Missing Piece of Mine

Chapter 22

(Raffie's POV)

Binalewala ko sya at nagpatuloy nalang sa pagkain. Haishh!! kalaban ko talaga ang alak! Hindi na talaga ako iinom! 

"Oh ano? ininom mo ba yung hangover juice na iniwan ko sa kwarto mo?" tanong ni Sophie sakanya then he just nod. 

"Did you sleep well?" tanong nya sakin. 

"Oo" tipid kong sagot sakanya. 

"Kukuha pa ako ng pagkain, stay here ha" sabi naman ni Sophie at agad umalis. pipigilan ko pa sana sya kaso huli na.  I can't stay with him alone like this, napaka-uncomfortable.

"Ahhm.. Raff?" sabi nya, ayan na nagsimula na sya, nagsimula nang manindig yung balahibo ko. 

"About last night, ahmmm.."

"Okay lang yun! kakalimutan ko rin yun! hahaha" sabi ko't tumawa pa talaga, ininom ko nalang yung juice sa sobrang nerbyos. 

"I am serious about it" dagdag nyang sabi kaya bigla akong napaubo habang iniinom yung juice. Ano ba naman to! I feel very uncomfortable. Bakit nya pa ba dapat  banggitin yun? Agad kong hinubad yung bracelet,  i feel a bit burdened matapos malaman ang worth nito. 

  "I think I don't deserve to receive something like that"  sabi ko sakanya at agad tong inabot sakanya. 

"You think so?" tanong nya kaya tumango lang ako.  "Then I think I have to throw it" sabi nya bago nya pa to tuluyang itapon agad ko naman tong binawi. 

"Anong gagawin mo? itatapon mo to?" natataranta kong tanong. 

"Yeah, I can't keep that either. I already gave that to you at hindi ako yung tipong babawiin kung ano man yung binibigay ko. " sabi nya.

"Madali lang talaga para sayo na sabihin yan noh?" inis na inis kong tanong, di nagtagal dumating nadin si Sophie. 

"Oh? what's with the air?" sabi nya at pinuwesto na yung foods sa mesa.  "Alam nyo, biglang uminit eh, bat hindi kaya natin palamigin? noh?" sabi ni Sophie at umalis naman ulit, kinain ko nalang yung dala nyang cookies. Ilang sandali bigla nalang ako nakaramdam ng malamig na tubig sa balat. It was Sophie na naglalaro ng water gun. 

"Sophie stop it!" inis na inis na sabi ni Lance at sinubukang agawin kay sophie yung water gun but they ended up splashing water to each other. Imbis na mainis ako ng dahil sa nangyari kanina lang bigla nalang akong natatawa. Ilang sandali lumingon sa side ko si Lance.

" Akala mo exempted ka?" sabi nya at unti-unti syang lumapit sakin.

"Teka! ayoko! hwag!" pagmamakaawa ko pero bigla nya akong binuhat. "HWAAGG!!!" sigaw ko pero hinagis nya agad ako sa pool. Tawa ng tawa nalang si Sophie at tinulak din si Lance sa pool.  I can't even imagine na college students ba talaga kami sa kabaliwan na ginagawa namin ngayon? Inenjoy ko nalang yung moment.

Ilang sandali nakaramdam ako ng pagod habang naghahabulan kami sa pool, kaya nagpahinga muna ako sa gilid.  While Lance and Sophie ay nagkukulitan parin.  Habang pinapanood sila bigla nalang akong nanlamig ng pumalo ang malakas na hangin, di nagtagal may nag-abot ng tuwalya mula sa likod ko. 

"Thank you" sabi ko at agad akong nagpunas, pero pinagtataka ko lang sino ang nagbigay sakin neto? kaya napalingon ako and it was Jessie. 

"Hi?" sabi nya with a bit hesitant voice. 

" You're here" sabi ko naman at agad tumayo tapos bigla nya akong niyakap.

"Raff! I'm sorry talaga! Hindi ko agad sinabi sayo yung tungkol kay Adrian" sabi nya.

"Bat ka magsosorry? Ginawa mo lang naman ang sa tingin mo ang tama" paliwanag ko.  Ako naman talaga ang may kasalanan, she's just concerned. 

"Pero mali parin yung ginawa ko" sabi nya kaya agad kong syang binatukan. 

"Anu ka ba! tanggap ko na okay? hindi mo na kailangan mag-alala, okay lang ako." sabi ko sakanya. 

"Mukhang okay ka na nga, may lakas ka nang mambatok eh" pagbibiro nya at biglang napatawa. 

Di nagtagal napagpasyahan naming umuwi na. 

"Sophie, salamat pala sa mga damit, nag-abala ka pa" sabi ko bago aalis. 

"Raff, no need to worry" sabi nya.

"Are you sure kaya nyong magcommute?" tanong ni Lance. 

"Okay nga lang, tsaka kasama ko naman si Jessie" sagot ko then he glared at me. 

"Sabi mo eh" tipid nyang sagot at agad umakyat sa kwarto nya. 

"Haisshh!! tinotopak na naman si kamahalan" pagpaparinig ni Jessie sakanya.

Pagdating ko sa bahay wala parin si Kuya Lloyd, nasa trabaho siguro, nagiintern kasi sya sa isang hospital university, nabanggit ko bang Doctor sya? Gusto nya kasi maging surgeon.

Habang nililigpit ko yung sinampay namin, biglang tumawag si Mama para magvideo call.

"Buti naman at sinagot mo na, kagabi pa kita tinatawagan" sabi ni mama. 

"SOrry ma, may Ginawa lang ako. 

"Ganun ba, mahalaga siguro yun, gusto lang naman kita kumustahin, yung kuya mo nakauwi na ba?" tanong nya. 

"Maya-maya siguro dadating nayun" sagot ko naman. 

"Baka matatagalan siguro ako sa pag-uwi, overload kasi talaga ang trabaho dito" paliwanag ni Mama. 

"Ma, okay lang, hwag mo na kami alalahanin ni Kuya, tsaka diba matagal mo na gustong bumalik sa office? just take this opportunity" paliwanag ko naman. 

"Ganun ba sa tingin mo?" tanong nya so I just nod. 

"Well, siguro tama ka, oo nga pala, kailangan ko nang bumalik sa trabaho, take care of yourself huh" sabi nya bago tinapos yung video call.

Matapos kong gawin lahat ng gawaing bahay iniisip ko parin yung mga sinabi ni Lance, It's really bothering me. Dapat bang iwasan ko na sya? pero but ko naman gagawiin yun? wala naman syang kasalanan ah. Haishh!! sumasakit lang ang ulo ko sa kakaisip.