5.Ay çok korktum❄

141K 6K 917
                                        

Emeğe saygı için okuduktan sonra oy vermeyi ve yorum yapmayı unutmayın lütfen.

Emeğe saygı için okuduktan sonra oy vermeyi ve yorum yapmayı unutmayın lütfen

Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.

Nisa Ersoy;

''Neden arıyorsun ki beni gitmemi istemiyor muydun? Ne güzel işte gidip evde kaçtı derdin.'' dedim buz gibi soğuk bir ses tonuyla.

''Ben sabahtan beri seni arıyorum! Telefonun yok mu senin?!''

''Yok.'' dedim kafamı iki yana sallayarak.

''Yirmi bir yaşında birinin nasıl telefonu olmaz?'' diye söylendi kendi kendine.

''Beni neden arıyorsun yoksa endişelendin mi?'' diye sordum alayla.

''Senin için endişelenmek mi komik olma lütfen.'' dedi kafasını iki yana sallayarak.

''Seni aramamın nedeni şimdi sen böyle kaybolsaydın ortalıktan babam beni suçlayacaktı kızı sen kaçırdın diye. Bu yüzden eve gidiyoruz eğer kaçmak gibi bir fikrin varsa bunu babama söyle ve öyle git.'' dedi kolumdan tutarak. İtiraz etmedim çünkü artık gece olmuştu ve benim gidecek başka bir yerim yoktu.

Eve geldiğimizde Ufuk salona geçince bende hemen odaya çıkıp banyoya girdim duş aldıktan sonra pijamalarımı giyip yatağa yatmıştım. Ufuk odaya girip duş aldıktan sonra yanıma yattığında öfkeyle ona baktım.

''Senden nefret ediyorum.'' dediğimde kapatmış olduğu gözlerini açıp bana baktı.

''Bende senden nefret ediyorum duygularımız karşılıklı.'' dedi tekrar gözlerini kapatarak.

Ufuk'a arkamı döndüm ve sıkıca gözlerimi kapattım.

''Bana âşık olacaksın.'' dedim kısık bir sesle ''Ve o zaman tüm bu yaptığın her şey için pişman olacaksın. Benim bir suçum yokken her şeyde beni suçlayamazsın bu hiç adil değil!''

❄❄❄

Tam üç hafta geçmişti o olayın üzerinden ve ben Ufuk'la tek kelime dahi etmiyordum. Salih amca yurt dışından iki gün önce dönmüştü Hülya hanımsa işleri halletmek için birkaç hafta daha kalacaktı Fransa'da.

Sofrada oturmuş sessizce yemeğimizi yerken Salih amca sessizliği bozarak konuşmaya başladı.

''Nisa kızım ellerine sağlık kaç zamandır yemekleri sen hazırlıyormuşsun gerçekten annenin söylediği kadar iyi yemek yapıyormuşsun.'' dediğinde Ufuk elindeki kaşığı masaya düşürünce gözlerimi kısarak ona baktım.

''Biliyor musun baba Ufuk'ta yemeklerimi çok beğeniyor hatta artık öğlen bile dışarıda yemek yemiyor eve geliyor.'' dediğimde Çağrı gülmemek için dudaklarını birbirine bastırdı. Salih amcaya artık baba diyordum çünkü kendisine baba dememi istiyordu. Bana karşı kendi babamdan bile daha iyi davranıyordu bu adam onu nasıl kırabilirdim ki?

İzaleBağımlısı olacağınız hikayeler. Şimdi keşfedin