Secrets (one direction adoption fanfiction)

hoofdstuk 20

(BROOKLYN POV.)

Ik zit in een van de stoelen in de zaal flappy birds te spelen op liam's mobiel wachtend tot de jongens eindelijk klaar zijn. Ik raak gefrustreerd omdat dat rot ding niet mee wil werken en sluit het spel maar af. "Brooklyn kom je? We gaan" hoor ik Niall vanaf het podium zeggen en ik kijk op en knik. Ik moest vandaag mee omdat ik beetje last heb van buikpijn en de jongens me in de gaten wouden houden, overdreven maar wel lief. Ik loop naar de jongens toe die al op me staan te wachten. "Hoe is het met je buikpijn?" vraagt Louis terwijl hij zijn arm over mijn schouder hangt en samen met de rest de arena uitloopt. Ik haal mijn schouders op terwijl ik een pluk van mijn haar achter mijn oor veeg. "Oh liam, ik heb je mobiel nog" zeg ik en geef hem terug. "En? heb je mijn high score verbeterd?" zegt hij grijnzend waardoor ik mijn ogen rol. "Die kleine bal vol veren is gewoon irritand" zeg ik waardoor ik hem hoor grinniken. Al snel zitten we in de auto en kijk ik verveeld uit het raam. "Brooklyn wat is er? Je bent de hele tijd zo afwezig" zegt zayn die toevallig naast me zit. "Niks! ik ben gewoon moe" zeg ik geiriteerd en zie zayn vanuit mijn ooghoeken niet begrijpend naar de andere jongens kijken. "Hoe kan je nou moe zijn als je gister om 8:00 naar bed bent gegaan" zegt Louis tegen harry maar toch heb ik het opgevangen. "ja joh, ga lekker roddelen" zeg ik tegen hem waardoor hij zijn wenkbrauwen optrekt. "Zo praat je niet tegen Louis" zegt liam streng tegen me. "Jahoor Daddy Direction in aantocht" zeg ik zacht maar ik zie dat liam het heeft gehoord. "Als je zo door gaat zit je zwaar in de problemen Brooklyn, ik waarschuw je" Zegt harry terwijl hij me dreigend aankijkt. Ik rol mijn ogen en hou mijn mond maar. Al snel zijn we terug thuis en ik loop meteen door naar mijn kamer. Ik weet niet wat het was maar ik was vandaag gewoon enorm chagerijnig en dan moet je niet met me in discussie gaan, simpel als dat.

(LOUIS POV.)

De jongens en ik zitten wat tv te kijken naar een of ander vaag programma waar ik niet echt veel aandacht aan besteed. Mijn gedachtes blijven bij brooklyn en haar rare gedrag. Waarom deed ze ineens zo? Mischien was het haar buikpijn en was ze daarom chagerijnig? "LOUIS" ik schrik op uit mijn gedachtes door zayn die mijn naam roept. Ik kijk verward op. "Waar ben je met je gedachtes man? we hebben je naam al een paar keer haast geschreeuwd" zegt hij. "Ik was aan het nadenken over brooklyn's gedrag. Waarom deed ze zo?" vraag ik en Harry wil net reageren als hij afgekapt word door een gil die maar van een persoon in dit huis kan komen.... Brooklyn