Μια ιστοριούλα για τον Ντέιβιντ, για να δούμε λίγο τον χαρακτήρα του. Τίποτα το ιδιαίτερο ή κάτι που βοηθάει στην πλοκή της ιστορίας, γενικά είναι εκτός ιστορίας και λίγο πριν έρθει η Κάθριν.
Θα είναι σε 2 part και θα εξιστορεί ένα συμβάν στην οικία Κάρσκεϊλ με πρωταγωνιστή τον Ντέιβιντ.
Enjoy!
-----------------------
Την επόμενη μέρα, την ίδια περίπου ώρα, έτρεξε προς το αστεροσκοπείο. Δεν βρήκε κανέναν να τον περιμένει. "Μπορεί να μην έχει έρθει ακόμα" σκέφτηκε και έκατσε εκεί όλο το βράδυ κοιτάζοντας τον ουρανό. Τα αστέρια ήταν τόσο φωτεινά που έμοιαζαν με τον αντικατοπτρισμό των κεριών στην λίμνη και τρεμόπαιζαν κάτω από την ζέστη. Δεν θυμόταν πόσο περίμενε μέχρι που ένας γλυκός ύπνος τον πήρε και τον ταξίδεψε στην χώρα των ονείρων. Εκεί έτρεχε να προλάβει έναν άντρα, του οποίου το πρόσωπο δεν μπορούσε να το δει, εκείνος όλο απομακρυνόταν.
Φωνές τον ξύπνησαν. Ήταν λαχανιασμένος, μουσκεμένο από τον ιδρώτα. Μέσα στην θολούρα του ύπνου δεν αναγνώρισε την Μπεθ που τον σκούνταγε. "Ντέιβιντ, τι κάνεις εδώ;" του φώναζε. Κοίταξε γύρω του αναγνωρίζοντας το αστεροσκοπείο. Πόσο χαζός ήταν που πίστευε ότι θα ερχόταν ξανά. Πόσο χαζός. Κοίταζε τον ήλιο που έκαιγε στον ουρανό. "Τι ώρα είναι" είπε τρομαγμένος. "10 το πρωί, πρέπει να φύγεις" του είπε εκείνη προσπαθόντας να τον σηκώσει.
Έφυγε με το μεσημεριανό πλοιάριο και για ένα μήνα ταξίδευε, μοιράζοντας παντού τα προϊόντα των αδερφών Κάρσκεϊλ. Στο μυαλό του είχε μόνο αυτήν την νύχτα. Δεν μπορούσε να σκεφτεί κάτι άλλο. Πολλές κοπέλες του πρόσφεραν τα κάλλη τους αλλά δεν δέχτηκε κανένα και πλέον ήξερε γιατί. Δεν ήταν επειδή είχε πολύ δουλειά ή ήταν κουρασμένος, όπως σκεφτόταν πάντοτε. Αλλά επειδή ήταν ξεχωριστός. Δοκίμασε αυτό το καινούργιο πάθος του σε αυτό το ταξίδι. Δοκίμασε αγόρια και άντρες που προσφέρονταν τόσο άνετα σε εκείνον και ενώ η αίσθηση ήταν καταπληκτική, κάτι έλειπε στο άγγιγμα... στο πάθος. Του έλειπαν αυτά τα ζεστά χείλη να κλειδώνουν στα δικά του.
Επιτέλους ο μήνα τέλειωσε με εκείνον να γυρίζει στην οικία. Όλοι τον καλωσόρισαν όπως κάθε φορά με το αγαπημένο του φαγητό. Έψαχνε όμως μια άλλη φιγούρα στο πλήθος την οποία δεν έβλεπε ποτέ. Εκείνο το βράδυ δεν ανέβηκε στο αστεροσκοπείο, δεν ήθελε να απογοητευτεί ξανά. Ξάπλωσε στο κρεβάτι του και άφησε το δροσερό αεράκι να τον παρασύρει σε έναν ύπνο που διακόπηκε με ένα δυνατό χτύπημα στην πόρτα. Σηκώθηκε να ανοίξει. Δεν περίμενε να δει τον Ντάντε πίσω από την πόρτα.
ESTÁS LEYENDO
Η Πεντάμορφη και τα Τέρατα
FantasíaΚάπου σε έναν κόσμο αρκετά διαφορετικό από τον δικό μας γεννήθηκε μια κοπέλα. Τα μαλλιά της ήταν μαύρα σαν τον έβενο. Το δέρμα της λευκό σαν το χιόνι και τα μάτια της Γαλάζια σαν τον πάγο. Δεν ήταν όμως όπως οι άλλες. Μπορούσε να δει πράγματα που κα...
