Η Πεντάμορφη και τα Τέρατα

Επίλογος

Ο κόκορας του γείτονα άρχισε να λαλάει από τα άγρια χαράματα. Έξω απλωνόταν η νύχτα βαριά πάνω στους κοιμισμένους κατοίκους. Το φεγγάρι έλαμπε δυνατά για Δεκέμβρη μήνα και έμοιαζε με ασημένια δραχμή. Το κρύο αεράκι έπερνε παραμάζομα τα πεσμένα φύλλα των λιγοστών δέντρων που κοσμούσαν τους δρόμους και τα κεριά στις λάμπες τρεμόπαιζαν, αν και προστατευμένα από τις γυάλινες μπάλες γύρω τους.

"Παλιόπουλο" μουρμούρησε η Κάθριν και έφερε το σκέπασμα μέχρι πάνω από το κεφάλι της, με την πεποίθηση ότι έτσι θα έκλεισε απέξω τα κροξίματα του κόκορα. Ο κόκορας σαν να το κατάλαβε άρχισε να φωνάζει πιο δυνατά. "Ακόμα δεν έχει βγει ο ήλιος" γκρίνιαξε. Ήξερε, όμως, ότι έπρεπε να σηκωθεί και να στρωθεί στην δουλειά, το ψωμί δεν φτιάχνεται μόνο του. Σηκώθηκε, έβαλε το λιτό πρασινωπό μακρυμάνικο φόρεμα της και την καφετιά ολόσωμη ποδιά της, και τράβηξε προς την κουζίνα. Πριν ένα μήνα έφεραν στον χωριό ένα ωραίο μείγμα βοτάνων που ονομαζόταν καφές. Αποτελούταν από καφέ κόκους, τους οποίους άλεθες και έβαζε σε ένα κομάτι ύφασμα. Το άφηνες πάνω από την κούπα σου και έριχνες βρασμένο νερό. Αμέσως η μυρωδιά του πλημμύριζε το δωμάτιο και την έκανε να νιώθει τόσο ήρεμη. Αυτήν την διαδικασία ακολούθησε όπως κάθε πρωί. Πρώτα, βέβαια, κατέβηκε στο μαγαζί για να παραλάβει το σημερινό γάλα από τον γλυκήτατο γαλανομάτη γαλατά, ο οποίος της έκλεισε το μάτι καθώς έπερνε το τσουρέκι που του δίνει κάθε πρωί. Έσταξε μία σταγόνα γάλα στο ρόφημα της και το έφερε στα χείλια της. Η ζεστασιά την γέμισε και η  γεύση την ταξίδεψε σε μέρη μακριά. Ήταν έτοιμη να αρχίσει την ημέρα της.

Κοίταξε έξω από τις τζαμαρίες του φούρνου της. Ο ήλιος ήταν έξτρα πεισματάρης σήμερα και δεν ήθελε να σηκωθεί από την ζεστασιά του κρεβατιού του. Η Κάθριν τον καταλάβαινε πλήρως. Άρπαξε το αλεύρι, το άπλωσε στον πάγκο της και άρχισε να ζυμώνει τα κρουασάν που είχε αφήσει την προηγούμενη μέρα να φουσκώνουν. Άκουσε το τραγούδισμα του κουδουνιού. "Καλημέρα Κάθριν" φώναξε μια γυναικεία φωνή από το βάθος του μαγαζιού. "Κουζίνα, γρήγορα! Έχουμε αρκετή δουλειά σήμερα" απάντησε η Κάθριν. Η κοκκινομάλλα κοπέλα μπήκε στην τεράστια κουζίνα φορώντας ταυτόχρονα την καφετιά ποδιά της. "Καλημέρα Ολίβια" η Κάθριν δεν την κοίταξε καν καθώς άπλωνε κομμάτια μήλου πασπαλισμένα με κανέλα πάνω στα κουασάν. "Νωρίς νωρίς σήμερα" την πείραξε η κοπέλα και άρχισε την ζύμωση του ψωμιού. "Αφού αυτός ο μπάσταρδος ο κόκορας δεν σταμάτησε να κακαρίζει" είπε θυμωμένα "περιμένω πως και πως την στιγμή που θα τον αρπάξω και θα το φτιάξω κοτόπιτα". "Η σπεσιαλιτέ σου" απάντησε το κορίτσι "μάλλον γι αυτό κακαρίζει, γιατί ξέρει ότι φτιάχνεις πίτες από τα αδέρφια του". Τα κορίτσια άρχισαν να γελάνε.