Το παρελθόν μπροστα τους

Κεφάλαιο 7

Όλο το βράδυ χόρευαν κι οι δυο στους ρυθμούς της μουσικής που έβαζε το μαγαζί. Τα βλέμματα τους συνεχώς συναντιοντουσαν και τις περισσότερες φορές παγωναν κι έμειναν εκεί για λιγα δευτερόλεπτα να κοιτάνε ο ένας τον άλλον.
Η ώρα πήγε 3. Η Μαρία με την Αλεξία σηκώθηκαν να φύγουν. Καθώς πήγαιναν προς την έξοδο,έπεσαν πάνω στο Νικο που γυρνούσε από την τουαλέτα.
-Νικος:Θα περιμένω τηλέφωνο σου.
-Μαρια:Αν βρω χρόνο,σου είπα ότι θα σε πάρω!λέει και παίρνει την Αλεξία και φεύγουν.
-Αλεξια:Γιατί του μίλησες ετσι;
-Μαρια:Γιατί δεν ξέρω αν θα το αντέξω να βγω μαζί του. Δεν τον έχω ξεχάσει ακόμη,Αλεξία και δεν μπορώ να βγω μαζί του σαν να είμαστε δύο απλοί φίλοι.
-Αλεξια:Έχουν περάσει τόσα χρόνια,το θες ακόμη. Το βλέπεις ξανά,σου προτείνει να βγείτε και απλά το παίζεις ότι και καλά δε θέλεις. Δηλαδή προτιμάς να μη βρεθείτε καθολου;
-Μαρία:Θα τον πάρω όταν κι άμα νιώσω Εγώ έτοιμη!της λέει κι η Αλεξία την αγκαλιάζει.
   Το πρωί,ο Νίκος όταν ξύπνησε,ειδε ότι η Γιώτα κοιμόταν και πήγε πήρε τη φωτογραφία που είχε με εκείνη. "Χάρηκα τόσο πολύ που σε ειδα"σκέφτηκε την ώρα που άνοιξε τα μάτια της η Γιώτα.
  -Γιωτα:Καλημέρα μωρό μου.
  -Νικος:Καλημέρα!της λέει,αφήνει τη φωτογραφία και πηγαίνει να τη φιλήσει.
  -Γιώτα:Χθες περάσαμε πολύ Ωραία!
  -Νικος:Σου αρεσε; χαιρομαι! Σήμερα τι θες να κανουμε;
  -Γιωτα:Δεν ξέρω,Ο,τι θες εσυ!
  Η Μαρία όταν ξύπνησε το πρωί,το πρώτο πράγμα που της ήρθε στο μυαλό ήταν εκείνος. Κοίταξε κατευθείαν το χέρι της στο σημείο που της είχε γράψει τον αριθμο του. "Θέλω τόσο πολύ να σε δω", "Θέλω τόσο να βγούμε,αλλά δεν αν θα τα καταφέρω να σε πάρω"σκέφτηκε,όταν χτύπησε το κινητό της.
-Αλεξια:Καλημέρα! Πώς εισαι;
-Μαρια:Καλά ειμαι ,Αλεξία μου. Εσυ;
-Αλεξια:Καλά κι εγώ. Τι λες; πάμε για εναν καφε;
-Μαρια:Μόλις τώρα ξύπνησα. Αν είναι σε κανένα μισάωρο πάμε.
-Αλεξια:Οκ. Γιατί θέλω να μιλήσουμε για τα χθεσινά. Δεν προλάβαμε να μου πεις με λεπτομέρειες τι έγινε. Ετοιμάζομαι και σε μισή ώρα στο γνωστό καφέ!της λέει και το κλείνουν.