Lesson 26: Forget Him

605 21 3
                                        

Lesson 26: Forget Him

Third Person's POV

Jill went to the abandon room they (she and Dylan) used to stay during free time. They used to spend more time in that place together. It was a very special place to her among anywhere else.

She sat on a chair as she reach for Dylan's guitar inside the room. Her tears started to fall as she gently touches the old guitar. She hugs it and couldn't stop crying.

*Dalawang taon na. Ang tagal na pala simula nung iniwan mo ako. Ni wala kang sinabi sa akin. Ang tagal na pero bakit ang hirap hirap mong kalimutan? Sa tuwing gusto kitang kalimutan, kusang bumabalik ang mga ala-alang kasama kita. Hanggang ngayon hindi ko pa rin matanggap na iniwan mo ako. Mahal kita, Dylan but how about you? Iniisip mo pa rin ba ako hanggang ngayon?* She sobbed and buried her face on the guitar she's holding.

Habang umiiyak ang dalaga, tahimik na tinatanaw siya ni Lance mula sa pinto. *Tch! Bakit ko ba siya sinundan?* Iyon ang tumatakbo sa isip niya pero kusang katawan na niya ang nagdiktang sundan ang dalaga.

Nagpatuloy ang pag-iyak ni Jill. "Dylan, miss na kita." She spoke between her sobs.

Lance was still there, watching her in worry. He pulls out her wallet to see the picture of Dylan again. *Hindi ko alam ang nangyari sa inyo pero sa nakikita ko ngayon, alam kong nasaktan mo siya ng sobra.*

Muling binalik ni Lance ang tingin sa dalaga. Ganon pa rin, patuloy pa rin siya sa pag-iyak. Nanatili pa ring nakatayo si Lance sa may pinto. Gustuhin man niyang umalis, ayaw naman siyang sundin ng katawan niya.

Hanggang sa lumipas ang ilang sandali, wala ng maririnig na iyak mula sa loob ng silid. Nang pagmasdang mabuti ni Lance ang dalaga, ganon pa rin ang ayos nito. Pero kumpara sa kanina, tahimik na ito. He decided to enter the room in a very careful way. He wanted to check her if she's okay.

Her eyes were closed. Her head was resting on the top of the guitar. And there she was, already sleeping. He studied her face for a moment until a single tear rolls down from her left eye. Lance softened and wipes it away gently.

*Tama ba itong ginagawa ko? Bahala na.* Lance carefully lifted Jill and placed her on his back. He's giving her a piggyback ride on the way to her dorm.

"Dylan ko, wag mo na akong iiwan please.." He heard her whispered as she rested her head on his shoulder, still eyes closed.

Lance glanced at her. "I'm not your Dylan pero nandito lang ako kapag kailangan mo." Parang wala sa sarili niyang bulong dito.

It's almost seven in the evening but he could still noticed some students around. They were staring at the two of them. Simply, he ignores them and continue on walking.

Once he reached the dorm, he knocks on the door. Agad namang may nagbukas nito. "Oh my! Anong nangyari sa kanya?" Gulat na tanong ni Ann nang buksan niya ang pinto at nadatnan ang kalagayan ng kaibigan. LA and Ivy walks to them to see.

Lance glances at Jill before he speak. "Where's her room?"

"Pero lalaki ka. Hindi ka pwedeng pumasok sa dorm namin." Ivy reminded.

"It doesn't matter. Kailangan nang magpahinga ng kaibigan niyo." He snapped.

"Tama siya. Tara dito, sumunod ka sa akin." LA led the way to their room. He followed and also the two girls.

Lance gently laid her on the bed. "Ano ba talagang nangyari sa kaibigan namin?" LA asked.

Lance shook his head. "I don't know either." That was partially true. Hindi niya alam ang buong kwento kaya medyo clueless pa siya sa ngayon.

Teaching the Cold-Hearted Guy to fall in LoveMga kuwentong kahuhumalingan mo. Tumuklas ngayon