Cryptic Oracle

Chapter 3

"Stay with me" he said while looking at me intently.

"I will" I said as I wrapped my arms around his neck

Pinalibutan kami ng gigantic robots pero hindi pa sila gumagalaw. Ang galing ng pagkakagawa, well, what do you expect, genius ang gumawa sa kanila.

Gawa sa metal ang mga robots no 'to. Ang kakapal ng mga metal na nakapalibot sa sarili nila. Sa unang tingin pa lang ay alam mo nang mahirap itong patumbahin kapag totoo sila, good thing they are just holograms.

Sa kanang braso nila ay mayroong lasers na isang tama lang sa'yo ay siguradong magdadala ng butas sa katawan mo.

On their left arm, are bazookas that contain hundreds of bullets I think. Sa mga paa nila ay mayroong steering wheel which is moving very fast.

"Just hit them, mawawala lang yan sila. Remember, hwag kayong magpapatama dahil maaaring katapusan niyo na." Umalingawngaw ang boses ni Doc sa dome.

Doc is using microphone which is connected to the parts of the dome to communicate with the persons who's inside of it.

Hinayaang sumugod ni Vaughn ang mga hologramic robots.

"You ready babe?" Tumango lang ako dahil hindi ako makapagsalita. "Hold on tight" he said as he started to cut those robots by Winged Labyrinth. There are five robots in total.

Kapag natatamaan sila they turn into pixels pero mayroon namang mabubuo ulit.

It's raining. Not by water but bullets. Pinapaulanan kami ng bala pero parang wala lang ito kay Vaughn. Naiilagan niya ito. Vaugh can fly, literally fly when someone's void is in his hands. Kahit kaninong void pa yan, makakalipad siya.

Void is the will of the heart and the perception of someone to his life. If you are strong, then your void will be strong also as you are and vice versa.

My void is called Winged Labyrinth.

Void is the wish itself; your wish. Different voids can be obtained from different people. Each of us has a void. But only one man can extract those from us.

And that's him. The man I am with right now. The man I fell in love with.

My arms that were wrapped around his neck tightened when I saw the gigantic robot's hand coming to us to throw a powerful punch. But then Vaughn just jumped two meters away from the ground as he tightened his hold on my waist and slash Winged Labyrinth to the neck of the robot. Seconds after that, it converts into a useless pixels and vanished in to the thin air.

Akala ko may susunod pa ngunit bigla nalang nawala ang mga holograms at ang silver layer na nakapalibot sa field kaya tumigil narin kami.

We heard a round of applause galing sa mga kasama namin. Gusto ko sana silang puntahan ngunit nanghihina ako dahil hawak parin ni Vaughn ang Winged Labyrinth.

Kapag hindi pa nasasauli sa'yo ang void mo, hindi ka makakatayo nang walang sumusuporta sa iyo, o minsan hindi ka makagalaw. Unless ikaw mismo ang gagamit sa void mo.

"Racle okay ka lang ba? Babe?" Tanong ni Vaughn. Bakas ang pag-aalala sa mukha niya.

Tumango ako "V-v. v-void" sabi ko na parang may bara sa lalamunan. Hindi rin ako nakakahinga ng maayos.

"Okay"

Pinaharap ako ni Vaughn sa kanya. Pinilit kong tumayo and then nung nakatayo na ako ng maayos, he step back. Kailangang malayo siya sa akin kapag ibinabalik niya ang void ko, masyadong powerful ang Winged Labyrinth, and if it was handed on to me in a close distance, my body can't take the powerful shock at baka madamage ito.

Pinilit kong hindi matumba habang naglalakad palayo si Vaughn, but my knees wobbled, mag co-collapse na sana ang mga binti ko ngunit may mga brasong sumalo sa akin at inalalayan akong tumayo.

"Easy X15, are you okay miss?" may pag-aalala ngunit nakangiting sambit sa akin ni Leib.

