Missing Piece of Mine

Chapter 12

(Lance POV)

Nakakahilo na ang isang to, kanina pa paikot-ikot. nagsasayang lang ng energy nya.

"Umupo ka nga" reklamo ko skanya.

"Wala na bang ibang paraan para nakalabas dito?" tanong nya sakin.
Naghanap ako ng possible exits.  Sa buong cabin pero wala akong mahanap.
Ilang sandali bigla syang tumigil at napaupo nalang sa corner habang nagtatakip ng mukha nya. Pinagmasdan ko lang sya, mukhang umiiyak ata. Nilapitan ko sya to cornfirm it, umiiyak nga.
I just tapped her shoulders to comfort her.

"Tahan na..makakalabas din tayo dito.. hwag kang mag-alala" sabi ko.

"Ayokong mag-alala si Mama at si Kuya. Im sure magpapanic yun sila hindi pa naman ako nakapagtext na late man lang ako uuwi ngayon" paliwanag nya habang umiiyak. Hinayaan ko nalang syang umiyak hanggang makatulog na sya sa  lap ko.

(Jessie's POV)

Nakakainis namn si Raffie, iniwan  pa talaga ako. Akala nya siguro sya lang yung pagod. Iniwan nya pati bag nya para hindi halatang tumakas sya. Ang talino talaga! Buti nalang tapos na kami sa pagaayos ng stadium. 

"Magiisa kang uuwi?" tanong ni Vince sakin ng makasalubong ko sya sa lobby ng school

"Oo, nakauwi na si Raffie eh, ikaw?"

"I was looking for Lance dahil nandito pa ang kotse nya, i guess nakauwi na at iniwan lang yung kotse nya" paliwanag nya naman. "Ihahatid na kita" dagdag nya kaso hindi pa ako uuwi eh.

"Pupunta muna ako kina Raffie para ihatid tong bag nya." sagot ko nman

"Sige na sumabay kana, ihahatid nlaang kita, masyado ng late oh  wala kanang masasakyan nyan." sabi nya naman kaya pumayag na ako.

Pagdating ko sa bahay nila agaf akong pumasok at  nakita ko kaagad si Tita, kuya lloyd at si Lucy.

"o?ikaw lng?" tanong sakin ni Tita.

"Opo" agad kong sagot.

"Huh? Eh nasan si Raffie?"  tanong ni Kuya Lloyd.

"Hindi pa ba nakaka-uwi?" tanong ko rin pero umiiling lang sila. Naku lagot! Nasa school pa ba si Raffie?

"Chineck ko naman yung classroom at stadium wala namab si Raffie doon kaya inuei ko nalang tong bag nya" paliwanah ko then Kuya Lloyd tried to call her but nagring nga yung Phone nya dito sa loob ng bag nya.

Sunod-sunod na tanong na ang binitawan ni Tita sakin. Pero Hindi ko masagot-sagot kasi I  really don't know!

(Raffie's POV)

When I woke up umaga na pala, nakatulog talaga ako sa kalagayan namin kagabi? Haishh.. Tsaka ginawa ko pang unan yung lap nya.

Gigisingin ko sana si Lance kaso tulog na tulog pa sya. Pinagmasdan ko nalang yung mukha nya, hindi ko kasi to nagagawa kapag gising sya eh. Ang bait nya pala matulog? Sobrang amo ng mukha.  Ang haba pala ng pilik mata nya. ang tangos ng ilong, magdamag na kami dito Pero ang Bango nya   parang bagong ligo, tinitigan ko lng sya habang natutulog ng biglang bumukas ang kaliwang mata nya. Agad akong umiwas ng tingin.

"bakit?" tanong nya.

"Tinitignan ko lang kung gising kana, gising ka na nga" sabi ko at agad tumayo at nag stretching.

Sumilip ako sa bintana at may nakita akong maintenance na naglilinis malapit sa building.

"May tao na" sabi ko sakanya at agad naman syang tumayo at sinilip din sa bintana yung nakikita ko.

"SAKLOLO!! MAY TAO DITO!! PAKI BUKSAN NAMAN PO!"  paulit ulit na sigaw ko at agad nya namang narinig to kaya agad nyang binuksan ang pinto para samin.

Bago kami umuwi dumaan muna kami sa stadium para icheck kung tapos naba lahat, mukhang okay naman at wala nang problema, hinanap ko rin yung bag ko kaso wala na sa classroom. Ilang sandali dumating nadin si Lance, akala ko dumiretso na sya sa paguwi, sinundan nya pala ako dito.

"ahmm Lance, pahiram naman ng pera oh, pamasahe lang pauwi" sabi ko sakanya.

"Sumama ka nalang sakin" sabi nya kaya sinundan ko sya papuntang parking lot.

"Hindi mo naman ako kailangang ihatid eh" sabi ko.

"At ano ang sasabihin mo sa magulang mo kung bakit hindi ka nakauwi kagabi? Huh? Ihahatid na kita" sabi nya kaya sumakay nalang din ako.

Pagdating namin sa bahay nasa labas  na ang kotse in Tita Jean at ni Adrian mukhang nag-alala na sakin. 

"Raffie, hinahanap ka na ng Mama mo" sabi ni Adrian kaya dumiretso muna ako sa loob, sinama ko rin si Lance.

"Raffie, Anak! " sabi ni mama na umiiyak.

Niyakap niya ako ng sobrang higpit napa-iyak nadin ako sobra at nagexplain ako tungkol sa nangyari. Nagpasalamat din si Mama kay Lance.

"Raffie, kala ko kung anu na nangyari Sayo" sabi ni Jessie na nakasuot parin ng uniform nya.

"Yatz. nag-alala talaga kami ng sobra sayo" sabi naman ni Adrian.

"Anu ba kayo?Hindi na baby yan" bara ni Dino samin kaya bigla syang binatukan ng Mommy nya.

Umuwi nalang sila ni Adrian at ng Mommy ni Jessie, pinagluto naman kami ni Mama ng masarap ng breakfast.

"Ma? Nasaan nga pala si Kuya.?" tanong ko.

"Ayun, magfafile na sana ng missing report, kaso tinawagan kong nandito ka na kaya hunatid nya muna si Lucy sa bahay nila. Alam mo bang alalang alala si Ate Lucy mo sayo?"  sabi ni mama.

"Tatawagan ko nalang sya mamaya at sasabihing okay na ako." sabi ko naman kay mama.

"Lucy Gutierrez?" banggit ni Lance.

"Oo yung sikat na singer at actress? Boyfriend nya kasi ang kuya ko" paliwanag ko sakanya "Secret lang natin to ha?" dagdag ko and he just nod habang kumakain.

Mataoos mag breakfast hinatid ko na sya sa labas oara makauwi na.

"Thank you talaga huh" sabi ko sakanya.

"Susunduin kita dito ng 5:30 mamaya" sabi nya then agad agad naman akong tumango without realizing kung anong sinabi nya bago sya umalis. 

What? 5:30? Seriously? Mamaya?