"Nee je vinger moet een snaar naar boven" zegt niall die me al een half uur lang gitaar probeert te leren spelen. "Ja! Dat is de goeie! En nu weer terug naar de G!" zegt hij enthousiast waardoor ik moet lachen. "Niall ik kan dit niet! Het is lastig!" zeg ik met een fake pruil lip. "Ja je hebt gelijk, ik ben gewoon een pro waar niemand tegenop kan" zegt niall terwijl hij zijn gitaar terug zet. "Tuurlijk nialler, blijf dromen" zeg ik terwijl ik zijn kamer uitloop. Als ik op de gang loop kom ik Liam tegen. "Oh hey brooklyn, ik wou jullie net gaan halen! We hebben zo een meeting met simon dus we moeten gaan" zegt hij en ik kijk hem raar aan. "Wie is simon?" "Hij was onze coach tijdens de x factor en is de reden van ons succes" zegt hij en ik knik. Here we go again...

"dus jij bent brooklyn! Ik ben Simon" zegt een man met grijs haar en bruine ogen. Ik slik een keer nerveus. "J ja meneer" zeg ik terwijl ik dichter tegen harry aan ga staan die naast mij staat. "Het is goed, hij gaat je geen pijn doen" fluistert hij in mijn oor en ik kijk hem wanhopig aan. Harry ziet het en trekt me dicht tegen hem aan waardoor er een golf van veiligheid over me heen komt zetten. "Ga zitten, we moeten wat dingen bespreken" zegt hij en gebaart naar de stoelen terwijl hij zelf achter zijn bureau gaat zitten. We gaan allemaal zitten en ik blijf dicht bij harry zitten. "Dus Brooklyn, we hebben je wat tijd gegeven om aan de jongens te wennen en ik hoop dat je daar genoeg aan gehad hebt want we gaan de jongens over 1 maand op wereld tour sturen en aangezien jij hun dochter bent nu, moet je mee" zegt hij met een glimlach. ''WAT?!" schreeuwen ze allemaal waardoor ik schrik. "Een wereldtour over 1 maand" zegt simon rustig terwijl hij achterover leunt in zijn stoel. "DAT KAN JE NIET MAKEN!?" schreeuwt harry waardoor ik bang word. Zijn vel groene ogen zijn donker groen geworden en zijn kaken staan strak op elkaar. "Maak er niet zo'n drama van! Jullie houden ervan om op het podium te staan" zegt hij terwijl hij zijn pen op tafel legt. "We zijn net 3 maanden thuis van de vorige tour?! Wij willen ook tijd doorbrengen met onze familie en vrienden en onze vriendinnen?!" zegt zayn boos. Ik word bang, heel bang. De laatste keer dat ik iemand zo boos zag werd ik zonder genade in het ziekenhuis geslagen... Ik kijk geschrokken op als ik een klap hoor. Ik zie zayn boos met zijn vuist op het bureau slaan en ik duik achteruit in de stoel. Harry kijkt om naar me en meteen verzacht zijn blik. "Jongens" zegt hij met zijn vertrouwde stem en knikt naar mij als hij de aandacht heeft. Meteen lijken de jongens wat te kalmeren. "We hebben het hier nog over" zegt louis terwijl hij naar simon wijst die simpelweg zijn ogen rolt als antwoord. "Ga je mee Brooklyn? We gaan naar huis" zegt louis door geklemde kaken heen. Ik knik en slik om mijn tranen binnen te houden. Ik voel iemand zijn hand op mijn schouder leggen en uit schrik stap ik voorzichtig weg.

(HARRY'S POV.)

Toen Brooklyn wegstapte omdat ik mijn hand op haar schouder wilde leggen, knapte er iets in me. Waarom waren we ook zo stom om zo boos te worden met brooklyn erbij terwijl ze ons net vertrouwd?! Ik kijk naar de jongens en zie dat ze het hebben gezien en ook zij hebben hun ogen vol schuld staan. We lopen in stilte naar de auto en ook de rit naar huis was dodelijk stil. Als we thuis zijn gaat Brooklyn meteen naar haar kamer en ik zie de jongens haar met nog ergere schuld na kijken. "Waarom waren we ook zo dom om boos te worden met haar in dezelfde ruimte?" zegt louis terwijl hij zijn jas op de grond smijt en zichzelf op de bank laat vallen. "Ik weet het lou, ik weet het. Maar we moeten toch iets kunnen doen om  haar weer op haar gemak te stellen bij ons?"zegt liam terwijl hij met zijn handen over zijn gezicht wrijft. "Het moet! Ik wil haar echt niet weer zo bang hebben als in het begin" zegt niall terwijl hij zich hopeloos naast louis op de bank laat vallen. "het komt wel goed jongens, daar ben ik zeker van" zegt zayn vol vertrouwen maar ik kan aan zijn ogen zien, dat het pijn doet