Το παρελθόν μπροστα τους

Κεφάλαιο 59

Μετά από την επίσκεψη στον γιατρό,αποφάσισαν να πάνε μία βόλτα στην παραλία και μετά να πηγαίνανε να φάνε κάτι.

    Εκεί που έκαναν βόλτες,βλέπουν ξαφνικά μπροστά τους τον Νίκο. Η Μαρία ταράζεται,αλλά προσπαθεί να μην το δείξει στον Γιώργο.

 -Γιώργος:Εεεε δεν το πιστεύω!

 -Μαρία:Τι έγινε?τον ρωτάει,κάνοντας την ανήξερη.

 -Γιώργος:Μάλλον αυτό το μέρος δεν είναι για εμάς!της λέει δείχνοντάς της τον Νίκο.

 -Μαρία:Θέλεις να φύγουμε?Να πάμε κάπου αλλού?του λέει την ώρα που δίπλα στον Νίκο,βλέπουν να εμφανίζεται μία κοπέλα,η οποία τον αγκαλιάζει και τον φιλάει.

 -Γιώργος:Μήπως εσύ θέλεις να φύγουμε,Μαράκι μου μετά από αυτό?

 -Μαρία:Εεεε?Όχι,γιατί να φύγουμε? Λογικό είναι να έχει προχωρήσει το παιδί τη ζωή του,έχουν περάσει τόσα χρόνια.Αγάπησε και προχώρησε.Πάμε να τη γνωρίσουμε κι όλας!του λέει,ενώ ένα δάκρυ κυλάει εκείνη τη στιγμή από τα μάτια της.

 -Γιώργος:Είσαι σίγουρη?

 -Μαρία:Ναι!του λέει εκείνη με κατεβασμένο το κεφάλι.

 -Γιώργος:Σε παρακαλώ,θέλω να δω τη σιγουριά στο βλέμμα σου!της λέει και το αναζητεί.

 -Μαρία:Γιώργο,πάμε σε παρακαλώ να τον χαιρετήσουμε.

 -Γιώργος:Μάλιστα. Άφησέ το καλύτερα,Μαρία. Ούτε να το πεις δεν μπορείς. Ας πάμε καλύτερα στους γονείς σου να τους πούμε τα ευχάριστα και μετά έχουμε να πούμε πολλά οι δυο μας.

 -Μαρία:Γιώργο,τι εννοείς?

 -Γιώργος:Θα καταλάβεις ύστερα.Έλα τώρα πάμε,πριν μας δει και έρθει επειδή λυπάμαι,αλλά αν γίνει αυτό,μετά δεν μπορώ να κάνω κάτι για να σε βγάλω από αυτή τη δύσκολη θέση.

    Στο δρόμο για το σπίτι των γονιών της Μαρίας δεν αντάλλαξαν κουβέντα.

 Μόλις έφτασαν εκεί,τους ανακοίνωσαν τα ευχάριστα νέα κι όλοι ήταν ευτυχισμένοι,εκτός από τη Μαρία που δεν μπορούσε να βγάλει στιγμή από το μυαλό της τη σκηνή του φιλιού ανάμεσα στον Νίκο και στην κοπέλα του. "Λάθος θα κάναμε","Κάποιος άλλος θα ήταν","Θα τον μπερδέψαμε"σκεφτόταν για να κάνει τον εαυτό της να τα πιστέψει όλα αυτά.

  Ο Γιώργος προσπαθούσε να δείχνει χαρούμενος μπροστά σε όλους κι όταν έφυγαν και πήγανε στο σπίτι τους,τότε άρχισε να λέει αυτά που ήθελε.

  -Γιώργος:Απλά θέλω να μου πεις γιατί με παντρεύτηκες ενώ δεν τον έχεις ξεχάσει?ρώτησε τη Μαρία,η οποία κοιτώντας τον στα μάτια,λυποθύμησε.