Το παρελθόν μπροστα τους

Κεφάλαιο 37

Ο Νίκος κατάφερε να μπει τελικά κρυφά στο δωμάτιο της Μαρίας. Ήταν γεμάτη με σωληνάκια.
-Νίκος:Δεν μπορεί! Αν δε σε άφηνα να φύγεις,δε θα παθαινες τίποτα. Ίσως να μαλώναμε,να στεναχωριομουν,να στεναχωριοσουν,αλλα τουλάχιστον δε θα κατέληγες εδω να είσαι έτοιμη......! Ούτε να το πω δεν μπορώ. Ελπίζω να πάνε όλα καλά,αγάπη μου και να ξυπνήσεις γρήγορα ακόμη κι αν συνεχίσεις να με βρίζεις. Αρκεί αυτά τα πανέμορφα ματάκια σου να με κοιτάνε,με όποιον τρόπο,είτε με αγάπη,είτε με μίσος!της λέει και τη φιλάει. Όταν βγαίνει έξω και πάει να φύγει,βλέπει από μακριά τους συγγενείς της Μαρίας να μιλάνε με το γιατρό. Πλησιάζει για να κρυφακούσει τα νέα.
-Γιατρος:Λυπάμαι,αλλα το παιδι δεν τα κατάφερε. Το αμάξι τη χτύπησε πολύ άσχημα στην κοιλιά και δεν καταφέραμε να σώσουμε το παιδι.
-Γιώργος:Δεν το πιστεύω! Όχι! Το παιδί,το παιδί μας πάει!λέει και κάθεται προσπαθώντας να το συνειδητοποιήσει.
-Γιατρος:Λυπάμαι,πραγματικά. Από εδώ και πέρα προσπαθούμε για τη Μαρία.
-Γιώργος:Σας παρακαλώ,κάντε ο,τι μπορείτε. Δεν μπορώ να χάσω κι αυτήν.
-Γιατρος:Θα κάνω ο,τι μπορώ. Λυπάμαι και πάλι!λέει και φεύγει,όπως κι ο Νίκος.
Ο Νίκος καθώς περπατούσε στο δρόμο σκεφτόταν.
"Έχασε το παιδι. Δε γίνεται αυτό. Θα μου το χτυπάει μια ζωή. Εξαιτίας μου έχασε το παιδι. Εγώ φταίω. Την αγαπάω και τώρα δε θα θέλει Ούτε να την πλησιάσω,αλλα τουλάχιστον δε θα παντρευτεί τον άλλον τώρα αφου δεν έχει μέσα της το παιδι του"
Τελος σκέψεων
Ο Γιώργος,αφού κατάφερε να συνέλθει λίγο,πήγε στο δωμάτιο της Μαρίας. Την κοιτούσε και σκεφτόταν πως θα της το πει. Φοβόταν την αντίδραση της.
Μετά από 2 μέρες
Η Μαρία ξύπνησα και το πρώτο άτομο που αντίκρισε ηταν Ο Γιώργος.
-Γιώργος:Αγάπη μου,πάλι καλά που ξύπνησες!της λέει και την πλησιάζει.
-Μαρία:Γιώργο,το παιδι; είναι καλα;το ρωτάει και τον κοιτάει περιμένοντας απάντηση.