Tumango ako. "H-hel, help m-m-me"

"Sure" Kinindatan niya ako at pumwesto sa likod ko. Ipinulupot niya ang braso niya sa tiyan ko at hinawakan ko naman ang kamay niya, feeling ko talaga mawawalan na ako ng lakas.

May narinig pa akong "Kinikilig ako be!" galing sa mga kasamahan ko nung ipinulupot ni Leib ang braso niya sa akin.

Sinenyasan ko si Vaughn na nakakunot ang noo na tila kanina pa naghihintay na simulan na. He lifted his right hand na may hawak ng void. Agad naglabas ng nakakasilaw na liwanag ang dibdib ko Unti unting pumapasok sa dibdib ko ang void at nawawala ang sakit na nararamdaman ko.

Nabigla siguro ang katawan ko kaya natumba ako. Mabuti nalang at nasa likod ko si Leib para suportahan ako. Si Vaughn naman ay tumatakbong lumapit sa akin

"Babe, okay ka lang?" tanong ni Vaughn.

"Okay lang ako, nabigla lang siguro" sagot ko. Humarap ako kay Leib na nagdadalawang isip na ialis ang kamay niya sa bewang ko.

"Leib okay lang ako" sabi ko sa kanya at pilit tinatanggal ang braso niya

"You sure?" tanong niya ulit. Hay nako! Ang kulit!

"Huy! Okay lang nga daw siya." Sabat ni Vaughn at siya na ang kumuha ng kamay ni Leib sa bewang ko.

Nanghihina ako kaya natumba ako at for the third time nandyan si Leib para alalayan ako. Pero hindi simpleng alalay ang ginawa niya. Kinarga niya ako sa braso niya in bridal style. Nagulat ako at pati narin ang mga kasamahan namin.

"Leib, ano ba! Ibaba mo ko!" saway ko sa kanya.

"Napabuntong-hininga siya "Two minutes okay, baka pag ibinaba kita matumba ka na naman" Sabi niya nang may pinalidad sa tono at wala na akong nagawa.

Tinignan ko si Vaughn at halatang naiinis sa mga nangyayari.

"Good job, X11 and X15. Job well done." Napatingin kaming lahat sa kinaroroonan ni Doc. "Akala ko matatalo na kayo ng mga robots ko"

"That's not going to happen Doc." Sabat sa kanya ni Vaughn.

"Yea, napansin kong mas naging mabilis ang reflexes mo ngayon X11. And X15..." bumaling sa akin si Doc.

"Mas lumakas ka ngayon." Naging proud naman ako sa sinabi niya.

"Naman Doc, nagawa niya ngang sirain ang roof ng dome eh" Pagmamalaki ni Leib. Nahihiya na talaga ako sa posisyon namin.

"Oo nga, hindi ko nga ine-expect yun eh" Sabat naman ni Gavin.

"Well ang hindi ko ine-expect ay yung pagkatalo ng aking mga brand new robots. Ang aking pinakamamahal na Endlaves" Ah, so Endlaves pala ang pangalan ng mga robots na iyon

"Ang laking grudge naman ng pinapasan niyo Doc" ani Altera.

Tumawa nalang si Doc. Ibinaba naman ako ni Leib sa pagkakabuhat niya. Nagkuwentuhan ang tropa, tinanong ko sila kung hindi ba sila magpapractice pero sinabi nilang tapos na daw sila. Kasabay ng pagpa-practice namin ni Vaughn sa loob ay ang pagpa-practice din nila. Maaga lang daw natapos ang practice nila kaya nasubaybayan pa nila ang nangyayari samin sa loob ng dome.

Biglang tumunong ang cellphone ni Vaughn.

"What?!" sigaw niya.

"Where are you? Are you okay? Do not let him hurt you, okay? I'll be there."

Agad niyang ibinaba ang phone at pumunta kay Doc.

"Doc I need your help. My girlfriend......."

A/N: Hala! Si fafa Vaughn may girlfriend na. Alam na dis. Kaya pala umiilag si girl. Huhuhu. Fighting Racle!

Anong team kayo? #TeamVaughn or #TeamLeib ???