Love From A Gangster [Completed]

Kabanata Twenty-six- Last Day

Kabanata Twenty-six- Last Day

Sports Fest, Day Five. Last Day.

Nawalan ako ng gana sa Sports Fest na ito. Pero hindi ko yun, pinakita sa kanila.

Tuwing nasa harap nila ako ngumingiti ako na parang shunga. Last day naman na ng Sports Fest. I have to leave tomorrow.

Agad agad, yun ang sched ng flight ko papunta sa states.

Napaluha na lang ako habang binabasa ko ang laman.

"Tatapusin ko po muna ang Sports Fest." Sabi ko kila Mama at tumango naman sila at niyakap ako.

"You don't have to leave anak."

"Pero, that's my dream." Sabi ko.

Naka pasok ako sa Med School sa America. That's my dream school.

•~•
Congratulations Miss Alexandra Alexis Bernardo! You've passed our entrance exam! We hope to see you in our school after a week. This is a good opportunity, we are hoping you to consider it...

-America's Best Med School
•~•

Yan ang naka lagay dun sa message. Yung unang paragraph lang ang binasa ko.

I have to spend there five months then, be back here in the Philippines, after finishing my senior highschool years dito sa Pilipinas kailangan ko bumalik sa kanila para mag college.

"Anak, paano ang mga kaibigan mo? Si Kuya mo?" Lalo akong napaiyak sa sinabi ni Mama.

"Ma, maiintindihan naman nila di ba?" Tanong ko.

"Oo, pero...-"

"Ma, ito na yun eh. Opportunity ko na toh eh." It's a battle between my dream and my friends.

"Ano? Tatangapin mo ba?" Tanong ni Papa.

Tumango ako at unakyat na ng kwarto. I cried my heart out overnight.

Last game na ng basketball at after nito ay uuwi na ako. Kailangan ko agad pumunta ng airport dahil na-move daw ang flight ko.

Maganda ang mga laro ni Xander tuwing nanunuod ako. Hindi ko alam kung bakit.

Baka nga sya ang maging MVP ngayong year eh.

Tapos napapansin ko din sa kanya na wala na akong nabalitaan na mga ka-flings nya simula nung maging pretend girlfriend nya ako.

In short period of time, alam kong na-attach ako sa kanya. Lahat ng pag protekta nya sa akin, yung mga gesture nya at yung ngiti nyang nakaka pag palambot ng puso-minsan lang sya ngumiti eh. Di ko man aminin alam ko naman na iba ang pakiki tungo nya sa akin. Di naman ako sobrang manhid eh.

Hindi nga ba? Hindi naman siguro di ba?

Hayy. Ma-mimiss ko sya.

Lahat ng mga ginagawa nya. Kahit sabihin na five months lang yun, alam ko na maraming pwedeng mangyari. Pag balik ko kasi dito, grade 11 na kami-which is Senior Highschool.

Walang nakaka alam ng pag alis ko-kahit si Kuya at Erice. Sana mapatawad nila ako sa gagawin ko. Di ko alam kung anong mangyayari pero, sana...mapatawad pa nila ako.

"And our years MVP! ALEXANDER NATHANIEL PADILLA!" Nagulat ako sa narinig ko. Tapos na pala ang laro, di ko namalayan. (-_-)

Ugh! Wag mo na muna isipin yun Alex ok?